Afghan Whigs - Up in It (1990)

De tweede van The Afghan Whigs, uitgebracht bij Sub Pop één jaar voordat Nirvana het label onsterfelijk maakte. Een plaat die Greg Dulli & co in zijn meest pure vorm etaleert. Rauwe en dynamische garage rock, agressief en vernietigend.

De muziek van The Afghan Whigs heeft altijd al een destructief kakarakter gehad. Maar waar ze hun sound op de latere succesalbums Congregation en Gentlemen een meer beheersbaare snit aanmeten, belicht Up In It vooral nog het slechte van de wereld.

Up In It klinkt als een duivelse rit in een rollercoaster. Als een niet te temmen monster. Zanger Greg Dulli lijkt alle geloof in de wereld (en in de relatie tussen man en vrouw in het bijzonder) te zijn verloren. Dat resulteert in een reeks explosieve, puntige, beukende en krijsende songs die je naar adem doen snakken. De wanhopige schreeuwen van Dulli (zingen kun je het nauwelijks noemen) en de verpletterende rifs van gitarist Rick McCollum zijn verantwoordelijk voor één van de gevaarlijkste platen van het jaar.

Maar is het ook een goeie plaat? Ja en nee. Up In It begint overdonderend met songs als Retarted (fantastisch!), White Trash Party en Hated maar verdrinkt gaandeweg in een zelf gecreëerde geluidsbrei. Alsof ze niet goed raad weten met hun eigen twisted minds. Qua sound zou je deze Afghan Whigs kunnen vergelijken met de beginjaren van The Pixies (Come On Pilgrim en Surfer Rosa).

Van Up In It werden twee versies uitgebracht. De laatste versie (zoals afgebeeld op musicmeter) is uitgebreid met een aantal nummers van debuutalbum Big Top Halloween (waaronder het machtige titelnummer).

Twee jaar later maakten The Afghan Whigs met Gentlemen één van de beste gitaarplaten ooit.