The All-American Rejects - The All-American Rejects (2002)

Swing, Swing is echt een heel leuk popliedje, en daardoor werd ik ook wel benieuwd naar het album. Wel, simpel gezegd, beter dan Swing, Swing word het niet. Voor de rest staat het vol met inspiratieloze puberpop met die typische punkrock sound (denk aan Blink 182, Sum 41). Dit bandje heeft echt helemaal niks origineels, en slechts 1 goed nummer. Jammer..

Wel leuk, maar niet geweldig ofzo.
Niet echt veel bijzonders, maar zeker ook niet slecht.
3,5*

The All-American Rejects zijn mijn 'guilty pleasure' zeg maar, ik weet dat dit wordt gezien als foute/slechte muziek maar het klinkt allemaal zo aanstekelijk. De opvolger was ook leuk.

Leuke plaat met, voor mij, een grote uitsteker: One more Sad Song
Ik vind deze zooo mooi. Ben dol op dit nummer.
De andere liedjes kunnen er niet aan tippen en bungelen een eind verderop, helaas.

Precies, foute muziek omdat het zo vrolijk klinkt. Ik hou er wel van, maar veel mensen verafschuwen het.

Echte amerikaanse 'puber' pop-rock. Absoluut niet orgineel, teksten zijn erg simpel, maar toch aanstekelijke melodietjes. De gemiddelde rock liefhebber zal er niks aan vinden. Het is een band die het echt van een beperkte doelgroep zal moeten hebben. Persoonlijk vind ik dit ook nog eens het zwakste album dat ze hebben. Hoger dan 2 sterren scoort het album bij mij dan ook niet.

Leuke verzameling nummers en daarmee het debuut van een leuke Amerikaanse Rockband. The Last Song en Swing,Swings zijn de favorieten. Misschien niet uitzonderlijk, vernieuwend, bijzonder, maar het klinkt allemaal prima en de band slaagt erin het niveau van de nummers gedurende het hele album ongeveer gelijk te houden. Significant mindere nummers zijn er niet. Vandaar een ruime voldoende. 3,5*

Een soort Weezer light maar dan wel heel light. Puberale teksten , met wel aanstekelijke melodieen. Das ook iets waard , maar ene oor in en andere direct weer uit. Geinig voor een keer of twee ,daarna is de sjeu er wel vanaf. 2 sterren