Daughn Gibson - All Hell (2012)

Josh Martin is drummer van de stoner-metal band Pearls and Brass en heeft nu een debuut solo-album onder de naam Daughn Gibson gemaakt genaamd All Hell.
Je zou denken wederom een heftig album maar nee dus. Niet heftig als in een bak herrie die we voorgeschoteld krijgen van de meneer met het knappe smoeltje (ook al zoiets wat je hier niet verwacht).

All Hell is een album met een bijzonder randje en waar het allereerst de stem van Gibson is die opvalt: donker en als een ware crooner gezongen zoals we dat kennen van Scott Walker wiens sfeertje hij aardig weet op te pakken.
Maar wat dit album nu zo bijzonder maakt is het gebruik van moderne middelen die hij niet schuwt.
Neem een track als In the Beginning dat met een country-gospel piano begint en de zang belooft die lijn flink voort te zetten. Southern-gospel optima forma maar dan komt dat tegendraadse electro rafelrandje erbij inclusief mysterieuze zang van de achtergrondzangeres.

En zo weet Gibson je continue op het verkeerde been te zetten: die Scott Walker-achtige bariton, de samples en het warme countrybad met gospelinvloeden.
Niets is wat het lijkt en toch klinkt het nergens vreemd, retro of überhip en dat is de kracht van All Hell.
Je hebt het gevoel naar iets ouds en vertrouwds te luisteren en toch voel je ook wel dat dit ergens niet helemaal waar is zonder dat het geforceerd overkomt.

Is er dan geen kritiekpuntje te bedenken? Misschien de erg korte duur van het album maar zoals wel vaker bij dit soort uitgesproken werkjes is het misschien wel goed om het kort te houden om zo een 'truukje' te voorkomen en verveling uit de weg te gaan. Hierdoor blijft het kort, krachtig en vooral boeiend en er is niets mis met het zoeken naar de repeatknop.

Leuk dat iedereen momenteel zo wegloopt met 'het vernieuwende snoepje van de week' alt-J..... laat mij dan maar even genieten van Daughn Gibson, iets heel anders maar ook erg lekker.

Johnny Cash meets James Blake / Tussen country en dubstep.

Pitchfork-halfjaarlijks 'overlooked album' en wat voor één! Het doet wel een beetje denken aan Dirty Beaches door de lage crooner en het gebruik van synths en de Suicide-verwijzing (All Hell doet me toch wel denken aan . Daughn Gibson is echter minder lo-fi en doet meer aan een klassieke sing- and songwriter denken dan zijn onaardse tegenhanger. Normaal is de muziek die Gibson maakt echter helemaal niet. Er zit een hoop spannende details tussen en de sfeer die hij oproept is lastig in een hokje te plaatsen. Bijzondere muziek en inderdaad rijp voor de repeatknop!

Erg lekker plaatje dit inderdaad. Bijzonder gebruik gemaakt van z'n stem en lekker spacey effecten.

Dit is de plaat die tot nu mijn persoonlijke favoriet is van 2012. Zwaar verslavende plaat en wat mij betreft ook echt een stuk interessanter dan het al zo vaak geroemde Alt-J. Iedere draaibeurt weer pakt ie je bij de kladden. De nummers zijn stuk voor stuk prachtig. Bijna vreemd dat het een overlooked album is maar daar maal ik niet om. Heb de limited-edtion vinylversie thuis en geniet er iedere keer weer van. Topplaat!

Peter Steele goes country, he's alive

Ok, hier en daar hoor ik iets dat in de verte aan country doet denken, maar het gaat mij te ver om dit in de country toplijst (nr.38) te plaatsen.

Gelukkig stond deze daar in, anders had ik dit waanzinnige album niet ontdekt!

Gisteren live optreden op youtube van hem bekeken, prettig gestoord zullen we maar zeggen.

Hij staat in het voorprogramma van Kurt Vile eind volgende maand. Mooie combi

Alleen al voor het intro van het laatste nummer All Hell, komt er een 1/2je bij.

...and then the little child screamed...GRANDMA!!!

En er komt een nieuwe aan van de beste man. Het openingsnummer vind ik in ieder geval al weer geweldig klinken. Dat is wel een beetje het gevaar. Hoe lang blijf zijn muziek interessant.

Maar hier geeft hij toch al weer een andere draai aan zijn muziek.

En in het voorprogramma bij Kurt Vile, op 27 mei in Paradiso. Nog meer reden om daar heen te gaan.

Ik probeer al weken te achterhalen wie Dauhgn nu samplet in A Young Girl's World. In die piano-stukjes. Weet iemand het antwoord?

YouTube - Sticks, Rosco & Akwasi - 'Rijkdom' (Prod. Nikes),#12 Fakkelteitgroep Volume 2 (het begin) Het is gewoon Zo Moeilijk met Rijkdom. Jeetje. YouTube - Daughn Gibson - A Young Girl's World (vanaf 0.20)

Kende 'm nog niet tot de luisterpaal van Me Moan. Prachtig wel hoor, donkere country noir met een zanger die veel weg heeft van The Magnetic Fields, lekkere Lee Hazelwood feel ook. En dan die disonante electronica erbij, mooi plaatje. Denk dat ik Me Moan iets beter vindt, wat consistenter.
Jammer dat het vinyl van deze onbetaalbaar is.

Me Moan haalt het wat mij betreft bij lange na niet in vergelijking met All Hell. Die is krachtig van begin tot end. Me Moan is dat niet, alhoewel daar ook weer fraaie nummers op staan. Het donkere van All Hell dat ik zo mooi vond is bij Me Moan ten dele weg. Jammer.

Ben je er al achter? Ik niet nl.

YouTube - Sticks, Rosco & Akwasi - 'Rijkdom' (Prod. Nikes),#12 Fakkelteitgroep Volume 2 het begin van het nummer Rijkdom van oa. Zo Moeilijk en Sticks. Lijkt me stug dat Gibson dit kent, dus het zal wel een bekende sample zijn.

Dat vind ik juist andersom. Me Moan klinkt veel krachtiger dan All Hell, zeker bv bij Tiffany You klinkt dun, en dat is by Me Moan niet het geval vind ik, live bleven de nummers ook goed staan. Maar ieder zijn smaak uiteraard. Ben nu al benieuwd naar de 3e lp van Daughn.

@Grootfaas Hmmm, ieder zijn meug. Zal er ook wel aan liggen dat ik met All Hell ben begonnen en jij met Me Moan. Die eerste keer is toch altijd wel bepalend denk ik.

@zou best kunnen philtuper, Daughn staat met Me Moan zelfs op nr. 2 in mijn top 10 na Darkside en voor Ome Nick

@grootfaas waar is je top 10 gebleven? Wilde m eens checken maar tevergeefs...

Grootfaas Ben nog steeds benieuwd naar je top 10...

Ja hebt helemaal gelijk, ik zal dat binnenkort echt doen!
Is trouwens verschrikkelijk moeilijk zo'n top 10, wie wel wie niet ach je herkent dat wel

Helemaal herkenbaar en eigenlijk niet te doen. Blijft toch een afweging van keuzes en ook deels een momentopname. Desalniettemin ben ik wel benieuwd naar die momentopname van jou!