Die Toten Hosen - Ballast der Republik (2012)

Weer meer van hetzelfde maar nooit slecht!

Tage Wie Diese wordt je nog steeds mee doodgegooid hier in Duitsland.

Je moet houden van Duitse Rock. Ik doe dat. Lekker stevig album.

En nog steeds, heerlijk nummer!

Tsja typisch Duitse meebrul sentiment. Je moet ervan houden.
Ik ken tal van mensen die behoorlijk allergisch zijn voor dat bezopen meebrullen. Wel aardig voor in voetbal stadions e.d.
Mij gaat hij behoorlijk de strot uithangen, maar dat heeft meer te maken met het feit dat ik Duitsland in de kroeg werk, al moet ik toegeven dat ik op zo'n avond ook vaak Never Walk Alone in de uitvoering van Die Toten Hosen draai. Dan pas gaat het dak er helemaal af.
Och ja; We are all prostitutes

Dat kan ik me goed voorstellen. Die paar keer per jaar dat ik "de peul euver gaon" vind ik het toch wel genieten.

Hauptsache!

Hele puike duitse rock!

Maar liefst zestien nummers op deze Toten Hosen en dan nog een bonus-cd. Die zal ik later beschrijven, op Ballast der Republik staat immers genoeg muziek.
Een album met als thema de hereniging van de beide Duitslanden, dan inmiddels ruim tien jaar geleden. Net als mijn uitvalsbasis Laune der Natür van vijf jaar later klinkt luide rock, waarvan het uptempo werk de punkwortels blootlegt. Maar er is ook radiovriendelijke poprock.

Een deel van de teksten bezingt de actuele politieke en maatschappelijke situatie, zoals het sterke titelnummer en Europa. Ook worden gevallen vrienden bezongen, zoals de instrumentale opener Drei Kreuze al suggereert en wordt in Altes Fieber teruggeblikt op de bandgeschiedenis (in 2012 bestonden ze dertig jaar) om zich in Reiß Dich Los te willen losrukken van het verleden; de romantiek is zoek in Zwei Drittel Liebe en Drei Worte. Bovendien leer ik dat ze fanatieke supporters zijn van Fortuna Düsseldorf, een club met veel dalen in de historie, tot en met degradaties naar twee divisies lager. In Schade, wie kann das passieren? is het weer eens helemaal mis met de club.

Favoriete nummers zijn voor mij niet de meezingers maar het fellere werk: Ballast der Republik over het herenigde Duitsland, Traurig einen Sommer lang over overlijdens van onder meer Sid Vicious, Europa is kalmer en bezingt de bootvluchtelingen op de Middellandse Zee met een láááánge blokfluittoon die opzettelijk ongemakkelijk wordt, Oberhausen over de liefde van een vrouw voor een verkeerde man en het felle slotlied Vogelfrei, dat eindigt met dezelfde muziek als de opener.

Waar het te pop of ballade wordt, haak ik af, zoals in het door judgepaddy genoemde Tage wie diese, Draußen Vor der Tür ondanks de verrassend open tekst over de relatie tot een vaderfiguur, en de poprock van Ein guter Tag zum fliegen. Nu eerst de bonus-cd met punkcovers, wordt vervolgd.

...en dat is een lekker cd'tje, getiteld Die Geister Die Wir Riefen. Bij ieder nummer geeft zanger Campino (Andreas Frege), de drijvende kracht achter deze bonus-cd, aan wat groep en liedje voor hem en Die Toten Hosen betekenen.
Behalve dat ze klassiekers uit de Duitse popgeschiedenis spelen - meer dan slechts punkklassiekers zoals ik foutief in het vorige bericht schreef - worden ook oudere nummers gespeeld, tot uit de 17e eeuw toe. Bij de gedichten schreven de Hosen nieuwe muziek. Dankzij de toelichtingen in het cd-boekje kreeg ik een aangenaam minilesje Duitse historie.

Gecoverd worden de volgende nummers; de groepsnaam van de oorspronkelijke uitvoerders eerst of anders de naam van het lied of dichter:
1. Abwärts - Computerstaat (oorspr. 1980)
2. Male - Sirenen (1979, stadsgenoten uit Düsseldorf)
3. Kraftwerk - Das Model (1978 en dat ze eveneens uit Düsseldorf komen, stemt Campino trots)
4. Das Moorsoldaten-Lied (1933, geschreven door gevangenen van concentratiekamp Börgermoor)
5. Herman Hesse - Im Nebel (1905, gedicht door Die Toten Hosen op muziek gezet, een andere melodie dan ze eerder deden op de B-kant van single Ertrinken uit 2009.)
6. Hannes Wader - Heute hier, morgen dort (1972, Campino is onder de indruk van diens teksten)
7. Falco - Rock Me Amadeus (1985, "Genau wie wir wirkte er in dem schon sagenhaft schlechten ,,Formel 1"-Film mit.")
8. S.Y.P.H. - Industrie-Mädchen (1980, punkband uit Solingen, een nummer met ska erin)
9. Ton Steine Scherben - Keine Macht für niemand (1972, geschreven door Rio Reiser, "einer der beten Teter gewesen, den die deutsche Rockmusik hervorgebracht hat," aldus Campino)
10. Fritz Grünbaum - Einen großen Nazi hat sie! (1928; Grünbaum was joods en kwam in 1941 in concentratiekamp Dachau om het leven. Een cabaret-spotlied op de nationaal-socialisten).
11. Die Ärzte - Schrei nach Liebe (1993, Campino noemt hun cover een "lieber Gruß von Düsseldorf nach Berlin")
12. Funny van Dannen - Manche Frauen (2012, een liedje van de zanger uit Tüddern, die zelf meezingt. Het nummer verscheen tot dusver alleen op deze Toten Hosen. Komt het door de tekst?)
13. Mitagspause - Innenstadt Front (1979, deze groep ging aan Fehlfarben vooraf, zie hier).
14. Erich Kästner - Stimmen aus dem Massengrab (1969, de favoriete tekstschrijver van Campino, het origineel is te vinden op dit album).
15. Graf Zirben, Destilie van der Vogelbeer - Lasset uns singen (17e-eeuwse tekst van een tweetal auteurs, door Campino ontdekt op zolder bij zijn oma in een boek uit 1915 en met de Hosen van muziek voorzien).