menu

Ultravox - Brilliant (2012)

mijn stem
3,78 (52)
52 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: EMI

  1. Live (4:11)
  2. Flow (4:24)
  3. Brilliant (4:22)
  4. Change (4:30)
  5. Rise (4:04)
  6. Remembering (3:43)
  7. Hello (5:40)
  8. One (4:43)
  9. Fall (4:07)
  10. Lie (4:35)
  11. Satellite (3:58)
  12. Contact (4:31)
totale tijdsduur: 52:48
zoeken in:
avatar van CHIEP
CHIEP (crew)
En wederom een release waarvan het artwork nog niet bekend was, maar die al wel op de site stond. Gelieve hier eens beter op te letten, beste mede-MM'ers.

avatar van Gerards Dream
3,5
Altijd lastig zoiets als iets nog niet bekend is. De tracklist is bekend, maar de hoesfoto nog niet of vice versa . Wellicht een idee om in plaats van een hoesfoto te plaatsen een mededeling hoesfoto volgt of tracklist onder voorbehoud.

avatar van Red Sail
4,0
op www.ultravoxbrilliant.com

staat van iedere track de eerste 30 sec.

Ik verwacht zeker niet het niveau vienna/rage in eden/quartet/lament, maar zo op het eerste gehoor gaan de heren UVOX ruim overtreffen!

avatar van Gerards Dream
3,5
Heb even zitten luisteren en moet toegeven dat het zeker beter is dan het album U-Vox, maar dat is niet zo moeilijk. Naar mijn idee is het een soort mix geworden tussen Quartet en Lament qua sound, goede albums maar niet top. Het niveau van Vienna of Rage In Eden wordt zeker op eerste gehoor niet gehaald. Wat me verder opviel is dat Midge Ure niet al te best bij stem is of is het zo dat iemand anders zingt?

avatar van CorvisChristi
4,5
CorvisChristi (crew)
Gerards Dream schreef:
Wat me verder opviel is dat Midge Ure niet al te best bij stem is of is het zo dat iemand anders zingt?


Viel me ook al op. Vooral tijdens de rustigere momenten, lijkt het alsof iemand anders zingt...

Voor de rest is de eerste indruk wel positief. Die typische Ultravox-sound is direct aan de fragmenten af te horen, zo op het eerste gehoor. Inderdaad lijkt het een mix van Quartet en Lament, maar dat is niet erg. Dat zijn namelijk erg prettige platen te noemen.

avatar van vigil
3,5
Zo, deze cd is nu zijn eerste rondje aan het maken! klinkt goed tot nu toe. Zeker beter dan U-vox

avatar van foxhusky
4,5
Het album komt eigenlijk komende maandag pas uit, maar ik zag hem vanmiddag al bij de MM liggen. Niet gekocht, want ik heb een pre-order geplaatst bij een Engelse webshop, dus dat kan nog even duren...

De 30 sec clips op ultravoxbrilliant.com waren al erg interessant, duidelijk was het het oude Ultravox geluid van 30 jaar geleden terug is. Inderdaad geen U-Vox geluid, maar meer een mix van de eerdere albums. En dat is een erg goed teken.

Afgelopen week waren er tijdelijk vijf volledige nummers te horen op de officiële Ultravox Facebook pagina. Daarvan was ik erg onder de indruk. De synth-solo's van Billy Currie klonken helemaal op en top Ultravox, zoals alleen Billy dat kan. Prachtig. Kippenvel kreeg ik ervan. Ik had geen problemen met de stem van Midge, klonk gewoon goed. Het strakke drumgeluid van Warren stond als een huis. Ja, ik ben enthousiast over dit album.

In het najaar volgt er een tour. Eerst in Engeland, maar ze komen ook naar de rest van Europa. En op 12 oktober komen ze naar Tilburg in Nederland!! Hoera. Dat moet ik zien!

avatar van vigil
3,5
Alle albums die op maandag uitkomen liggen op vrijdag al in de winkels, dat is altijd al zo. De openingstrack is wel gelijk de beste en zorgt er voor dat je gelijk weer 25 jaar geleden bent. Niet dat de andere tracks slecht zijn (helemaal niet zelfs) maar er staan in mijn opinie wel wat te veel rustigere nummers op. Met de stem van Ure is ook niet veel mis na een paar draaibeurten.

avatar van Robbedoes020
2,5
Helaas een mislukte comeback wat mij betreft. Eentonig album, weinig variatie en de stem van Midge Ure herken je niet meer terug! Jammer...

avatar van Marco van Lochem
4,5
Voor de eerste keer beluister ik het nieuwe album van Ultravox, feitelijk gezien de opvolger van "Lament" uit 1984. Goede afwisseling tussen uptempo en de rustige nummers. Het topje van de stem van Midge Ure is er wel af, maar herkenbaar is hij wel degelijk. Ik ben tevreden met wat ik tot nu toe hoor en geef het album een voorlopige beoordeling.

avatar van vigil
3,5
Zijn stem herken je niet meer terug? Hoezo lijkt hij nu op een vrouw of kan hij enkel nog maar gorgelen? Zoals bij iedereen ga je na jaren en jaren gezongen (in dit geval en jaar of 35) te hebben over het algemeen wat lager zingen maar het is nog op en top Midge Ure hoor.

avatar van Kobuz
Borduurt enigszins voort op Lament. Het typische Ultravox-geluid is aanwezig, zij het soms wat "krampachtig".
De stem van Midge ure mist enigszins kracht, maar dat is niet zo verwonderlijk na 40 jaar podiumervaring.
Geen onaardig album, maar niet van het niveau Rage in Eden (mijn favoriete UV album van na 1979).
Heb ze twee jaar geleden live gezien i.h.v. de reunietour: Oude nummers live spelen gaat ze nog wel heel goed af.

avatar van erwinz
4,5
Ik hard er niks van verwacht, maar vind Brilliant eigenlijk wel een erg lekkere plaat. Het oude Ultravox geluid, maar dan opgepoetst met invloeden uit het heden. Eindelijk eens een comeback plaat die bestaansrecht heeft.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Ultravox - Brilliant - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

avatar van Crush
4,0
Ik was blij te horen dat Ultravox ook weer een nieuw album ging uitbrengen, want alleen maar touren met 'ouwe meuk' (hoe mooi dan ook!) vind ik toch vooral artistieke armoede.
En ja, mijn verwachtingen waren best hoog, maar 'Brilliant' valt niet tegen. Integendeel.

Na de eerste paar keer luisteren zijn 'Flow', 'Rise', 'Remembering', 'Contact' en 'One' favoriete tracks. Wat mij betreft een zeer welkome uitbreiding van het Ultravox oeuvre.

Enig minpunt vind ik de wat beperkte bijdrage van Warren Cann. Ik had ook zijn stem graag gehoord op dit album en ik zag hem ook niet vermeld staan als songwriter, terwijl hij in het verleden toch ook op dat vlak een zeer essentiele bijdrage heeft geleverd. Ik zou bijna denken dat Cann slechts is ingehuurd als drummer, zodat geadverteerd kan worden met de "originele" bezetting. In dat geval een prima keuze, maar van mij had zijn rol wat uitgebreider mogen zijn.

Wat mij betreft trouwens niets ten nadele van Midge Ure's zang. Ik vind hem zeer goed klinken, als altijd.

avatar van foxhusky
4,5
Gisteren kwam dit album per post uit Engeland dan eindelijk binnen. Sindsdien zit het schijfje in mijn CD-speler op repeat. Ik wist al ongeveer wat ik kon verwachten, omdat ik al clips had gehoord op de website van het album.

Een zeer herkenbaar Ultravox-geluid. Dit klinkt als het vervolg op Lament uit 1984. Maar dan wel 28 jaar later gemaakt en uitgebracht. Ultravox weet een perfecte balans te brengen tussen gitaren en synths.

Waar ik op hoop zijn extended versies van de singles die van dit album komen. Net zoals 30 jaar geleden. En ook: videoclips... In het verleden waren de muziekvideo's van Ultravox toch wel helemaal super.

Ik zet nu in 4,5 sterren. Na meerdere luisterbeurten kan dit nog veranderen, naar beneden, maar waarschijnlijk eerder naar boven.

avatar van Marco van Lochem
4,5
Verhoogd naar een 4,5. Ik vind het een heerlijk album met een goede afwisseling in ballads en uptempo. Zeer herkenbare stijl en de stem van Ure is gewoon goed. Hij gaat steeds meer in mijn systeem zitten en dat is een goed teken! Eén van de toppers van 2012...

avatar van RogerV
4,0
Ik heb nooit wat met Ultravox gehad. Voor mijn tijd, nooit verder naar omgekeken. Maar nadat ik deze toevallig hoorde moet ik zeggen dat het wel een erg goed album is.

De mannen weten met onmiskenbaar sterke songs voor zichzelf bestaansracht te geven in het heden.

Enige minpuntje is die ingeblikte en gedateerde rockgitaar die me aan Eros Ramazotti doet denken.

avatar van symfoton
4,0
Uiteraard heeft Ultravox gekozen voor het oude vertrouwde geluid. En ach… Wie wil er nou een comeback waarin je de oude band niet herkent? Fans herkennen onmiddellijk de stem van Midge Ure. Er wordt gesuggereerd dat hij anders of niet heel hoog meer zingt, maar dat is absoluut niet waar. Er zijn maar weinig 58-jarige mannen die zijn bereik hebben. De allerhoogste top zoals in “…Oh Vienna…” is wel verdwenen, maar daar waren we al achter na beluistering van zijn solowerk. Het geluid van dit briljantje beweegt zich tussen de vier klassieke albums vanaf “Vienna” tot en met “Lament”. Het niveau van het beste album “Rage In Eden” wordt net niet gehaald, misschien omdat “Brilliant” wat minder excentriek is. Een track als “Your Name Has Slipped My Mind” zal je niet tegenkomen. Ook geen “The Voice”, al zal “Brilliant” echt wel een publieksfavoriet gaan worden. “Change” doet er niet voor onder, een song waarin Currie excelleert. Het is een van mijn favorieten. Het heeft wel wat weg van Visage’s “Fade To Grey”. Verder maken Lie en Satellite (heerlijke vioolsolo van Currie) indruk op me. Toegankelijkheid troef. Dat kenmerkte “Quartet” ook en daar vind ik het als geheel het beste mee te vergelijken. Billy Currie blijft trouw aan zijn oude vertrouwde geluid en geeft weer een aantal solo’s weg die me kippenvel bezorgen. Wat is die man toch een onderschatte toetsenist. Net als zijn viool, die ik best vaker had willen horen. Ure overtuigt in z’n gitaarspel, maar het instrument is zeker niet leading in het geluid van de band. Het meeste moest ik wennen aan het rustigere werk “Contact”, “Fall” en “One”, al beginnen ze wel wat meer te groeien. Ultravox is een van de weinige jaren 80 acts die overtuigend terugkomen. Ik weet niet hoe de band zich live houdt, maar ik ben eind dit jaar zeker van de partij in Tilburg.

avatar van The_CrY
Oh hier wist ik niets van! Dit moet ik snel eens horen.


avatar van WesleyX16
3,5
Okay. 't Is wel even wennen aan deze sound. Aan de ene kant heel herkenbaar. Maar het klinkt een stuk lichtvoetiger.
Een beetje tussen hun glorietijdperk en Ingenuity in.

Als ik een song als Contact hoor, dan weet ik het nog niet. Dat geldt ook, maar in mindere mate, voor Change, Rise en Hello.
Maar daar staan Flow, Remembering en Satellite tegenover. Die kunnen mij wel overtuigen.

En Live zal wel de 2e single worden. Een andere uitschieter vind ik Fall. Dus bij elkaar toch een geslaagde album.

Maar geef mij toch maar het oudere werk. Ultravox behoorde in jaren 80 tot mijn favoriete. En dan waren de albums Ha! Ha! Ha!, Systems Of Romance, Vienna en Rage in Eden.m.i. hun beste albums.

avatar van Soul Dreamer
3,0
Toen ik Live gehoord had, dacht ik dat dit een 5 sterren album zou kunnen worden...helaas is de rest wat minder...Toch een heel behoorlijk album en ik ben blij dat Ultravox weer wat produceert...

avatar van dazzler
4,0
BRILLIANT 2012

Hoe brilliant klinkt Ultravox anno 2012?
De Return to Eden tour werd aangekondigd als een eenmalig reünie.
Er zou geen nieuw materiaal verschijnen, daarvoor botsten de ego's te hard.

En zie ... na OMD, Blancmange en The Human League durft ook Ultravox
met nieuw materiaal naar buiten komen. Kiest het kwartet voor retro of nieuw?

Live laat er geen twijfel over bestaan.
De Return to Eden tour was een gigantisch succes en de live vibe
stak het oude vuur weer helemaal aan de lont. Live klinkt retro als Ultravox
ten tijde van Rage to Eden, het album waarop ze hun sound perfectioneerden.

De piano staat centraal en wordt aangekleed door mistige synths.
Daaronder stuitert de elektrobeat onverstoorbaar, de hartslag van Ultravox.
De vocalen staan (net als de teksten wellicht) weer bol van de highland heroïek.

Misschien kan ik de recensie hier al beëindigen.
Fijn retro geluid dat geen enkele Ultravox fan onbewogen zal laten.
Uitbundig sfeervol tijdens live concerten en een beetje kil in de woonkamer.

Alsof de tijden nooit hebben stilgestaan.

Flow durft de stuiterbeat weglaten en haalt pastorale elementen binnen.
Dat gebeurde ook op Rage in Eden, maar nu klinkt het allemaal toch wat warmer.
En er is ruimte voor de gitaar van Midge Ure (een ingrediënt dat Lament zo sterk maakte).

Probeerde OMD op History of Modern via de singles anno 2010 up to date te klinken,
dan kiest Ultravox resoluut voor het retro geluid. De titeltrack Brilliant is hierin een uitblinker.
Wie de groep enkel van de hits kent, zou zweren dat hij een albumtrack uit de jaren 80 hoort.

Change belooft verandering, maar blijft een onopvallende fluistertrack.
In de achtergrond moduleert de Ultravox synth lustig als in de oude dagen.

Ultravox leest Rise op een veel modernere elektrobeat met Kraftwerk allures.
Op deze manier valt er toch wat nieuws te ontdekken: niet onaardige poging zelfs.
Wanneer de synths weer als gitaren gaan gieren, herken je de hand van de meester.

Als de Schotten een song uitbrengen met de titel Remembering,
dan denk ik daar spontaan een graftombe bij. Zo gebeiteld zit hun sound.
Met de piano weer in de hoofdrol, krijgen we het gebruikelijke Ultravox requiem.

Hello begint als een nummer van Pet Shop Boys.
Er is hoorbaar lang geschaafd aan het comeback album.
De pianotoetsen zijn meesterlijk, de gitaar en synths duelleren.

Misschien wel het beste nummer van de plaat.

One lijkt op het eerste gehoor een te trage en kleffe ballad.
Maar het is tevens een welkgekomen rustpunt op een album van 12 tracks.
Opnieuw wordt de compositie meesterlijk opgebouwd naar een climax.

Ondertussen zijn we op een cruciaal punt gekomen.
Ofwel kakt zo'n album hier in, ofwel tovert de groep een wit konijn tevoorschijn.

Met het herfstige Fall kiest Ultravox voor een tweede ballad op rij.
Ik blijf toch geboeid luisteren, want ook nu weer gaan sfeerschepping
en muzikaliteit hand in hand. Soms beter uitgebalanceerd dan in de 80s.

De logica der tracklijst wil dat Lie een uptempo scheur wordt.
En dat is het ook. Een in volle pathos badende hemelbestormer.
En toch primeert ook nu de song op het jasje. Lekkere scheurgitaar.

Als er dan toch een nummer net iets te veel naar een kopie moet geuren,
dan is het Satellite. Het refrein mag er wezen en haalt het nummer uit het slop.
Al zitten we dicht bij The Voice bijvoorbeeld. Met een gitaar als een cello voorwaar.

Contact fungeert als coda.
Midge Ure opnieuw een fluistermodus en misschien toch wel net een ballad te veel.
Maar net als alle andere 11 nummers geen slechte compositie.

Brilliant als Ultravox haalt nu al met gemak 4 sterren.
Consistenter en van meer muzikaliteit getuigend dan OMDs History of Modern (2010).
Hinken het duo uit Liverpool andermaal op twee benen, dan brengt het Schotse kwartet
met hun comeback album een overtuigende retro plaat. Wie weet, een groeibriljant.

avatar van WesleyX16
3,5
Oh ja en Live is de 2e single.

Nu na vele draaibeurten verder, vind ik alleen Contact een minder nummer. En ik zal niet al te vaak luisteren, want de hoes is al zo grijs.

avatar van foxhusky
4,5
Geweldige recensie dazzler!

Ik kijk erg uit naar het concert in zaal 013, morgen in Tilburg. Het enige optreden in Nederland van de Brilliant Tour 2012. Ben benieuwd hoe de tracks van dit album Brilliant live zullen klinken tussen de bekende classic tracks van de oudere albums.

avatar van CorvisChristi
4,5
CorvisChristi (crew)
Ultravox is een band waar ik door de jaren heen altijd een zwak voor heb gehad. Sinds ik als kind voor het eerst "Vienna" hoorde, moest en zou ik meer te weten komen over deze band en sindsdien heb ik praktisch al het werk met Midge Ure (m.u.v. van het zwakke U-Vox), in bezit.

En toen was daar in één keer deze comeback-plaat: Brilliant.
Na flarden ervan op Youtube geluisterd te hebben, was ik over het algemeen al redelijk onder de indruk. En na deze plaat toch ook al aan flink wat luisterbeurten onderworpen te hebben, kom ik ook terug op de zang van Midge Ure, namelijk dat hij voornamelijk klinkt als....Midge Ure! En dat is gewoonweg een zegen, want Midge is na al die jaren gewoon een dijk van een zanger! En ja, als je goed luistert, hoor je wat veranderingen in z'n stem, althans zo lijkt het.
Wat maakt het uit! Het is Midge Ure en hij zingt op dit album voortreffelijk. Luister bijvoorbeeld maar naar i.m.o. de beste song van dit album "Lie" en je hoort het gewoon meteen.

Brilliant doet me qua stijl toch het meest denken aan Quartet. Het is één en al toegankelijkheid troef en dat maakt dit album erg lekker en dat was met Quartet ook het geval. Nee, niet zo avontuurlijk als Vienna en zeker niet zo excentriek als een Rage in Eden, maar dat is zeker niet erg.
Ultravox kiest weliswaar dus voor een wat veiligere aanpak, maar als je het dan gewoon voor elkaar krijgt om stuk voor stuk uitstekende songs neer te zetten, dan hoor je mij niet klagen.
Conclusie: een frisse, eigentijdse productie anno 2012 + een vertrouwde Ultravox-sound = een absoluut meer dan geslaagd album!

"Live" is de perfecte opener: herkenbaar en vertrouwd trapt Ultravox af met deze uitstekende album-opener en voordat ik het weet, zit ik al helemaal in de plaat en we zijn pas bij het eerste nummer.

"Flow" klinkt wat hipper en klinkt zelfs in de verste verte als een nummer waarmee een Robbie Williams in samenwerking met U2 op de proppen mee zou zijn gekomen. Wellicht nogal gewaagd om dit nummer te vergelijken met U2 of zelfs Robbie Willams, maar toch....Overigens is "Flow" gewoon erg goed, sterker nog, één van de beste van de plaat! Wat een intensiteit schuilt er achter deze compositie!!

"Brilliant" is simpelweg een ontzettend lekker nummer. Zoals deze lus ik er nog wel een hoop! Na de eerste keer gehoord te hebben, zat ie al helemaal in m'n hoofd gebeiteld!

"Change"klinkt t.o.v. de eerste 3 tracks behoudender, maar toch erg fijn in het gehoor. Het nummer bekruipt je op een gegeven moment. Komt het door het dromerige, hypnotiserende karakter wat het nummer uitademt?

"Rise" heeft een heerlijke 'drive' over zich en is er eentje die ik erg graag mag horen. Opvallende zanglijn trouwens.

"Remembering" laat een meer epische sound horen; eentje zoals ik die ook graag hoor en waar Ultravox zeker vaker gebruik van zou mogen maken.

"Hello" is 'vintage' Ultravox: die stuwende beat, die mooie piano-partijen, onweerstaanbare refreinen, mooie synth-harmonieën, een mooi verweven gitaartje. Erg goed en zeker een verslavend nummertje dit!

"One" is een mooi rustpuntje. Het klinkt timide en de zang van Midge Ure heeft hier iets breekbaars. Maar dit geeft het nummer in dit geval zeker z'n charme.

"Fall" heeft een ietwat 'weirde', maar ook druilerige sfeer over zich. Het is in ieder geval weer eens wat anders, wat er voor zorgt dat deze plaat ook een afwisselend karakter met zich mee krijgt.

Het grootse, en lekker opzwepende "Lie" houdt de vaart er goed in en is een weids klinkende en ijzersterke compositie die zo vlak voor het einde van de plaat het al sterke niveau van het album nog even naar een hoger plan tilt. Gaaf gitaarwerk hier ook!

"Satellite" klinkt zo als een verloren gewaand juweeltje van de Quartet-sessies en houdt de vaart er goed in. Oh man...die viool-solo ! Is het album echt al bijna afgelopen?

Afsluiter "Contact" sluit het album op een rustige, plechtige manier af. Een mooi slot, wellicht een tikje weemoedig. Komt het omdat dit het laatste nummer van de plaat is? Was dit het dan...? Nee toch....?

.....Hup! Ik zet het album nog een keer op! Want dit album is......BRILLIANT!!!! Een meer dan geslaagde come back-plaat van een band die na al die tijd bewijst nog steeds net zo goed te zijn als in de hoogtijdagen die dan ook zeker herleefd worden hier.

avatar van SemdeJong
3,5
Wat een heerlijke plaat. Deze ga ik nog vaak draaien.

3,5
ATZ
Ultravox levert met dit album een bijna briljante prestatie. Elk nummer is herkenbaar en heeft iets. Fall vind ik het minste nummer.
Ik verwacht dat dit album nog wel zal groeien in waardering.

avatar van adri1982
RogerV schreef:
Ik heb nooit wat met Ultravox gehad. Voor mijn tijd, nooit verder naar omgekeken. .
Ik ben ongeveer vijf jaar geleden mij gaan verdiepen in de muziek van Ultravox. Ik kende in 2010 enkel nog hun hits: Vienna (1980), Hymn (1982;in 1995 door Music Instructor gecoverd) en Dancing with tears in my eyes.
Maar toen ik het album Vienna hoorde, ontdekte dat de band meer betekende dan de drie hits van hun. Ik wilde toen ook de twee LP's die mijn vader van de band had, Quartet (1982) en Lament (1984) beluisteren, en die bleken ook erg goed te zijn. Echte aanraders van deze band.

van dit album ken ik echter enkel: 'Brilliant' en 'Rise'; twee mooie nummers, die heel wat beloven voor het album.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:18 uur

geplaatst: vandaag om 10:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.