Klaatu - Sir Army Suit (1978)

A Routine Day was toch een hitje? Er komt in ieder geval een melodie in me op als ik de titel zie. En een mooie melodie ook nog

Jammer dat ze op geen enkele plaat het niveau van 'Hope' haalde. De mistiek en het geheimzinnige werd nooit meer herhaald hoewel ik Magenta Lane ook nog wel leuk vind. 2.5*'(voor deze)

Bij 'A routine day' zat ook een leuk tekenfilmpje.

Filmpje en muziek van A routine day is gewoon op You tube te zien en te horen.

Ik vind dit een erg aanstekelijk album. Ok, het is allemaal wat bondiger, to-the-point dan 3:45 EST en Hope maar als we het over Beatlesque pop hebben is dit toch wel errug goed hoor.

Brings back memories of a past long gone . Klaatu. Het hitje a routine day blijft toch wel hangen.

3e album van deze Canadezen die nogal mysterieus te werk gingen, want ze vonden het lange tijd nodig hun identiteit verborgen te houden. Zo werd lange tijd gedacht dat The Beatles opnieuw waren begonnen, maar dan onder een andere naam.
Klaatu mocht willen dat niveau aan te tikken. Dat is misschien wat flauw van mij, maar ik benadruk maar even dat dit dus echt niet de vier uit Liverpool waren.
Hoewel de twee voorgaande albums heel knappe muziek bevatten en deze mannen muzikaal absoluut hun mannetje staan, is het zeker niet overal even sterk.
Deze derde is uiteindelijk teleurstellender en dat is jammer te constateren.
Er is weinig ontwikkeling te bespeuren, hooguit is het wat songmatiger en bondiger.Misschien door het tijdsbeeld is besloten om de uitgesponnenheid tot het verleden te laten behoren.
Dat hoeft geen nadeel te zijn en hoewel de opener A Routine Day een prachtig liedje is, (het heeft een mooi tekenfilmpje, check YT), is het vervolg onderhoudend tot weinig memorabel.
Juicy Luicy bijvoorbeeld is zelfs wat obligaat. Een soort bublegum die mij in ieder geval nogal afstoot.
Zo volgen er songs die in potentie best wel iets zouden kunnen hebben, maar het blijft allemaal niet zo hangen.
Everybody Took a Holiday kan er overigens goed mee door, maar het vervolg is of te sloom of ineens een onverklaarbare bak herrie (Mister Manson) om kennelijk de boel wakker te schudden.
De afsluiter Silly Boys begint voortvarend, maar dan neemt een vocoder de natuurlijke stem over en dat klinkt nu ineens heel gedateerd en in deze vorm niet passend.

Nee, dit is niet echt best. Verkeerde keuzes, niet al te best songmateriaal op enkele uitzonderingen na.
Vreemd eigenlijk, want creatief was Klaatu wel degelijk, maar het bleek een kort avontuur.

R.I.P. drummer Terry Draper.