Codeine - Frigid Stars (1990)

Dit werd indertijd ook geheiligd als een van de nieuwe verlossers van de (underground) rockmuziek. Voornamelijk door nerdy kleine platenzaakjes natuurlijk Ik heb er de onderscheidende klasse niet uit kunnen halen, alhoewel er best aardige nummers op staan.

Dit is dan ook best nerdy muziek. D begint meteen al met een zelfreflectie die niet bepaald van zelfvertrouwen getuigt. En het tempo over de gehele plaat is zo tergend langzaam, dat je haast zou zeggen dat alleen mensen die de muziek van Low wat te snel en dynamisch vinden er van zullen houden. Toch vind ik het een erg mooie, eerlijke en originele plaat die ik met een 4/5 beloon.

Mooie, slepende slowcoreplaat. Inderdaad erg goed in de context van de vroege jaren '90 te plaatsen.

De composities laten het soms een beetje afweten (het zachtjes in je hoofd meezingen, en denken: góh, wat is dit mooi - wat ik bij Low en het Red House Painters-debuut wel heb), maar dit ligt allerzeerst in mijn straatje.

Frigid Stars is een duidelijke plaat vol met pijn. Het tergend lome ritme, de dissonante gitaar, de zang zonder levenslust en de trage drums zitten vol met angst en pijn. Het doet een beetje denken aan Low, Galaxie 500 en Red House Painters. En al zijn die artiesten in mijn ogen van een veel hoger niveau, dan nog is dit een sterke slowcoreplaat.

Getuigende de slome muziek, het valse donkere gezang en de gifzwarte teksten zijn de mannen van Codeine niet de meest gelukkige mensen. Diep opgesloten in hun eigen isolement, totaal vervreemd van de wereld. De mentale pijn die zij lijden is duidelijk te voelen. De angst om nogmaals verlaten te worden, om weer gekwetst te worden en om weer buiten de groep te vallen. Een diep zwart gat is het gevolg van de psychische kwelling. Dagenlang opgesloten in je miezerige flat, volledig volgespoten met drugs. Alleen maar zelfmedelijden. Het is allemaal terug te horen in deze plaat.

Niet de beste plaat om te luisteren als je erg vrolijk bent. Wel als je zelf depressief bent, want dit is toch wel zowat het uiterste! Het is dan ook geen wonder waar ze hun bandnaam vandaan hebben gehaald. Toch wel een sterke plaat met een aantal zeer mooie nummers zoals Pea, D en Gravel Bed. 4*