Pat Metheny Group - The Way Up (2005)

Het verbaasde me dat deze er nog niet op stond want er zijn toch best veel liefhebbers van deze man in Nederland. Zeker als je bedenkt dat hij met redelijk gemak 2 x Vredenburg vol krijgt.

Maar goed, dit album is zeker geen makkelijke kost in vergelijking met albums als Still Life of Letter From Home. Het is in feite 1 lang stuk waarbij in het eerste korte deel al gelijk veel elementen van de latere delen voorbij komen. Je zou het bijna een jazz-symfonie kunnen noemen. Wat me gelijk bij eerste beluistering al opviel was het werkelijke fenomenale drumwerk van Antonio Sanchez. Hij was al sterk op het vorige album Speaking Of Now (die mij achter toch een beetje tegenviel) en met name tijdens die toer maar dit slaat werkelijk alles. Wat een genot om naar te luisteren.

Het is ook voor het eerst in jaren dat Metheny werkt met een behoorlijke uitgebreide, dikke laag aan meerdere gitaarpartijen. Schijnbaar zoveel dat hij zich genoodzaakt ziet om tijdens de The Way Up toer een extra gitarist mee te nemen.

Oh ja, heb geen idee hoeveel verschillende hoezen er in omloop zijn maar ik heb al zeker een stuk of 7 gezien.

Meer van hetzelfde maar wel lekker. krappe 4*

Wel relaxte post-jazz, maar iets te weinig spannende momenten: 3,5*

Veel te klinisch opgenomen.......waardoor het echte gevoel ontbreekt....

Welnee, zeggen dat dit klinisch is zeggen dat je in de Matthäus Passion een jamsessie mist, dat is nu eenmaal gerelateerd aan de muziek, Metheny is gewoon een perfectionist en dat hoor je terug in zijn muziek op gebied van spel, compositie en opname. En anders kun je altijd The Way Up Live proberen, die op DVD beschikbaar is.

Dit album liet me kennismaken met Metheny, en bovendien überhaupt met jazz. Het begin van Part One vond ik geweldig, en de rest moest ik nog aan wennen. Dat is inmiddels gebeurd, en ik vind deze 'jazz-symfonie' nu in zijn geheel super, van de Steve Reich-achtige opening, tot de geweldige afsluiter waarin de melodie van Part One op een briljante manier terugkomt. 4.5*

Zojuist binnen, dit klinkt zeer goed. Maar eens een aantal keren beluisteren de komende dagen.

Concert in Vredenburg bezocht. The Way UP integraal waarbij Antonio Sanchez voor mij met zijn performance de show stal. Wat een drummer en wat een geluid in het oude Vredenburg. Het was aan een stuk genieten in optima forma.

HMH met Steely Dan was eveneeens qua geluid een topper,

Magnus Opus en laatste album van The Pat Metheny Group. Het was nadien jammer genoeg afgelopen met The Group want Lyle Mays was moe van al het toeren en wou zich op z'n andere passies focussen.

De opzet was maatschappij-kritisch van aard. In deze tijden moet alles snel, kort en vluchtig. Ze wilden met dit lange stuk een soort van statement maken. De 4 delen zijn voor het gebruiksgemak maar het is een stuk (Jazz Symfonie) bedoeld als één geheel en dan ook zo te beluisteren.

Het musiceren van alle muzikanten is topnotch en na iedere beluistering hoor je iets nieuws.
Kortom voor mij een magnifieke compositie Ze eindigden met dit album op ongekende eenzame hoogte na alle jaren van samenspel en componeren. De live versie op DVD is daarbij een must want nog beter dan de studio-opname !!!!!

Magnum opus weet ik niet, maar wel een sterk album van de groep. Samen met still life talking en imaginary day de beste van de band en eigenlijk ook van PM.