Burger/Ink - [Las Vegas] (1996)

Kende deze plaat - als Wolfgang Voigt liefhebber - tot kortgeleden helemaal niet. De Best IDM albums van Pitchfork lijst bracht hem onder de aandacht - en terecht!

Hoewel ik het misschien niet helemaal onder IDM zou scharen (niet in traditionele vorm althans), is dit een mooie voorloper van alles wat later volgde in de beginjaren van Kompakt, en ook Move D & Benjamin Brunn's topper Songs of the Beehive lijkt haast van tracks als Elvism of Milk & Honey of te stammen.

Subtiel en transparant geluid van twee heren die met een duidelijke visie hun palet aan het verkennen zijn. Geen bewijsdrang of haast, maar mooie uitgesponnen tracks die lekker in de rondte moduleren.

Ja kwam dit ook tegen in die pitchfork lijst. Invloedrijke plaat dus, maar stond ook niet op de radar bij mij. Mooi om dit soort dingen nog steeds te ontdekken. Wat een hoop goede muziek kwam er in die tijd uit op dit gebied. Twelve miles high is redelijk geweldig.

Leuke Chill plaat met over het algemeen rustige minimal techno met ambient/dub invloeden. Atmosferisch en op momenten hypnotiserend.
Maar hij duurt wel te lang, waardoor het tegen het einde allemaal ietsjes te monotoon gaat klinken En een track als "The Jealous Guy from Memphis" vind ik een heel stuk minder en deze breekt ook wel een beetje de sfeer. Gelukkig maken het lange "Love Is the Drug" en "Do the Strand" weer veel goed. Mijn spanningsboog naderde ondertussen zijn einde en die laatste, mindere track, "Swiss Made" was voor mij niet meer nodig geweest.

En terwijl ik het album op zich te lang vind is "Twelve Miles High" wel een echt heerlijke track die uren zou kunnen doorlopen. Heeft ook zo'n warm chain-reaction sfeeftje.

Vind dit nog iets beter dan Mohn, helemaal als je bedenkt dat het uit 96 komt. Lekkere minimal, niet zo duister als andere minimal maar meer warm en rustig, zoals hier al eerder is gezegd.
Apart dat dit redelijk onbekend is, want kwalitatief kan het zich zo meten met de betere electronica platen uit de jaren negentig.