Avenged Sevenfold - Sounding the Seventh Trumpet (2001)

Het album waardoor Shadows zijn stem vern**kte en a7x zijn genre moest aanpassen. Ken alleen nog Streets en die vind ik erg goed, binnenkort maar eens de rest luisteren.

uhh, Matt verneukte zn stem pas op de tweede toch? Daarom klinkt City of Evil ook zo verrot en lijkt de tweede nog best wel op dit album.

Sanders onderging een operatie aan zijn stembanden en daardoor was zijn band genoodzaakt het genre te veranderen. Na zijn operatie ging de stijl van screamo/hardcore naar hard-rock. De oorzaak hiervan was het grunten op het album Sounding the Seventh Trumpet.

bron: wikipedia.nl

Maar City of Evil is echt wel een waanzinnig goed album.

Ok, dat wist ik niet En ik vind City of Evil dus echt een achterlijk album, ik hoor veel liever het geschreeuw

Ik niet.

Het minste album van a7x, maar dat heeft er ook deels te maken dat deze af en toe iets te hard is voor mij. Shadows grunt er lekker op los en de nummers lijken net iets te veel op elkaar. Verder vind ik dat Synyster Gates nog te weinig ruimte krijgt op dit album om zn kunsten te vertonen. Dat neemt allemaal niet weg dat er best een paar zeer aardige nummers op staan: to end the rapture, Turn the other way, we come out at night, warmness on the soul en streets.

Maar wat een verschil tussen dit album en City of evil zeg. Iemand die wil beginnen aan deze groep raad ik Waking the fallen aan; die geeft het beste a7x gevoel weer. STST is dan weer een stuk harder en city of evil zachter en commercieler.

Anyway, dit album krijgt een 3,0* van me.

The Art of Subconscious Illusion

moet hier eens meer van gaan luisteren

Shadows kan terug grunten na zijn operatie hoor.
Goed album, maar inderdaad soms wat te hard voor mij. Ik heb A7X ontdekt via Waking the Fallen en ben zo naar City of Evil en dan dit album gegaan. Door die volgorde vind ik Waking the fallen nog steeds het beste album, maar de andere zijn ook meer dan goed. Het album Avenged Sevenfold moet nog wat groeien.

Maar goed, het gaat om dit album. Ik kan Genesis volledig volgen in zijn mening.

ik ben zelf een hele grote fan van met name de selftitled en van Nightmare. City of evil komt daarna. heb de albums daarvoor nooit aangedurfd omdat ik geen hele grote fan ben van teveel scream/grunten.
ben hem nu toch aan het beluisteren, heb net wakken the fallen gehoord die verder prima te beluisteren was.
Deze is dan weer net iets te overdreven qua screams betreft, matt shadows heeft een hele goede stem en daar wil ik graag van genieten. en idd syn gates is hier inderdaad minder goed hoorbaar dan op andere albums, daarom vind ik deze toch wel het minst.

geef geen cijfer omdat ik verder niet goed weet wat ik hier mee aan moet. Ik ben geen liefhebber van enkel en alleen gescream in nummers.

Prima eerste album van de band. Gelukkig (voor mij) werd de sound later aangepast naar volgens eigen zeggen "Catchy trash metal" Het album staat bol van de harde metal riffjes gecombineerd met vlijmscherpe screams en grunds. Deze stijl word op Waking The Fallen doorgebordeurd. Maar wanneer je beide album naast elkaar legt merk je een wereld van verschil. Waar Waking The Fallen hoog staat van de variatie in zowel zang als muziek word dit album vrij snel wat vlak. De screams en zang klinken overigens prima. Maar door te weinig variatie in muziek weet het album mij niet in geheel te bekoren. echte uitschiet is de enige rustige "Warmness On The Soul" wat een steengoed nummer is.

2.5

Met afstand de minste. Te schreeuwerig en weinig goede songs.

Met afstand hun beste cd... Waking The Fallen was al wat minder (maar kon er nog wel net door) en daarna is hun stijl geëvolueerd naar een 13 in een dozijn "Hard-Rock" band... Met deze cd klinkt de muziek nog lekker rauw en was deze band nog neigend naar metalcore en had het nog new school hardcore invloeden... Ieder zijn stijl, maar als je deze cd vergelijkt met hun laatste cd lijkt het wel een andere band... Als je dan zodanig van stijl wil/moet veranderen, verander dan ook maar de bandnaam