Seth - Les Blessures de l'Âme (1998)

Dit bevalt mij een stuk beter dan het moderne werk. Een niet al té ruwe productie met een fijne mix tussen melancholieke riffs, sfeervolle gotische keyboards en een typische raspende black metal zang. En dat alles met oog voor melodie. Vooral de laatste drie nummers, waaronder een instrumental (track 6), zijn overtuigend. Het prijsnummer is wat mij betreft het bevlogen 'Les Silences d'Outre-Tombe' met die akoestisch aangedikte compositie en wervelende keyboards, solo incluis!

Seth is wel een band die vooral de laatste jaren flink gegroeid is. Ik maakte voor het eerst kennis met ze via l' Excellence wat ik een zo/zo plaat vind. Momenteel ben ik in de ban van hun laatste album La France des Maudits. Zeer comfortabele melodieuze black met fraai gevormde tonen van somberte.

Enkele andere tips uit het soortgelijke vaatje zouden de volgende redelijk recente albums kunnen zijn:

Argenthorns - The Ravening

en

Vargrav - The Nighthold

Alsof het nooit 1998 is geworden. Erg schatplichtig aan de oude Emperor en dergelijken. Maar dat dondert niet

Seth is inderdaad gegroeid de laatste jaren. Ik meen na het succes van 'La morsure du Christ', althans zo hebben zij zich bij mij in de kijker gespeeld. Hun laatste album vind ik een prima plaat, maar zoals je zegt zeer comfortabel en mijns inziens te comfortabel. Ik hoor niet wat de muziek bijzonder zou moeten maken.


Bedankt voor de aanbevelingen, ik ben benieuwd. De naam Argenthorns hoor ik voor het eerst. Vargrav heb ik vorig jaar wel in de lijst 'nieuwe releases' voorbij zien komen, maar mij nog niet aan gewaagd.
Schatplichtigheid aan de oude Emperor klinkt enkel veelbelovend. Je hoort later nog wel van mij.

De nieuwe Seth is echt goed. Ik spreek je daar wel.

Dit is helemaal mijn ding, vette shit.