Arbeid Adelt! - Jonge Helden (1983)

Arbeid Adelt! Luc Van Acker/ Jan Van Roelen/ Marcel Vanthilt... Vlaamse electrowave uit absurdistan!... of.. zoals Het Belgisch Pop & Rock archief het vermeld:

"Balancerend op het randje van anarcho-absurdisme en het belachelijke, tussen muzikaal experiment en het gekkenhuis, was de muziek van AA! niet bepaald de ideale warenhuismuziek."

Hoogtepunten: "Ik Sta Scherp", "Jonge Helden" ('ze moeten sterven..'), "De man Die Alles Noteert" ('hij schrijft het in zijn kladboek, met een parker pen') ...

Arbeid Adelt zou in hun bloeiperiode slechts 2 albums uitbrengen:
- Jonge helden (Parlophone - 1983)
- Le chagrin en quatre-vingts (Parlophone - 1983)

Na het verscheiden van AA zouden de verschillende leden opduiken in projecten allerhande. Luc Van Acker bouwde verder aan zijn solocarierre en was/is ook actief als producer. Dook op samen met A. Jourgensen en Richard 23 (front 242) in Revolting Cocks. Marcel Vanthilt maakte vooral faam als MTV VJ en later als TV-maker op de Vlaamse televisie..

En in 1991 waren ze ineens terug met een album, voorafgegaan door de prima single "Spannend" ('heb toch geen angst, spannend duurt het langst'). Het album kreeg de naam "Des duivels oorkussen" (Virgin - 1991)

De singles van AA:

- Ik sta scherp - Schuld ? Mij treft geen ... (Wereldrecords, 1981)
- De dag dat het zonlicht niet meer scheen (Parsley, 1982)
- De man die alles noteert (EMI, 1983)
- Het meisje van mijn hart (maxi, EMI, 1983)
- Lekker Westers - In het Gemeentehuis (EMI- 1983)
- Geen ekskuzes meer - Plus d'excuses (EMI - 1984)
- Decoiffé - Stroom (Parlophone - 1985)
- Witte kom hie - Steppin' stone (Parlophone - 1985)
- Spannend - Hard (Virgin, 1991)
- Nergens heen - Melancholie (Virgin, 1991)
- Johnny Sexpistool (Virgin, 1992)
- Met kuifje in de satteliet (Virgin - 1992)

Marcel Vanthilt, is die ook niet van tien voor taal??
Die belgische presentator met dat typische gezicht en dat rare brilletje.

Dat is the one and only Marcel Vanthilt, Eddie! Zo is dat!

Hij is trouwens ondertussen ook terug met muziek bezig...

De eersteling van Arbeid Adelt! zal bij mij te boek blijven staan als een toppunt van Nederlands absurdistisch taalgebruik, inventieve elektro-gestoorde muziek en opwindende arrangementen. Kortom, top.

Ik ken via een verzamelaar het nummer 'death disco' van AA. Maar dat zie ik op geen van hun platen staan.. ?

orbit,

dat klopt, ik meen dat het een b-kantje is.

Het staat op 12" en op verzamelaars, maar idd. niet op een regulier album....

ik prijs me gelukkig dat ik deze plaat heb

"daar gaat het meisje van mijn hart ... whoaaah"

hoe was de naam van Vanthilt's alter ego?

Max Marxen ofzo

of is da compleet ernaast

erg leuke muziek. begin bij 3.5*

Max Alexander

Toch wel mooie muziek; ik wist dat Marcel Vanthilt in een band gespeeld had, maar Arbeid Adelt is volgens mij in Nederland niet bekend.

Nu niet meer nee, maar begin jaren tachtig wel, zo was de band een paar keer te zien bij muziekprogramma's van de VPRO op televisie (die had je toen nog ja). Was altijd een feest om ze te zien optreden. Kan me nog een geweldig en hilarisch concert herinneren in de Effenaar, ergens in 1983.

Lang geleden heb ik deze LP eens opgenomen op casette en op een sportdag de hele dag rondgelopen met zo'n belachelijke walk-man. Ik was op het einde van de dag enorm onder de indruk van "Het meisje van mijn hart" en "De man die alles noteert". En tot op heden moet ik zeggen dat deze laatste mij nog altijd kippenvel bezorgd. Een mijlpaal in de Belgische muziekgeschiedenis voor mij !!!!

JONGE HELDEN 1983

De belpop boom begin jaren 80 werd in de eerste plaats gekenmerkt
door een reeks schitterende mini-albums. Bijna elke band maakte gebruik
van het medium en definieerde zo kernachtig haar eigen, vaak unieke geluid.

Zo ook Arbeid Adelt! het geesteskind van saxofonist Jan Vanroelen
(broer Geert zat bij het skavriendelijke The Employees) en Marcel Vanthilt.

Vooral de bebrilde Vanthilt had al menig memorabel feit op zijn belpop kerfstok.
Als pionier bij de Brusselse vrije radio, als lichtman bij TC Matic en vooral als samensteller
van het onvolprezen Get Sprouts album, het definitieve startschot van de belpop boom.

Arbeid Adelt! debuteerde in eigen beheer met Ik Sta Scherp uit 1981.
De singleversie van dit nummer en de b-kant zijn tot op heden onvindbaar op CD.
De versie die je aantreft op Jonge Helden is namelijke een nieuwe opname.

De tweede single verscheen bij Parsley en stak de draak met charmezanger
John terra die met De Dag Dat het Zonlicht Niet Meer Scheen een megahit op zak had.
De gelijknamige single van AA was geen cover, maar een satire hierop en werd een culthit.

Mocht je de eerste twee singles en hun b-kanten aan Jonge Helden toevoegen
dan spraken we van een volwaardig album dat ik misschien wel 5 sterren had gegund.

Maar dat zou misschien afbreuk doen aan de aanwezigheid van Luc Van Acker
die het duo pas kwam vervoegen in 1983. Hij zorgde voor de nodige gitaarlijnen.

In het werkelijk sublieme De Man Die Alles Noteert bijvoorbeeld.
Je wandelt in de voetsporen van Kuifje door de straten van Brussel.

Ik Sta Scherp en Jonge Helden zijn twee nummers die erg goed
het hoekige karakter van de muziek weergeven. Eigenlijk niet echt muziek,
maar een op hol geslagen ritmebox die wordt achternagezeten door een synthklavier.

Vanthilt zingt niet, maar reciteert bijna dadaïstisch de indrukken van het moment.
Er bestaan opnames van nummers die op deze manier live op het podium ontstonden
en nadien nooit meer konden worden heropgeroepen: letterlijk muzikale momentopnames.

Capita Selecta met erotische passages uit het Latijnse oeuvre der dichters
die op de schoolbanken liever gencensureerd werden is een schot in de roos.
Tussen dat alles zit het Roodborstje dat we nog kennen uit Disneys Assepoester.

Merk op dat 65+ wil lachen met bejaarden (moet je vandaag eens proberen
om iemand van 65 een bejaarde te noemen ... het kan je een blauw oog kosten).
Het Meisje van Mijn Hart verscheen exclusief op 12" single maar brak geen potten.

De twee laatste nummers vind ik minder beklijvend
en zorgen ervoor dat ik deze score bij 4* moet houden.

Uit dezelfde periode onthouden we nog de live Public Image Cover Death Disco,
al is het eerder een ad lib geïmproviseerde variant van hun Disco Death, waarvan
de saaiheid de technicus noopte om het einde versneld te laten passeren.

Gek genoeg groeide Death Disco uit tot een clubklassieker in het new beat tijdperk.

Fantastisch debuut, meteen gekocht toen ie uitkwam. Absurd zeker maar wat een goede liedjes, topper is de man die alles noteert, heerlijk dat scheurend gitaartje. JOnge helden, ik sta op scherp, heerlijk en 65+ natuurlijk, lekker meeschreeuwen. Rafelrandjes!