LaCaméraStylo schreef:
Lambada is het nummer dat je meeschreeuwt in de auto op vakantie, maar toch viel me iets raars op. Als je Oost-Indisch doof bent lijkt het net of de eerste regel wordt gezongen:
Show your pussy boy. Ik kom er niet meer vanaf, waarschijnlijk verklaar je me voor gek. Ik moest het even kwijt.
Omg, ik schoot spontaan in de lach door die opmerking. Nu zal ik het ongetwijfeld ook gaan horen! Bedankt daarvoor

Anyways, Lambada is een nummer dat me ver terugbrengt naar mijn vroege basisschooljaren. Ik weet nog dat ik ooit een soort feestje had op de kleuterschool (volgens mij een verkleedpartij, en volgens mij ging ik als Batman

) waar ik dit nummer hoorde. Toendertijd voelde het heel erg vertrouwd aan. Alsof het mijn moeder was ofzo. Kent iemand dit gevoel? Of moet ik gewoon hulp zoeken?
Update: Jep, ik zit hem nu nog eens te luisteren. En dat zelfde archetypische moederfiguur zit er nog steeds in. Een soort diepe melancholie komt in mij naar boven. Het vreemde gevoel in mijn buik wat ik altijd in de gang op de basischool kreeg als ik mijn jasje ophing in de gang. Die angst voor al die kindertjes (ik was nogal verlegen). Zucht. Ik hou van dit nummer.