Delilah - From the Roots Up (2012)

“Hey there Delilah, wil jij misschien mijn voorprogramma verzorgen?” Het was niemand minder dan Prince die persoonlijk contact opnam met het management van Delilah, omdat hij groot liefhebber bleek te zijn van haar werk. En Prince, die is niet de enige die het talent van Delilah heeft opgemerkt. De 21-jarige zangeres, geboren als Paloma Stoecker, is een bijzonder ding. Niet 't soort zangeres die seksualiteit op wil dringen aan het publiek, maar eerder één die haar sensualiteit ten volle weet uit te spelen en het publiek daarmee in weet te pakken. Ieder die het clipje van Inside My Love zal bekijken, een cover die zowaar beter is dan het origineel van Minnie Riperton, kan zijn eigen conclusies trekken.

Die sensualiteit waarover zij beschikt, gaat overigens gepaard met een hybride gepresenteerd in de vorm van From the Roots Up. Het is duidelijk dat Stoecker niet het risico wilde lopen om gelabeld te worden. Missie geslaagd, want doordat behoorlijk wat verschillende genres om de hoek komen kijken en ze zodanig vermengd worden tot bijna een nieuwe sound, is het moeilijk om te omschrijven wat je nou precies hoort. Stralen deze liedjes warmte uit, of klinken ze toch ietwat onderkoeld? Een specifiek antwoord blijft uit. Maar misschien is het ook wel die Stoecker zelf die ons bewust in 't ongewisse laat.

Het bezorgt ons hoe dan ook een behoorlijk speciaal debuut. Zware, zelfs donkere producties worden afgewisseld met lichte producties. Negatieve klanken worden even vaak afgewisseld door positieve klanken, maar ze zijn altijd voorzien van een gedurfde en mysterieuze sound. De kracht van From the Roots Up ligt dan ook niet bij één of meerdere nummers, maar het album als geheel. Daarmee is het overbodig om het nog te vermelden, maar Delilah levert één van de betere debuutalbums van het jaar!