The Music - The Music (2002)

Een van mijn favoriete albums van 2002. Je moet maar geniaal zijn om op je 20ste deze muziek te verzinnen. Ik wacht met spanning op het vervolg.

En daar schijnen ze nu volop mee bezig te zijn Op 20 september ligt ie in de winkels onder de naam "Welcome to the north".

Oei. Dan moet ik voor die tijd deze CD maar 's kopen. Een van mijn collega's (bestuursgenootje) draait hem nog wel eens en het is een van de weinige CD's waar ik echt blij van word (verder draait ze vooral metal). Ergens halverwege zit een heel stevig nummer, dat vind ik echt fantastisch.

O, dat is mooi. Ik dacht dat ik langer ging moeten wachten.


Ik moet eerlijk zeggen dat het allemaal stevige rocknummers zijn. Favoriet moet toch Get Away zijn. de rock en dance passen hier naadloos samen. Als zijn alle nummers wel heel goed.

Ik zal de CD wel eens te leen vragen. Ik zou het nummer dat ik bedoel ook als episch kunnen omschrijven.

Oke. Ben benieuwd welk nummer je bedoelt.

Ik heb de CD inmiddels cadeau gehad. Ik bedoelde het nummer Float. En naast episch vind ik bombastisch ook wel een mooie omschrijving.

Wow! Wat een schier ondoordringbare geluidsmuur in opener 'The Dance'. Zelden zo'n intens nummer gehoord. Prachtig!

De openingsplaat van The Music is zowiezo al sterk, want ook nummers als Take The Long Road en Float hebben een unieke opzwepende intensiteit in zich. Als Turn Out The Lights dan op een prachtige manier even gas terug neemt en de band op Getaway ook een wat meer poppy geluid weet te laten horen, weet je dat het wel snor zit met deze plaat.

Het vervolg 'Welcome to the North' zal ik binnenkort ook eens wat beter beluisteren. Het titelnummer van die plaat klonk in ieder geval al erg goed.

Voor debuutplaat 'The Music': 3,5 ster.

Inderdaad, heerlijke opzwepende muziek! Wat mij betreft een stuk beter dan opvolger Welcome To The North. De waardering hier is echter maar matig, hoe zou dat toch komen?

Ook een schitterende hoes (zie ook de EP's) 4,5*

vette plaat zeg 4,5

De afgelopen dagen redelijk veel gehoord weer , en t nummer "turn out the light" is zo verschrikkelijk mooi !!

Echt een dijk van een plaat.. ik haalde ze onlangs nog eens van onder het stof en kon mezelf wel slaan omdat ik deze plaat zo lang heb laten liggen
4*

Da's inderdaad een blunder van formaat Mathias
Bereplaat. Eerlijk is eerlijk, het is ontzettende pokkeherrie, maar wel heerlijke pokkeherrie, waar bij vlagen de heren Page en Plant om de hoek komen kijken en dat is een compliment. Getaway is van een andere planeet!! Wat een bereplaat!!
Float is ook geweldig, maar ik vind het jammer dat het nummer zo eindigt, ze hadden na dat eindstuk juist die beginmelodie er weer in moeten gooien om het nummer zo een geweldig vervolg te geven!!!

Een puik album is dit, een tijdje niet gedraaid maar vandaag is het kwartje dan toch écht gevallen. 4*

Heerlijk album! ik moet hem nog wel ff vaker luisteren maar alvast een *3.5

Schitterend album! Vooral Turn out the light is subliem.
Lijkt mij een beetje kruising van Led Zeppelin en Tool. Opvolger Welcome to the north is ook niet slecht, maar niet van dit kaliber.

Heb erg moeten wennen aan de stem, maar dit is zo heftig.
Mijn favoriet is Human met een geweldige apotheose!!

Heerlijk! Elke keer ik ze hoor wordt ie beter.
Het laatste halfje is zowaar een feit: 5*

ik moet er nog een beetje aan wennen denk ik,
nummers als The People en Getaway vind ik iniedergeval erg goed. net als het eind van het laatste nummer

Heb deze CD al een hele tijd in mijn bezit en het blijft echt zo'n fantastische CD. De volgende is idd wat minder. Maar ik zie dat er in 2008 weer een nieuwe uit gaat komen. Ik zorg dat ik hem direct in huis haal en dan maar hopen op in ieder geval 1 nummer van de kwaliteit van Getaway. Erbij in de buurt is natuurlijk ook goed.

Grappig: De 1e zes noten van Turn Out The Light zijn identiek aan de 1e zes noten van Message in A Bottle van The Police

Laatst nieuwe kop inclusief nieuw element gekocht voor op mijn oude trouwe prachtige platenspeler. Ook weer eens het stof van deze plaat afgeblazen en opnieuw opgezet, en ik weet niet of het aan mijn nieuwe apparatuur ligt, maar het lijkt nog harder en beter te knallen dan voorheen!! Wat is die opener ook een knaller!! Een stel van zulke jonge pikkies (destijds) en dan ZO openen op je debuutlangspeler. Subliem. Waarom lag er uberhaupt stof op die plaat...????? Kinderen naar bed en papa gaat door het huis stuiteren!!!

haha kijk uit gekkigheid bij tokiohotel en word daar getipt voor deze muziek, het nummer the people klinkt redelijk briljant

Qua sound heb ik dit altijd de voorloper van Kasabian gevonden.
Nadat de paradepaardjes van het Hut label, namelijk Smashing Pumpkins en the Verve, beide waren vertrokken naar het grotere Vigin.
Moest er op zoek worden gegaan naar een waardige opvolger.
En in The Music waren ze daar volgens mij wel aardig in geslaagd.
Duidelijk een band die zich onderscheidde van andere.
Al hoor je boven genoemde bands er zeker in terug.

Erg dromerig, hypnotiserend stemgeluid van Robert Harvey wat in de verte ook wel wat weg heeft van Jane’s Adictions Perry Farrel.
Natuurlijk zijn er raakvlakken naar de jaren 70 sound van het Led Zeppelin Robert Plant, al zat daar wat meer emotie in de zang.
Dit is een stuk vlakker.
De druggy sound die zich als een aura om de zang laat vervagen in muzikale kleuren maakt de psychedelische sfeer wel af.
Dit geeft de albumhoes ook meer dan perfect weer.

Ondanks dat de singles het in Groot Brittannië best aardig doen, lukt het niet echt om een grote doorbraak te maken.
Ik zie het een beetje als het Kula Shaker verhaal.
Op komen met een zeer geslaagd en hoog gewaardeerd debuut, maar geen volledige erkenning bij het publiek.
Misschien vervlakt de aandacht een beetje bij het album.
Als je de singles zo af en toe voorbij hoort komen, klinken ze erg treffend.
Maar op The Music wordt het op den duur wat eentoniger.
The People blijft voor mij het sterkste nummer, heeft het groovende van The Black Crowes, maar geeft ook wel het ravende gevoel neer.
Hier kan ik nog steeds niet stil op blijven zitten, het nodigt uit om te dansen.

Leuke recensie.

The Music was inderdaad een band die zich wel wist te onderscheiden. Het is wel typisch Brits en lekker stevige rock met dance-invloeden. Beetje als Primal Scream, maar dan anders.

Dit relatief onbekende album heeft er ook wel wat van:
Working For A Nuclear Free City - Working for a Nuclear Free City (2006)

Het heeft zeker raakvlakken met Primal Scream; vooral met het album Xtrmntr.

Geweldig vandaag pas aangeschaft, nadat ik van de week nogmaals de singels heb gedraaid.
Psychedische britpop, met een erg vette sound.

Dit debuutalbum van The Music heb ik kennelijk vijf jaar geleden al eens met 3.5 ster gewaardeerd. Onlangs heb ik het album aan kunnen schaffen, en de waardering van vijf jaar geleden is nog steeds onveranderd.

Het speciale aan The Music was destijds dat het rockmuziek was, maar dat de producie werd gedaan door een danceproducer. Het resultaat was een rockplaat die niet als een rockplaat klinkt, en die uitnodigt tot meebewegen.
Het album heeft in mijn ogen twee zwakke punten, die voor mij een score van vier sterren niet rechtvaardigen: de schelle zang en het openingsnummer. The Dance is namelijk zonder twijfel het sterkste nummer dat The Music te bieden heeft. Het zuigt je de plaat in, het klinkt geschift, het slaat over, en het zorgt ervoor dat zo’n beetje alle volgende nummers tegenvallen.

Toch is dit eigenlijk een best lekker album, maar het eerste nummer wekt gewoon teveel verwachtingen.

3.5*

De eerste vier nummers van dit album klinken al erg goed, vooral Take the Long Road and Walk It.

Ik vind eigenlijk het hele album wel mooi, en de hartverscheurende ballad Turn out the Light is zelfs het allermooist nummer. Geluidseffecten uit Getaway doen mij zelfs denken aan Fuel my fire (1997) van The Prodigy. Voorlopig 4,0*.