Jethro Tull - The Jethro Tull Christmas Album (2003)

Voor het visuele artikel:
Mooiboy Music - 4 Kerstplaten

Wanneer de dagen korter worden en er geen blad meer aan de bomen zit weet je dat er geen ontsnappen meer aan is, kerstmuziek. Jarenlang heb ik me er tegen verzet. Blegh, ik moest er niks van hebben. Altijd maar weer diezelfde nummers, kunnen ze niet eens wat anders draaien? Een paar jaar terug heb ik de strijd maar opgegeven en dat was een hele opluchting. Het hoort er nou eenmaal bij en ach, een groot deel van de bekende singles is natuurlijk wel tijdloos en heeft zeker wel kwaliteit. Alleen ‘All I Want for Christmas Is You’, daar blijf ik jeuk van krijgen. Je moet ook niet té veel willen natuurlijk. Maar een beetje variatie qua kerstmuziek kan nog steeds geen kwaad. Daarom vier kerstplaten voor je als eens wat anders wilt dan Mariah Carey, Wham! en Chris Rea.

Jethro Tull – The Jethro Tull Christmas Album (2003)

Al een paar jaar is deze kerstplaat van Jethro Tull hier thuis favoriet. Pa is al lang fan van ze, dus op die manier ben ik met ze in aanraking gekomen. De band werd in 1967 opgericht door multi-instrumentalist Ian Anderson en is altijd zijn kindje gebleven. Samen met gitarist Martin Barre was hij jarenlang het enige constante bandlid. De Britse band maakte een aantal klassieke albums zoals ‘Aqualung’, ‘Thick as a Brick’ en ‘Songs from the Wood’ waarbij ze progressive rock overgoten met een flink saus folkmuziek. De dwarsfluit en de nodige akoestische snaarinstrumenten konden hierbij niet bij ontbreken.

Wat kun je verwachten qua sound van ‘The Jethro Tull Christmas Album’? Het is een beetje alsof je ergens midden in een Engels woud in de middeleeuwen bent. Eigenlijk is het vrij typisch Jethro Tull, folky met veel ruimte voor akoestische instrumenten zoals de welbekende dwarsfluit van Anderson. Maar ook mandoline, piccolo en zelfs accordeon komen voorbij. Voor dat laatste ben ik een nogal allergisch, maar gelukkig is deze niet zo prominent aanwezig. Met 16 nummers en een speelduur van dik een uur is het een aardige zit, toch voelt het niet zo lang. Dat zegt gelukkig wel wat over de kwaliteit. Dus kruip in je blokhut, steek de open haard aan, pak er een gele rakker bij en geniet.

Op vroegere platen heeft Jethro Tull al vaker kerstnummers (of nummers die binnen het thema passen) gemaakt, hiervan zijn er zeven opnieuw opgenomen voor deze plaat. Van deze nummers bevallen vooral ‘Weathercock’, ‘Ring Out Solstice Bells’ en ‘A Christmas Song’ mij het beste. Op en top folky met mooie instrumentatie. Voor de rest zijn er een aantal traditionals en nieuw geschreven nummers. ‘Birthday Card at Christmas’ opent de plaat lekker luchtig en ‘Last Man at the Party’ en ‘First Snow on Brooklyn’ hadden zo uit de glorietijd van de band kunnen komen. Ook staan er een aantal ouderwets instrumentale krakers op. Zo’n ‘Holly Herald’ is zo aanstekelijk happy, alsof je op kerstochtend wakker wordt en ziet dat het gesneeuwd heeft. Daarnaast is de instrumentale versie van ‘God Rest Ye Merry, Gentlemen’ zeker geslaagd en het door Barre geschreven ‘A Winter Snowscape’ is lekker dromerig als afsluiter. Ook de herbewerking van ‘Bourée’ mag er zijn.

Jethro Tull heeft het voor elkaar gekregen om een kerstplaat te maken die dicht bij hun eigen geluid blijft. Toch heeft men de sound iets verrijkt om de kerstsfeer op te roepen en is het songmateriaal gewoon meer dan prima. Het sluit daardoor eigenlijk naadloos aan op Jethro Tull’s eerdere werk waardoor het niet geforceerd overkomt. Tot voor kort leek het hun laatste wapenfeit te zijn, maar wonder boven wonder kunnen we in 2022 weer een nieuwe plaat van ze verwachten. Als dat geen kerstcadeautje is…