0
geplaatst: 22 september 2012, 18:28 uur
Het jaar is nog niet voorbij, maar dat dit album jaarlijstmateriaal is, staat als een paal boven water.
De Australiërs van Be'lakor maken death metal met een melancholisch randje. Aan coupletten en refreinen doen ze in ieder geval niet op dit album. Echter, niet alleen de songstructuur maar ook de wendingen in de nummers doen in de verte een beetje aan Opeth denken.
De nummers zijn goed opgebouwd. Eigenlijk word je vanaf de eerste paar seconden meegenomen op een reis waarvan je pas weer terugkeert aan het einde van By Moon and Star. Ik heb de nummers nog nooit los of in een andere volgorde beluisterd, en misschien als gevolg daarvan kan ik ze zelfs na heel veel luisterbeurten niet uit elkaar houden. Gezien de flow op het album is dat wat mij betreft geen probleem. De grunt (geen cleane zang hier) bevalt me uitstekend: redelijk verstaanbaar en toegankelijk.
Het enige minpuntje dat ik heb, is (bijna) dezelfde als Dr.Pat hierboven: soms klinken de riffs iets te simpel. Na een paar keren luisteren was ik daaraan gewend, maar zo nu en dan valt het me nog op.
Zoals het er nu uitziet, gaat dit album aan het eind van het jaar de strijd aan met Dodecahedron voor de nummer 1-positie in mijn jaarlijst. Nog 3 maanden te gaan, ben benieuwd of er nog kanshebbers bijkomen.
4.5*
De Australiërs van Be'lakor maken death metal met een melancholisch randje. Aan coupletten en refreinen doen ze in ieder geval niet op dit album. Echter, niet alleen de songstructuur maar ook de wendingen in de nummers doen in de verte een beetje aan Opeth denken.
De nummers zijn goed opgebouwd. Eigenlijk word je vanaf de eerste paar seconden meegenomen op een reis waarvan je pas weer terugkeert aan het einde van By Moon and Star. Ik heb de nummers nog nooit los of in een andere volgorde beluisterd, en misschien als gevolg daarvan kan ik ze zelfs na heel veel luisterbeurten niet uit elkaar houden. Gezien de flow op het album is dat wat mij betreft geen probleem. De grunt (geen cleane zang hier) bevalt me uitstekend: redelijk verstaanbaar en toegankelijk.
Het enige minpuntje dat ik heb, is (bijna) dezelfde als Dr.Pat hierboven: soms klinken de riffs iets te simpel. Na een paar keren luisteren was ik daaraan gewend, maar zo nu en dan valt het me nog op.
Zoals het er nu uitziet, gaat dit album aan het eind van het jaar de strijd aan met Dodecahedron voor de nummer 1-positie in mijn jaarlijst. Nog 3 maanden te gaan, ben benieuwd of er nog kanshebbers bijkomen.
4.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.