MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Deicide - Once Upon the Cross (1995)

mijn stem
3,55 (38)
38 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Roadrunner

  1. Once Upon the Cross (3:27)
  2. Christ Denied (3:38)
  3. When Satan Rules His World (2:54)
  4. Kill the Christian (2:57)
  5. Trick Or Betrayed (2:24)
  6. They Are the Children of the Underworld (3:11)
  7. Behind the Light Thou Shall Rise (2:57)
  8. To Be Dead (2:39)
  9. Confessional Rape (3:52)
totale tijdsduur: 27:59
zoeken in:
avatar van Jeanicious
3,5
Een heerlijk beukende plaat.

Niet te moeillijk, maar wel afwisselend en blasfemisch genoeg om de boel spannend te houden. De teksten zijn soms redelijk lachwekkend ( open the door, jehova you whore, I am the servant of who rules this world, jaja ), alhoewel ze inhoudelijk toch vaak uiterst dreigend zijn.

Het grootste deel is midtempo, maar af en toe wordt er aardig op los gebeukt. De grunts zijn goed verstaanbaar en dat maakt het tot een feest om lekker mee te brullen.

Ik verhoog mijn waardering met een halve ster.

avatar
slaemperayreon
Inderdaad op zich wel een lekkere plaat. Ik weet nog dat ik enkele jaren geleden schrok van die teksten. Nu kan ik daar eigenlijk alleen maar om lachen. Maar inhoudelijk is het inderdaad vaak dreigend, net zoals het imago. Zo zal iedereen het verhaal wel hebben gehoord dat frontman Glenn Benton zo graag wou dat de mensen geloofden dat hij satanist was, dat hij een satanskruis in zijn hoofd heeft gebrand. Bovendien waren hun shows ook berucht, waarin ze naar het schijnt meerdere malen diereningewanden het publiek en hebben gegooid. En enkele foto's van fans op hun MySpace liegen er ook niet om. Maar als je dat allemaal even achterwege laat, heb je toch wel een redelijke death metal band. De solo's van de gebroeders Hoffman zijn over het algemeen wel zo vals als wat en vernieuwend is het misschien niet, maar alsnog weten ze wel een potje duistere en sadistische death metal neer te zetten. Bovendien heeft de heer Benton een van de betere grunts in death metalland. Kortom: een lekkere zieke plaat voor de beetje death metalliefhebber.

avatar
Charles Manson
dat de solo's vals zijn, ben ik het toch niet mee eens hoor.

de beide gitaristen zijn zeer goed.
op momenten dat het vals is, wordt er bewust gekozen om dissonant te spelen, want de heren weten ZEER goed waar ze mee bezig zijn.
Ook hun sweep-pickin' techniek is van zeer hoogstaande kwaliteit en harmonieus zijn ze ook goed onderlegd.
dus ik vind dat je geen gelijk hebt.

avatar
flebbie
slaemperayreon schreef:
Bovendien waren hun shows ook berucht, waarin ze naar het schijnt meerdere malen diereningewanden het publiek en hebben gegooid.


Zijn daar ook foto's van?

Lekkere brute plaat trouwens, favoriete nummers zijn When Satan Rules His World en Confessional Rape.

avatar
4,0
Fear Him.....Fear Him.....Satan. Waanzinnige opening! Ook de rest van de cd beukt en hakt er heerlijk op los. Deicide is een te gekke live band,ze spelen snoei en snoei hard op het podium! Hell yeah!

avatar
Raekwon the chef
Christ Denied heeft echt een heerlijke riff

avatar van Flammazine
3,5
Hexensabbath schreef:
Fear Him.....Fear Him.....Satan. Waanzinnige opening!


Voordat het nummer effectief inzet met een paar welgemikte 'chuggs' heb je ook nog dat introotje met wind(?) en dan een kerel(Jezus?) die iets roept. Enig idee wat juist?

Ik loop me dat eigenlijk al 13 jaar af te vragen .

avatar
Flammazine schreef:
(quote)


Voordat het nummer effectief inzet met een paar welgemikte 'chuggs' heb je ook nog dat introotje met wind(?) en dan een kerel(Jezus?) die iets roept. Enig idee wat juist?

Ik loop me dat eigenlijk al 13 jaar af te vragen .


"Father... Why have you forsaken me?"

Bedoel je dat?

avatar
Ik vind dit trouwens vooralsnog het beste album van Deicide. Lekker beuken

avatar van Flammazine
3,5
Behemoth schreef:
(quote)


"Father... Why have you forsaken me?"

Bedoel je dat?


Dat lijkt er wel erg op, thanks!

avatar
Stijn_Slayer
Lekkere lompe plaat, al zijn de teksten hier toch echt wat te lachwekkend.

avatar van Edwynn
4,0
Alsof de loop van de geschiedenis voor de man uit Nazareth nog niet erg genoeg is geweest, is hier Glenn Benton weer met 9 nieuwe nagels om er op het kruis bij te kloppen.
In staccato komen de antischristelijke leuzen op je af in nummers als Christ Denied, When Satan Rules His World of Kill The Christian. Banaler kan haast niet.
Toch vind ik de nummers an sich zeker vermakelijk. Sterker nog, Once Upon The Cross bevalt mij van alle Deicide albums nog het best. De death metal is behoorlijk catchy zonder ook maar iets aan kracht in te boeten. De riffjes in met name het geweldige titelnummer zijn wat technischer geworden en herinneren heel soms aan Morbid Angel. Maar vergis je niet. De sound van de broertjes Hoffman is uit duizenden herkenbaar en hun stijl blijft een stijl van brute agressie. Net zoals de hele band blijft volharden in uiterst lompe, kwaadaardige death metal.

avatar van Supersid
4,5
Ik kan mij ruimschoots bij mijn voorgaande vriend aansluiten: voor mij een klassieker binnen een genre dat niet zo gek veel klassiekers in zijn rangen telt. En ja hoor: ik wéét dat het merendeel van de songs niet hoogstaand zijn, maar ze beuken zo lekker weg en ze zijn zo ontzettend lekker fout. Welke ruimdekende ziel wordt er niét vrolijk van topsongs als "Once Upon The Cross", "When Satan Rules His World" & "They Are The Children Of The Underworld". Persoonlijke Favoriet "To Be Dead" is zelfs bijna een emotionele parel. Ok, bijna! En wat een "Confessional Rape" is: iemand?

avatar van DargorDT
Ik heb in mijn strooptocht langs de extremere metal van alles uitgeprobeerd in mijn leven, zo ook Deicide. Dit album hoorde ik het meest. Het zal aan mij liggen, maar ik vind het dodelijk saai. Ja, het is bruut hak- en beukwerk. Gáááp. Er gebeurt voor mij niets spannends, niets dat me aantrekt. Veel platen klinken ook identiek. wellicht omdat ik toch wel gevoelig ben voor wat diepgang en melodie. Dit is vrij donker. Er bestaat genoeg in het deathmetal-genre wat me wél blij maakt. Deicide laat ik graag aan anderen over

Geen stem, maar een kritische noot mag er ook zijn. (En nee, het heeft niets met de teksten te maken. Je kunt van dit soort bands nu eenmaal moeilijk verwachten dat ze over koetjes en kalfjes zingen )

avatar van Supersid
4,5
Ik ben verslaafd aan diepgang en melodie, maar dat doet voor mij geen afbreuk aan de kwaliteit(en) van deze plaat. Maar 't is geen evident album, alleszins

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 19:01 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 19:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.