Scissor Sisters - Magic Hour (2012)

Goed dan, ik geef het toe: ik had dus echt een schurfthekel aan deze band tijdens hun debuut. Ik had hier helemaal niks mee. Dat irritante stemmetje, dat over the top gebeuren en die vervelende drenzende deuntjes......

I Don't Feel Like Dancin' vond ik opeens erg aanstekelijk en ik ben toen opnieuw begonnen aan de nichten glampop van Jake Shears en de zijnen.
Het vorige album Nightwork wist me dan toch echt helemaal over de streep te trekken en dat album vind ik nog steeds erg leuk. Er zitten ook goede vakantieherinneringen aan vast dus dat helpt er wel bij uiteraard.

En dan zie je dat Magic Hour er aankomt en dan toch weer de schouders erover optrekken. Maar goed, deze keer ben ik er toch anders naar gaan luisteren, dat dan weer wel.
Het abrupt ophoudende openingsnummer Baby Come Home doet met niet veel maar Keep Your Shoes blijkt wel iets spannends te hebben, iets tegendraads zoals ik ze niet eerder gehoord heb en dan blijkt Inevitable wel weer van die wat aalgladde glijerige disco.
En zo hopt het hele album eigenlijk behoorlijk heen en weer als een stuiterbal die niet meer onder controle gehouden kan worden.
Van poppy nummers als Only the Horses naar het Rufus Wainwright-achtige The Secret Life of Letters, van popfun (Let's Have a Kiki) naar wat Pet Shop Boys (Self Control); het gaat alle kanten op terwijl die kenmerkende Bee Gees-achtige sound toch overeind blijft.
Overigens doet Shady Love me enorm denken aan de nichtenpoprap van Cazwell (ook zo catchy as hell maar tegelijkertijd behoorlijk 'fout' en plat).

Zou het komen door de vele samenwerkingen die ze op dit album zijn aangegaan? Diplo, Boys Noize, Pharell Williams, Calvin Harris, Azealia Banks.
Het zou een verklaring kunnen zijn. Juist dat afwisselende is enerzijds de kracht van het album want het blijft daardoor wel boeiend en tegelijkertijd is het dan ook onvermijdelijk dat niet alles even goed aanslaat en tegelijkertijd vind ik sommige nummers gewoon wat te plat, maar volgens mij heb ik dat altijd al gevonden en was het mijn grote bezwaar in den beginne.

Hoe dan ook vind ik dit een uiterst vermakelijk album dat wederom zeer geschikt is voor de zomer. Misschien gaan er ook aan deze straks weer zomerherinneringen kleven (mijn New York 2012 soundtrack wellicht?!).
Een nieuwe Scissor Sisters is vanaf nu voor mij ook 'gewoon leuk'

De eerste twee albums vond ik echt leuk met lekkere (Bee Gees achtige) disco / pop. Zelfs hun concert dvd uit die tijd is echt de moeite waard: ook op het podium bleven ze overeind. Hun vorige album vond ik al wat minder, maar op Magic Hour gaat het toch iets te vaak mis. Allereerst is het een ratjetoe met echt van alles wat. Dat kan leuk zijn, maar hier is er weinig lijn meer te ontdekken. Dan kan de songkwaliteit nog de boel redden, maar er staan ook gewoon te veel mindere nummers op. Het begin van het album is nog wel aardig, zeker openingsnummer Baby Come Home & disconummer Inevitable. Alles bij elkaar valt het me dus toch wat tegen: voor mij geen Magic Hour als ik de plaat draai.

Het is niet slecht, maar wel achterhaald. Veel herhaling ook in de sound waar ze voor hebben gekozen, die eigenlijk begint bij 'Keep your shoes on' (nogal gejat van tracks a la Shake & Pop). Stijl van het album valt verder wel aardig in die geinige Nope is Dope periode te plaatsen, maar dan kwalitatief nergens sterk genoeg geproduceerd. Het 'catchy' aspect verliest het ook al vrij snel, waardoor het na een tijdje moeilijk uit te zitten is. Begin is goed, maar het daalt steeds verder af.