Ellen ten Damme - Het Regende Zon (2012)

Wederom een erg leuk album van Ellen ten Damme (volgens mij kan ze bij mij ook niks fout doen). Hoewel je het niet meer beter krijgt dan het prachtige titelnummer, Het Regende Zon, is er genoeg variatie te vinden waardoor het album zich staande weet te houden. Ten Damme kan goed omgaan met de diversiteit hierop; of ze nou een akoestisch nummer als Er Zit Niets Anders Op Dan Jij moet bezingen, of een dynamisch en melodieus (pop-)rocknummer als Nog Nooit: ze doet het even goed. Niet Janken is zelfs pure kleinkunst. Door dat soort nummers besef je weer dat je te maken hebt met een échte vakvrouw. Fantastisch gewoon hoe ze zo'n dergelijk lied voordraagt, vooral die gesproken gedeeltes. Ik denk dat ze met Verder, Verder! sowieso het meest toegankelijke liedje als single heeft uitgebracht, wat dat betreft een uitstekende keuze dus, al zie ik twee andere pakkende nummers als Pi-Pa-Polderland en Iedereen Voor Iedereen het ook nog wel goed doen op (bijvoorbeeld) de radio. Uiteindelijk vind ik Het Regende Zon vrij gelijkwaardig aan Durf Jij?, dit album is iets gekunstelder en minder experimenteel. Dat is verder niet negatief bedoeld, eerder een constatering. Nu vind ik 't nog (net) geen vier sterren waard, maar misschien brengt de toekomst daar nog een keer verandering in.