Orchestral Manœuvres in the Dark - The Pacific Age (1986)

De twee foute takes op disc 1 zijn bij mijn weten nooit hersteld geworden. Als je een album remastert, hoor je volgens mij trouw te blijven aan het origineel. Er zijn voldoende fans die daar zwaar aan tillen. Ik herinner me dat die twee fouten door de band over het hoofd waren gezien bij de controle. De fout op disc 2 (albumtrack All Wrapped Up in plaats van Wrappup) werd wel hersteld. Over het weglaten van de intro van de 12" versie van Talking Loud And Clear werd gezegd dat dit omwille van de speelduur van disc 2 was. Tot besloten werd om de 12" versie van Julia's Song te vervangen door de 7" versie en men vergat om de intro weer te integreren. Zo was er ook nog wat geknoei met de lettering op de hoes. Dat is zoals ik me de discussies op het fanforum herinner. Volgens mij had de band te weinig controle over die heruitgave en is dat mogelijks een reden waarom Crush en The Pacific Age nog niet gevolgd zijn. Die controle lijkt de groep ondertussen wel verworven te hebben, blijkens de verjaardags-releases van de voorbije jaren. En volgens mij heeft Paul helemaal geen problemen met Sugar Tax want in de Souvenir box stonden op het schijfje met onuitgebracht materiaal dat door Humphreys werd gemasterd al twee outtakes uit die sessies.

Hierbij wil ik jullie bedanken voor de berichten, en de tijd die jullie erin gestoken hebben. En lees ongetwijfeld veel nieuwe dingen . En dazzler ik ga vanavond jouw link bekijken. Ga eerst nog effe van de zon genieten [wandeling]

Een gehele box welke zijn signatuur draagt met slechts 2 nummers en ook bv een concert waar hij speelt waarbij Sailing on en Walking on Milky gespeeld wordt is natuurlijk heel anders dan een volledig project wat wel de naam OMD draagt maar waar hij geen deel van uit maakte. Hij zal er vast geen week wakker van liggen maar hij krijgt er toch vragen over en moet bv signeren. Ik denk dat dit hem ook weer niet heel blij maakt.

En een paar druktemakers op een forum is slechts een klein briesje

Van mij ook dank aan Vigil en Dazzler voor uitgebreide info. Hulde.

Ben bezig met een playlist maken op Spotify met al het beste van alle albums van OMD. Ben aanbeland bij dit album. Ik vond de single (Forever) Live and Die destijds wel aardig, maar wat een dieptepunt is dit album, zeg... Steeds datzelfde drumgeluid ook, maar gewoon allemaal zwakke nummers. Niks wat me ook maar enigszins boeit. Heb echt alleen die ene single in de playlist gezet van dit album. Hou mijn hart vast voor wat er nog gaat komen. Gelukkig weet ik dat The Punishment of Luxury best een leuke plaat is.

Gezien je top 10 ben jij ook niet echt een synthpop liefhebber, misschien kun je het beter houden bij een OMD verzamelaar, daar zijn er genoeg van.

De reünie albums zijn allemaal wel (minimaal) de moeite waard

Vanaf welke is dat? History of Modern zeker?

A&M vind ik fantastisch, heeft wel eens in mijn top 10 gestaan. Ik vind singles ook zeker niet beter dan albumtracks bij hun andere albums. Vooral op de eerste vier vind ik heel veel moois staan. Kan ook erg genieten van het experimentele zoals op Dazzle Ships. Denk dus dat mijn top 10 niks hierover zegt. Voelt zelfs als een belediging jouw opmerking.

Klopt, binnenkort komt er overigens ook weer een nieuwe aan!

En die ga ik ook zeker luisteren.

Stay (The Black Rose And The Universal Wheel)

Het lelijkste nummer dat we ooit gemaakt hebben, aldus Andy McCluskey.

Tja, ooit de eerste CD die ik aanschafte (mocht bij de koop van mijn eerste CD-speler een CD uitkiezen)...
Op een later moment de CD van de hand gedaan maar, 40 jaar naar dato (lang leve Bol.com) weer in mijn bezit. En, al luisterend naar de CD dit bericht typend, toch geen onaardige plaat... En, ook 40 jaar later, krijg ik 'gooseskin' bij 'Southern' en de fragementen uit de 'Promised Land'-speech van dr. Martin Luther King....best ook actueel nog...helaas...

Leuk om te lezen Roi. The Pacific age is geen hoog gewaardeerd OMD album, maar net als jij kan ik zeker van het gebodene hier genieten. De overall sound van OMD is volop aanwezig en hun in mijn ogen beste single valt hier te beluisteren.

Zojuist is We Love You op het youtube kanaal van Countdown geplaatst.

OMD - We Love You (countdown)

Strak drumwerk van Mal.

Dazzler is er zicht op dat dit album ooit nog eens een deluxe behandeling krijgt?

Ik vernam dat Crush dit jaar aan de beurt is voor een verjaardagsfeestje. Dus houden we onze vingers gekruist voor The Pacific Age volgend jaar.

Wat wel apart is, want volgens mijn informatie was dit geen top 40 hit in Nederland.

Jouw informatie klopt, wel was het natuurlijk een grote naam die net een enorme hit had gehad met Live and Die. De Countdown opnames werden in Nederland geschoten maar ook wel gebruikt voor uitzendingen in t buitenland

Was dat zo? Interessant, wist ik niet. Yes een dikke hit met hun beste single in mijn ogen Forever live and die. Haalde de top 3, hun op een na grootste hit in Nederland.

Beetje bij beetje sprokkel ik OMD bij elkaar. Deze vorige week gevonden en heb toch best wel een aangenaam weekje gehad met deze in de speler. Het is allemaal wat lichtvoetig en speels maar daar zit voor mij ook wel de charme. Uitzonderingen daargelaten. Een prettig album op zijn tijd. 3 en halve ster, toch wel

En het volgende optreden bij Countdown staat online. De grote hit van het album deze keer. Sowieso één van hun meest succesvolle hits in Nederland.

OMD - (Forever) Live and Die

Zo te zien heeft Paul het warm!

Geweldig nummer toch. Pure synthpop perfectie!

Op (Forever) Live and Die (dat ik al ken sinds het als single werd uitgebracht) na, is helaas geen enkel ander nummer echt bij me blijven hangen na een eerste luisterbeurt. Ik zal dit album zeker en vast nog wel eens gaan beluisteren, maar voor nu dus geen stem, want een stem gaan uitbrengen voor enkel en alleen maar het bekendste nummer van het album komt m.i. dan toch ook niet echt geloofwaardig over.

Alleen Forever live and die is al 5 sterren waard!

Na dit nog heel aardige album nam OMD een break van maar liefst 5 jaar. @Dazzler: waarom precies? Was de band op na het moordende tempo van de 80s? Wat deden ze in die 5 jaar? Ik begreep een afsplitsing, the Listening Pool maar dat was beetje slappe hap.

Er kwam nog een best of uit in 1988 en ze waren sowieso gewoon op tour tot en met 1988. In 1989 vertrok de één bij de ander (of andersom) en in maart 1991 verscheen Sailing on the seven seas dus zoveel tijd zal zat daar niet tussen.

Klopt wat vigil schreef.

Muzikale meningsverschillen heet dat. Nieuw materiaal werd geschreven maar de verstandhouding tussen McCluskey en Humphreys was zoek door het vele touren (ook door Amerika vanaf Crush). Er was even het idee dat Andy de helft van een plaatkant zou schrijven en Paul met de twee andere bandleden de andere helft. Maar dat ging niet door. Andy's helft groeide uit tot Sugar Tax. Pauls helft werd The Listening Pool waar ook Martin Cooper en Malcolm Holmes deel van uitmaakten. Toch vind je op Liberator (Everyday) en Universal (Very Close To Far Away en If You're Still In Love With Me) songs met Humphreys als co-credit.

Ik hoop stiekem dat The Pacific Age volgend jaar een deluxe editie krijgt.