Kim Wilde - Teases & Dares (1984)

Het zal wel aan mij liggen maar ik vind die 80's sound van Kim Wilde geweldig,maar aan de cijfers van andere te zien ben ik 1 van de weinige.

Een beetje een wisselend album van Kim Wilde. Er staan erg goede tracks op (o.a. Bladerunner en The Second Time) maar ook wat mindere (Janine). De stijl van dit album is behoorlijk donker en de geluidskwaliteit is niet al te best. Het wordt dus tijd dat na de 1ste drie albums ook deze en opfrisbeurt (dus remaster) krijgt.

The Touch vond ik destijds een fantastisch nummer, maar valt me nu een beetje tegen. Weer iemand of de single versie verschilt van de album versie?

Ik zou op mijn vinyl exemplaar moeten kijken
want die single is volgens mij op geen enkele verzamelaar te vinden.

The Second Time was de eerste single hier en vind ik echt goed.
Rage to Love was de derde single en die deed het het best in de UK.

Ik heb me inderdaad wezenloos gezocht naar een best of met The Touch. Zal wel met de verschillende platenlabels te maken hebben.

Neen, het was gewoon een dikke flopsingle
en daarom wordt het nummer nooit geselecteerd.
Hij kan perfect op een verzamelaar van MCA (label na haar RAK periode).
Maar men laat hem altijd weg omdat hij heel slecht scoorde.

De andere twee singles van dit album deden het duidelijk beter.

Heb The Touch vanmorgen nog eens beluisterd. Dikke flop of niet, toch staat ie in m'n Kim Wilde top 10.

Ik heb net de drie eerste albums van haar,
heruitgebracht op Cherry Pop Records in huis.

Blijkt dat beide opvolgers ook net uit zijn.

Cherry Pop Records : Kim Wilde - cherryred.co.uk

Hmm, in Nederland was The touch altijd nog een redelijk hit, volgens mij. In mijn herinnering viel die net buiten de top 20. De flop van het album was hier Rage to love, dat in veel andere landen wel een hit(je) werd.

Ik heb ook geruime tijd gezocht naar een verzamelaar waar The Touch op stond. Ik heb er in al die jaren slechts één gezien, namelijk deze:
http://a21.idata.over-blog.com/300x294/3/13/73/45/Les-Albums-1981-2006/Les-Albums-1981-2006/singlescollection96cd.jpg

Dit is een Franse versie van onze Singles Collection (MCA). Er staat als bonus ook nog een nummer op van de Franse rock-ster Laurent Voulzy, die een ode aan haar bracht met het nummer 'Les nuits sans Kim Wilde'. Grappig hebbedingetje dat ik ooit eens voor 14,95 gulden ben tegengekomen in de uitverkoopbakken van de Free Record Shop. Maar die zal nu wel nergens meer te vinden zijn.

Net niet, sterker nog 20 was de hoogste positie

Men kijkt bij het compileren altijd naar de UK charts.

The Second Time - 29 (6 weken)
The Touch - 56 (3 weken)
Rage to Love - 19 (8 weken)

In Nederland / Vlaanderen

The Second Time - 24 / 16
The Touch - 20 / 20
Rage to Love - 0 / 0

Iedereen heeft gelijkt, vooral de compilers
die vanuit het UK standpunt redeneren.

Als het gaat om een Britse artieste zijn de UK charts doorgaans het uitgangspunt. En dan is het vrij logisch dat The Touch wordt overgeslagen, want die hitnotering is natuurlijk echt minimaal. Toch vreemd, aangezien ik - en ik niet alleen kennelijk - het toch wel een van de sterkste nummers van dit album vind.

TEASES AND DARES 1984

De carrière van Kim Wilde leek in 1984 heel erg op een vallende ster.
Met haar eerste single Kids in America en het bijhorende album behoorde
ze tot de meest opgemerkte debuten van 1981. Chequered Love en Cambodia
waren tophits in Europa, maar haar tweede album kon op minder bijval rekenen.

Van haar derde elpee blijft enkel de eerste single Love Blonde overeind in de annalen
van de jaren 80 pop. Vooral in de UK haalde ze de top 20 niet meer. De rest van Europa
bleef Kim weliswaar trouw, maar het vierde album moest voor een ommekeer zorgen.

Het RAK label van Micky Most was niet meer en Kim vond onderdak bij MCA.
Teases and Dares klinkt zoals hoes en titel doen vermoeden: stouter en gedurfder.
En bevat een aantal composities die zwaar opgedirkt worden met vette dansgrooves.

De tweede single The Touch mag openen.
Enkel een hit buiten de UK en een best genietbare song.

Is It Over moet het vooral van de aparte aankleding hebben.
Er wordt getwijfeld tussen een vette basgroove en rockgitaren.

Suburbs of Moscow steelt een vocaal lijntje van House of Salome.
Net als zijn voorganger een weinig tot de verbeelding sprekende compositie.
In beide nummers klinken de backing vocalen eerder behoorlijk potsierlijk.

Twee nummers op het album zijn door Kim zelf geschreven.
Fit In komt als eerste voorbij en laat een geslaagde ballad horen.
Toch mist het nummer het nodige appeal om lang te blijven hangen.

I won't fit in, I don't fit in ...

Het mag duidelijk zijn dat Kim haar plaats zoekt in het snel wijzigende poplandschap.
Anno 1984 nemen Amerikaanse megasterren als Michael Jackson, Lionel Richie en Prince
de fakkel over van de Britse pop 'n' wave artiesten. Zelfs Madonna maakt haar borst(en) al nat.

Let op de look van Kim op de hoes: in de lijn van Cyndi Lauper, Pat Benatar en de Queen of Pop.

Rage to Love laat eindelijk nog eens een lekker rockende Wilde horen.
Met een leuk vocaal loopje in het refrein en net als The Stray Cats recht voor de raaps.
Het werd de laatste en in de UK best scorende single van Teases and Dares.

The Second Time is zonder twijfel het beste nummer van dit vierde album.
Toen die single uitkwam, had je echt het gevoel dat Wilde een tweede start zou maken.
Maar het album valt in vergelijking met deze beloftevolle en te weinig scorende hit mager uit.
Het nummer steunt op een puntige baslijn die we ook kennen van Frankie Goes to Hollywood.

Bladerunner grijpt iets te opzichtig terug naar het orkestrale synthgeluid
van haar tweede album Select en het daarvan afkomstige nummer Take Me Tonight.
Het lukt de familie Wilde niet echt om de vernieuwende lijn op elk nummer door te trekken.

Janine keert zelfs terug naar het debuutalbum en zo horen we Kim nog altijd het liefst.
Al klinkt zo'n naam als Janine soms iets te veel als Denis van Wildes voorbeeld Blondie.
Een van de betere songs, al hebben we er in deze categorie al mooiere van gehoord.

Shangri-La is weer door Kim zelf geschreven.
Opnieuw mid-tempo en dus geschikt om vocaal beter uit de verf te komen.
Maar dan trapt de luisteraar ook meteen op de achilleshiel van Wildes beperkte stem.
De lichtverkouden, nasale klankleur is namelijk mooier dan de echte toonvastheid.

Met Thought It Was Goodbye neemt Kim toch nog waardig afscheid van haar publiek.
Al vraagt een mens zich wel af waarom men er nou die mondharmonica moest instoppen.
Ze zal uit een ander vaatje moeten tappen om ons nog langer aan haar albums te kluisteren.

Teases & Dares wordt vooral gekenmerkt door compositorische bloedarmoede
en een krampachtige manier om dat te verbergen met hippe, groovy arrangementen.

Een redelijke plaat van Kim Wilde. De singles op dit album doen het echt goed, met name The Second Time is echt een geweldig swingend nummer. Hoort zeker in de top-5 songs van Kim Wilde thuis. Ook The Touch is nog erg leuk. Jammer dat het laatstgenoemde nummer niet in de verzamelaar The Singles Collection 1981-1993 staat. Tussen de singles door is het zoeken naar de echte hoogtepunten, hoewel het zeker niet saai is. Uiteindelijk verdient dit album wel 3,5 sterren naar mijn mening.

Het leuke van muziek is dat het zo verbonden is aan gevoel en aan herinneringen. Ik stond als jochie te wachten voor de Countdown studio’s om een handtekening van deze mooie vrouw te bemachtigen, terwijl op dat moment The Second Time in de hitparade stond. Haar verschijning, de tijd als tiener, de melancholie van veel van haar songs. De volgende dag kocht ik deze LP en heb ‘m heel vaak op mijn oude pick-upje gedraaid.
Terugkijkend op de muziek: is dit een briljant album? Nee. Heel wisselvallig. Heb ik genoten van The Touch, Is It Over, en Bladerunner? Absoluut. En vandaag de dag, heel af en toe, luister ik nog wel eens naar Fit In en The Thought It Was Goodbye. Niet slecht hoor!