Metric - Synthetica (2012)

Metric is een band die ik op Last.fm al vaak bij mijn recommended artists heb zien staan, maar waar ik eigenlijk nog nooit wat van beluisterd heb. De singles Youth Without Youth en Speed the Collapse bevallen me echter aardig, dus misschien ga ik me maar eens op dit album storten als het uitkomt. Dit is misschien niet de meest wereldschokkende muziek die ik in tijden heb gehoord, maar het klinkt wel lekker.

Mijn beeld van Metric is flink overhoop geschopt: Ik had een volwassener geluid en betere composities verwacht. Het woord 'flutmuziek' zal ik niet in de mond nemen, want dat is ook wat overdreven, maar simpele muziek is dit zeker. Leuke aanstekelijke deuntjes zijn het wel, maar van hoge kwaliteit is het allemaal niet. Gelukkig hoeft dat ook niet altijd. Dit album van Metric staat vol met pakkende en aanstekelijke pop/rocksongs en is hoe dan ook leuk om naar te luisteren. Al met al ben ik dus nog vrij positief.

De twee singles Youth Without Youth en Speed the Collapse zijn duidelijk de twee beste nummers van het album en behoren ook tot mijn favorieten. Het titelnummer Synthetica is ook zeker de moeite waard en doet amper onder voor de twee vorige nummers. Dit trio nummers heeft ook het meest met rock te maken, waar de rest van het album meer naar pop neigt.
Mijn persoonlijke favoriet is Lost Kitten. Emily Haines zingt prachtig (terwijl ze niet eens zo'n geweldige stem heeft) en het refreintje is puur genieten.

Ik heb daarnet Youth Without Youth beluisterd. Ik vind het wel een aardig nummer die lekker euforisch klinkt (in de niet schreeuwerige manier van euforisch zijn), maar niet echt iets waarvoor ik dit album zal beluisteren en het is geen nummer waar ik iedere dag naar kan luisteren.

Youth wthout youth is ook een beetje anders dan de rest van het album vind ik. Mijn favorieten zijn Clone en het openingsnummer, artificial nocturne. De vorige cd "Fantasies" is beter naar mijn mening.

Zit ik in de trein voor de vierde keer naar "Oceania" te luisteren, in toch wel de stiekeme hoop dat het kwartje voor mijn oude pompoen-helden toch nog gaat vallen. Schakel ik daarna over op een voor mij volledig nieuwe titel en word ik wel direct gegrepen!! Wat een ontzettend leuke plaat is dit!!

Erg leuke plaat dit, leuke deuntjes. Vooral Youth without Youth springt er boven uit.

Beluister 'm nu voor het eerst, klinkt tot nu toe boven verwachting lekker! Youth without Youth is een heerlijke knaller!

Sinds mijn vorige post is dit album vrijwel non stop op repeat geweest en dat is uiteraard een goed teken! Mijn behoefte aan Metric is op dit moment onverzadigbaar.
Youth without Youth is de uitschieter, maar ook de titeltrack, Clone en Nothing but time zijn prima tracks! Wat een heerlijke ontdekking!

****

Ik vond Fantasies één van de leukste popplaten van de afgelopen jaren. Synthetica leek op het eerste gehoor tegen te vallen, maar bleek erg verslavend en ook nu hebben de nummers zich weer in mijn hoofd genesteld en blijkt alles weer erg geraffineerd in elkaar te zitten. De plaat is weer erg geproduceerd en glad als het heuveltje van een 13-jarige Katy Perry-fan, maar dat geeft niks. Alleen Lost kitten balanceert op het randje van irritant.

Dank voor de tip Itchy, ik ga Fantasies meteen eens proberen!
Bij het luisteren naar deze plaat kreeg ik af en toe het gevoel naar "Stars" te luisteren en nu ik iets beter kijk blijkt ook deze groep in de "Broken Social Scene" van Canada te zitten. Wat een broedplaats van leuke muziek is dat toch!! En dus geen toeval dat er enige gelijkenissen vallen te bespeuren...

Dat vind ik juist het leuke aan dat nummer! Lost Kitten zit net aan de goede kant van het randje en is daarom ook een van mijn favorieten van dit album.

Ik vind het nummer vooral irritant aan het begin, maar als het aan de gang is wordt het eigenlijk wel heel lekker ja

Wat een fantastisch album is dit toch, ik krijg er geen genoeg van. Soms op momenten doet het me aan The Cranberries denken, maar er is nog zoveel meer, ook bijvoorbeeld het gebruikte electro effecten, terwijl het toch echt een rockplaat is, dat mag ik wel

Live in Utrecht
Breathing Underwater