Avenged Sevenfold - City of Evil (2005)

Ken nog niet de hele plaat, maar wat ik wel gehoord heb, klinkt erg lekker.

Toch weer even onder de aandacht brengen. Zeer bekwame drummer en gitaristen. Beetje, Dream Theater, Pantera en veel Iron Maiden-achtig twin-gitaarwerk. Soms klinkt de zanger wel erg nasaal, maar compenseert het weer met lekkere samenzang. Aanrader!

Klinkt inderdaad lekker, leuke deuntjes. Gitaarwerk is ook goed. Vind het wel een beetje naar punk neigen maar dat kan ook aan mij liggen.

Ook ik ken de hele plaat nog niet, maar vind het deel dat ik wél heb gehoord zeker niet slecht.

Het is alleen jammer dat die lui zo arrogant geworden zijn in een jaartje. Heb 2 jaar op een concert in NL gewacht en in 2005 kwamen ze eindelijk eens hier in NL kijken!

Echt supersfeer in Tilburg (heb mijn huidige vriendinnetje daar ontmoet) maar het geluid was ruk, dat beaamden ze zelf ook op de website.

Tweede concert (2006) was echter heel anders. Ze beloofden beter geluid, maar dat was niet zo. De sfeer was een stuk minder. En de zanger vond interactie met het publiek eng geworden ofzo...

Zingen,zingen,zingen,zingen en na afloop wisten ze niet hoe snel ze weg moesten komen. Beetje jammer is dat.

Maargoed, de cd..die is echt supergoed. Net zoals de andere twee van ze..
Als ik deze vergelijk met de twee andere cd's moet ik toch bekennen dat ik deze dan toch wat minder vind..hij is wat popachtiger.

Het is ook wel jammer dat de echte schreeuwstukken op deze cd ontbreken, maar dat komt doordat de zanger iets aan zijn keel heeft gehad en nu niet meer mag/kan schreeuwen.

Morgen ga ik ze zien in het Gelredome als support-act voor Metallica...ik ben erg benieuwd, ik heb sinds een paar weken alledrie hun albums gedownd, waarvan ik dees het leukst vind, ben niet zown grote fan van al het gegrunt, dus met het enigszins nasaal gezongen City Of Evil kan ik op zich wel genieten, vind het een mooie plaat, 3,5.

Heb ze gezien in het voorprogramma van Metallica en ze waren het beste van de drie openingacts. (Trivium en Bullet for my Valentine waren de andere twee)
Toen ze opkwamen dacht ik van het zal allemaal wel, ze waren namelijk de 3e supportact maar ze hebben me wel weten te boeien, van begin tot eind.
Vette ritmestukken in hun muziek, gewoon strak, en de zang was ook geweldig.
Ze deden me het meest denken aan Pantera qua performance, toen ze de cover Walk ook nog deden, toen ging het publiek helemaal uit z'n naad.

Ik heb dus hun albums maar eens gedownload en dit album is toch wel heel vet en ik ga deze binnenkort ook aanschaffen.

Hetzelfde hier, al had ik vooraf wel enige verwachtingen bij hun, vooral het nummer Unholy Confessions speelden ze erg goed, ook mijn persoonlijke favoriet..

Toch knap ondanks dat Metallica de bands in hun voorprogramma nooit de echte goede geluidskwaliteit 'gunt'...Trivium en Bullet bielen hier trouwens buiten, die raakten mij gewoon totaal niet..

Superband!

Even wat videoclips toegevoegd.

Wat een onwijs goed album. Iets rustiger dan Waking te Fallen en Sounding the seventh trumpet. Beast and the harlot is een gewedige opener en echt een van mn favorieten van a7x. Voor de rest zijn Burn it down, seize the day, MIA, trashed and scattered en strength of the world stuk voor stuk topnummers. Lekkere solo's, goeie stem van Shadows en een soort mix van Metallica, iron Maiden, Guns n roses en Dream theater maken dit gewoon een geweldige CD. 4* Begin fan te worden. Nou maar wachten op de nieuwe CD dit waarschijnlijk dit jaar komt.

A7X rocks! Ik hou van deze cd. Ik vindt het absoluut niet erg dat ze het genoodzaakt(stemproblemen M.Shados) wat rustiger aandoen. Dit vindt ik de beste cd van A7X en dit is ook mijn favoriete cd. Burn it down, M.I.A. en the beast and the harlot vind ik persoonlijk mijn favorieten. De rustige stukjes in hun liedjes vind ik ook wel knap. Naar het schijnt komt de nieuwe cd van A7X uit rond haloween dit jaar. Ik kijk er al naar uit...
5*

heerlijke cd!!! ken enkel deze cd van hun en ik moet zeggen dat ik erg enthoesiast ben over hun sound. klinkt echt verfrissend voor mij.
ik lees hier dat ze klinken zoals Metallica, iron Maiden, Guns n roses en Dream theater. raar genoeg vind ik geeneen van deze bands beter dan 'gemiddeld'. ik vind toch dat A7x een veel moderner geluid heeft waardoor zij mij toch kunnen aanspreken. 4.5* zeker verdient!

Heb je Waking the Fallen al geluisterd? Die is nog een stukje beter (maar wel ietjes harder).
Anyway, de nieuwe CD komt met Halloween en ze hebben gezegd dat het zoiets wordt als The Black Abum voor Metallica. Ik kan niet wachten!!

M.I.A. is echt een ziekelijk goed nummer *O*

Goed album van de Californische jongens.
Ik vind het een beetje een mengeling van metalcore en powermetal. Voor mij zijn The Beast and the Harlot, Burn It Down, Seize the Day en M.I.A. de uitblinkers op deze plaat. Het wordt uitkijken naar het nieuwe album dat op 16 oktober uitkomt...

4.0*

Ik ben benieuwd naar hun nieuwe plaat! Ik ben deze nu ook weer aan het luisteren

Niemand die hier spreekt over Bat Country? Dat vind ik echt een geweldig nummer. Die dual-solo daarin is werkelijk prachtig! En het is heel aanstekelijk. Verder een heel goeie cd, met meer virtuoos werk dan op Waking The Fallen. Maar soms vind ik het nasale in de stem van Shadows wat zeurderig klinken. Waking The Fallen vond ik qua zang nog het beste, dat was een combinatie van screamen en gewoon zingen.

Alles haalt imo die kwaliteit eigenlijk wel, op Betrayed na dan. Ik kom nu overigens tot de conclusie dat dit absoluut de tand des tijds doorstaat. (Slechts 3 jaar later, maar ik gok dat het zijn waarde blijft behouden) Enige nadeel is dat 'ie zo ontiegelijk lang duurt. Had van mij wel iets korter gemogen.

Tja, een van mijn favoriete albums deze. Toch hoor ik wel dat het album verre van perfect is, maar sommige nummers hebben gewoon enorm veel kwaliteit. De sound, het geluid van dit album is wat minder hard dan het vorige album Waking The Fallen en valt hiermee precies in het hoekje qua muziekstijl waar ik enorm van hou. Weinig geschreeuw en meer gezang, veel duo-leadgitaar gedeeltes en over het algemeen gewoon een vette hardrock sound.

Ik begin bij het begin: de zanger. Shadows gaat in tegenstelling tot de vorige albums over naar een veel meer zangende stijl. In principe positief, alleen is zijn zangstem wel erg nasaal. Dit merk je bijvoorbeeld enorm bij het akoestische gedeelte van het nummer Sidewinder, en dat is niet positief. Gelukkig heb je er niet bij elk nummer last van, zoals bij het openingsnummer Beast and the Harlot. Zijn stem past precies bij dat nummer en dat nasale hoor je absoluut niet.
Beast and the Harlot is een heerlijk nummer om het album mee te beginnen. Een geweldige riff in de coupletten, een supervet breakdown stuk en de solo die - in tegenstelling tot normale metalnummers - al na het eerste refrein begint. De refreinen klinken vrij vrolijk door een wat hogere zang en weinig distortion op de gitaren. Met de solo bewijst Synyster Gates dat hij een hoop talent heeft een een behoorlijk degelijke techniek, maar wat ik (bij heel het album bijna) wel mis bij hem is emotie bij het spelen. Bij de solo's is het vaak supersnel alle toonladders op en af duiken, wat geweldig klinkt maar ik mis gewoon dat stukje emotie. In het nummer Seize The Day (de powerballad) gaat het wel een klein beetje, maar dat is in mijn optiek een punt van kritiek. Dat kan veel beter.
In Beast and the Harlot is het niet eens storend overigens. Doordat het nummer snel is past het gewoon bij het nummer om een snelle en flitsende solo erbij te knallen.
Direct hierna volgt Burn It Down. De nummers volgen elkaar direct op. Het nummer begint met een superbasic drumpatroontje met veel dubbel bass en geram op de snare. Weinig talent vereist en totaal niet vernieuwend of knap, maar het doet precies zijn taak: je komt echt in een lekkere rock-stemming. Adrenaline gaat een tikkie hoger. Zo is het eigenlijk met al het drummen op het hele album. Niet vernieuwend, niet knap, maar het past perfect bij elk nummer. Zo ook met de bassist.
Anyway, na die drum intro komt er een duo-leadgitaar stuk, heerlijk zoals op het hele album.

Enige jammere is bij dit nummer, en dit heb ik ook bij Blinded In Chains (waarvan de intros trouwens wel erg op elkaar lijken..), dat het veels te lang gerekt wordt. Na een minuut of 3 is dit nummer gewoon door zijn 'moment' heen, de interesse is weg. Toch blijft het nummer gewoon doorgaan en op het einde zit ik totaal niet meer op het nummer te letten.

Bij Bat Country komt die interesse direct weer terug. Ik geloof dat het hiervoor al werd gemeld, er zit een heerlijk stukje duo-gesoleer in, iets waar ik van hou. Als je 2 (of meer) gitaristen hebt moet je er ten volle gebruik van maken en dat is wat Avenged Sevenfold prima doet op City of Evil. Jammer van het refrein van Bat Country, maar dat maakt die solo wel goed.

Trashed and Scattered vind ik dan weer een matig nummer op het album, evenals Betrayed en The Wicked End. Echt minpunten in mijn optiek.

Seize the Day is dan 'de powerballad'. Leuk nummer, alleen is Shadows zijn zangstem gewoon niet goed. Best jammer, anders had dit mogelijk een zeer sterk nummer kunnen worden. Nu is het goed, maar blijf ik hangen met de gedachte dat het beter kon.
Shadows vind ik helemaal rampzalig op Sidewinder, een nummer dat echt een juweel had kunnen zijn. Het begint heerlijk met een duo-lead stuk, heeft vervolgens een lekker riffje maar dan komt de zang. "I sliiiiiiiide..." en dan met zo'n zeikstemmetje...tsja. Het hele nummer gaat het ook door, dat vind ik zo enorm jammer. Dit nummer is qua instrumenten namelijk geniaal. Na 5 minuten metal komt er namelijk een akoestisch gedeelte, beetje Spaans/flamenco achtig aandoend. Synyster en zijn vader hebben dit opgenomen en het klinkt echt SUPER! Het heeft zo'n enorm geweldige klank en klinkt zo anders...alleen zonde van de zang.

Strength of the World vind ik echt HET nummer van het album, een van mijn favoriete nummers zelfs van alle tijden. Staat ook op plek nummer 3 op mijn last.fm (al weet ik niet of ik dat hier mag vermelden). Het nummer begint met een akoestische intro en wat violen, meer dan een minuut lang. Daarmee wordt de interesse al getrokken. Vervolgens knalt de distortion gitaar binnen, komt het riffje tevoorschijn en beginnen de drums geleidelijk aan met het stijgen van de volume op de snares. Dan krijgen we het couplet, een vrij lange prechorus en daarna het refrein zelf, allemaal met een hardrock sound dus. Het post-refrein gedeelte is dan weer akoestisch. Daarna krijgen we weer naar het hardere couplet, prechorus, refrein en post-refrein. Daarna de solo, gevolgd door een akoestisch deel (gewoon losstaand) en daarna een soort breakdown/brug-achtig deel. Dit klinkt echt enorm gaaf. Het nummer eindigt weer met de violen. Het nummer duurt meer dan 9 minuten en neemt daarmee epische proporties aan. Voor mij het beste nummer van Avenged Sevenfold.

Het album eindigt met MIA, ook een geweldig nummer, maar het zal voor mij altijd in de schaduw staan van Strength of the World.

Zoals jullie misschien al gemerkt hebben let ik bij muziek heel erg veel op de instrumenten en wat minder op de texten. Misschien dat ik een andere keer daar nog op terug kom.

City of Evil is een album dat goed is, maar zoveel beter had kunnen zijn in mijn optiek. Een paar zwakke nummers, een paar goeie nummers die veel beter hadden gekund en enkele geweldige nummers, die in de top van de moderne hard rock horen. 3.5*

mooi geschreven. ik kan je wel volgen in het feit dat je Strenght of the world een van hun beste vind

exact de redenen dat ik dit niet trek, het klinkt mij teveel als schaamteloos jat en sprokkelwerk en dan veel slechter

Ongelofelijk goede plaat

Elke keer als ik er naar luister vallen me weer andere dingen op. Het is zo lekker origineel en speels

Iedereen moet deze een keertje geluisterd hebben. Ik luister hem nu ook weer

Fenomenaal!!!

Ik zou het niet schaamteloos jat en sprokkelwerk noemen, ze hebben hier toch echt wel hun eigen geluid.

beste band ooit!

Wat een rete goed nummer is Seize the Day.

[quote]Griekse God. schreef:
Zo is het eigenlijk met al het drummen op het hele album. Niet vernieuwend, niet knap, maar het past perfect bij elk nummer.

Je moest eens weten hoe knap het is om alle A7x nummers zo snel en strak te drummen...
Misschien niet zozeer vernieuwend maar talentloos in het rond slaan is het niet!

De drums zijn niet makkelijk, ik ben een tijd bezig geweest om Beast and the Harlot en Bat Country onder de knie te krijgen, maar dat is wel gelukt!

Drums zijn inderdaad niet makkelijk, wel te leren voor een gemiddelde drummer en om nou te zeggen grensverleggend gaat ook wat ver, maar the Rev drumt met veel gevoel en is ontzettend effectief, en dat is een kwaliteit die ik weleens mis bij andere drummers.
Voor de rest is dit album erg lekker, lekker catchy, goede vocalen en vette gitaarpartijen.

Wel een goed album met hoogtepunten: The Beast and the Harlot, Blinded in Chains, Bat Country en de ballad Seize the Day. De drums zijn idd niet zo simpel. De vocals van M. Shadows zijn erg aangenaam om naar te luisteren.

Had deze tot mijn schrik slechts twee sterren gegeven, zag ik. Heb m nu toch weer opstaan en dit verdient minstens het dubbele.

Enkele sterke nummers (Beast And The Harlot, Bat Country, Trashes And Scattered & Seize The Day) maar de rest zegt me zo snel aan een stuk minder terwijl ik die toch ook meerdere malen beluisterd heb. Naarmate de cd vordert wordt het wat minder helaas..

Voel meer voor de opvolger hiervan!

3*

Op het derde album word de screams volledig weggelaten en is de opkomst van Avenged Nieuwe sound bewerkstelligt. De zang van M. Shadows is goed en klinkt nergens vlak of kaal. De muziek zit zoals dat op voorganger ook het geval was goed in elkaar en de nummers kennen genoeg variatie. Hoogtepunten zijn "beast and the harlot" het prachtige "Seize the day" & "Bat Country". De overige nummers zijn ook prima om naar te luisteren. Enig nadeel is dat het album erg lang duurt en dat sommige nummer op den duur een beetje eentonig over kunnen komen. Dit is jammer want alle nummers zitten erg goed in elkaar. Door de lengte wordt er makkelijker halverwege geskipt en dat is natuurlijk zonde.
Dit neemt niet weg dat "City of Evil" een erg goed album is en een stap opwaart is naar de nieuwe sound van Avenged.

3.5