Luiz Bonfá & Maria Toledo - Braziliana (1965)
mijn stem
4 stemmen
Brazilië
Jazz / Pop
Label: Philips
-
Whistle Samba (1:45)
-
Tanto Amor (2:21)
-
Samba de Orfeu (2:07)
-
Pierrot (1:30)
-
Boticario (2:23)
-
Cavaquinho (2:05)
-
Improviso (3:06)
-
Promessa (2:30)
-
Sugar Loaf (3:25)
-
Saudade (3:00)
-
Guanabara (2:42)
-
Pequeno Olhar (2:19)
-
Baroco (2:55)
-
Sambura (2:10)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 5 augustus 2017, 16:11 uur
Erg zoet, maar dat hoort natuurlijk ook bij het genre.
Zelfs meer nog dan Jazz Samba Encore! (Stan Getz & Luiz Bonfá) en Elis & Tom vind ik dit een klassieker die het waard is om in een Bossa Nova bui ook eens wat anders te draaien dan het wat commerciële maar behoorlijk complete cdtje Nova Bossa: Red Hot On Verve
Waarom? Ten eerste om het gitaarspel van Luiz Bonfa! Al vind ik de vergelijking met Badel Powell die ik soms lees echt te ver gaan. Maar op o.a. Improviso, Boticario en Baroco is het genieten van zijn (solo) kunsten. Ten tweede om de heerlijke stem van Maria Toledo. En tenslotte heeft de plaat een lekkere ouderwetse 60's feel met het gefluit en de strijkers die soms langskomen. Soms dreigt het wat te luchtig te worden, maar de variatie door nummers met meer nadruk op het gitaarspel redt de boel (als Maria's stem niet voldoende zou zijn).
Enig minpunt vind ik dat er (in een poging een brug te slaan naar het Amerikaanse publiek?) wat engels gezongen wordt in Promessa.
Zelfs meer nog dan Jazz Samba Encore! (Stan Getz & Luiz Bonfá) en Elis & Tom vind ik dit een klassieker die het waard is om in een Bossa Nova bui ook eens wat anders te draaien dan het wat commerciële maar behoorlijk complete cdtje Nova Bossa: Red Hot On Verve
Waarom? Ten eerste om het gitaarspel van Luiz Bonfa! Al vind ik de vergelijking met Badel Powell die ik soms lees echt te ver gaan. Maar op o.a. Improviso, Boticario en Baroco is het genieten van zijn (solo) kunsten. Ten tweede om de heerlijke stem van Maria Toledo. En tenslotte heeft de plaat een lekkere ouderwetse 60's feel met het gefluit en de strijkers die soms langskomen. Soms dreigt het wat te luchtig te worden, maar de variatie door nummers met meer nadruk op het gitaarspel redt de boel (als Maria's stem niet voldoende zou zijn).
Enig minpunt vind ik dat er (in een poging een brug te slaan naar het Amerikaanse publiek?) wat engels gezongen wordt in Promessa.
* denotes required fields.
* denotes required fields.