Killing Joke - Extremities, Dirt and Various Repressed Emotions (1990)
mijn stem
52 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Aggressive
-
Money Is Not Our God (5:17)
-
Age of Greed (7:23)
-
The Beautiful Dead (5:57)
-
Extremities (5:21)
-
Intravenous (7:03)
-
Inside the Termite Mound (7:50)
-
Solitude (4:58)
-
North of the Border (5:52)
-
Slipstream (7:07)
-
Kaliyuga (2:08)
-
Struggle (6:14)
1
geplaatst: 24 december 2007, 13:25 uur
Een van Killing Joke's sterktste, beste maar wellicht minst bekende (ten onrechte!) albums !
'a great return to form' as they say...
Zoals reeds vermeld werd; Killing Joke keert hier deels terug naar hun vroegere rauwere sound met een opnieuw heel erg stevig en 'boos' album, waar (gelukkig) opnieuw het gitaargeweld zijn intrede doet, met teksten die er weerom niet om liegen, muziek & attitude weerom mét boodschap en "in your face"!
Geen zweemerige, zweverige synths die het op "Outside The Gate", op de keeper beschouwd toch iets té bond maakten, neen, de synths, zijn er natuurlijk wél, maar veel beter geïntegreerd in de Killing Joke overall sound zoals het hoort.
Een zeer compleet Killing Joke-album, waarop alles, klopt, en zo heb ik dat dan ook het liefste. Vanaf de stevige openers "Money Is Not Our God" en het magistrale "Age of Greed", beiden met drive en lyrics om U tegen te zeggen, over het op wat meer op mid-tempo gedreven "The Beautiful Dead" naar de prachtige titeltrack (of bijna, want 'ingekort' tot het eerste woord van de opsomming) "Extemities", waar de keyboards, ook nu bespeeld door Jaz himself, de schitterende ondersteuning zijn voor het vocaal- en gitaargeweld...
Maar dan is het nog lang niet gedaan, want dan moeten het ronduit fenomenale "Inside the Termite mound" - wat een drive, wat een sfeer, wat een zalige vocals van Jaz - en het al even gewelidge "Slipstream" nog volgen...
Maar vergeten we toch ook niet het wat "rustigere" (nu ja) "Sollitude" en het sterke "North of the Border"...
Een gewaardeerd muziekkenner op dit forum poneerde: "Een beukplaat die vandaag de dag de concurrentie met alle hedendaagse "harde gitaar cd's" niet alleen aan kan, maar veelal zelfs zal winnen.".
Welnu. Hij hééft méér dan gelijk, maar ik voeg er graag aan toe dat dit ook geldt voor Killing Joke albums zoals:
"Revelations"
"Pandemonium"
"Killing Joke (1980)"
"killing Joke (2003)"
Favorieten op "Extremeties"?
Goh....
Zonder enige twijfel: "Extremieties", "Age of Greed", "Inside the Termite Mound" en "Solitude", maar toch ook wel "Slipstream"...
'a great return to form' as they say...
Zoals reeds vermeld werd; Killing Joke keert hier deels terug naar hun vroegere rauwere sound met een opnieuw heel erg stevig en 'boos' album, waar (gelukkig) opnieuw het gitaargeweld zijn intrede doet, met teksten die er weerom niet om liegen, muziek & attitude weerom mét boodschap en "in your face"!
Geen zweemerige, zweverige synths die het op "Outside The Gate", op de keeper beschouwd toch iets té bond maakten, neen, de synths, zijn er natuurlijk wél, maar veel beter geïntegreerd in de Killing Joke overall sound zoals het hoort.
Een zeer compleet Killing Joke-album, waarop alles, klopt, en zo heb ik dat dan ook het liefste. Vanaf de stevige openers "Money Is Not Our God" en het magistrale "Age of Greed", beiden met drive en lyrics om U tegen te zeggen, over het op wat meer op mid-tempo gedreven "The Beautiful Dead" naar de prachtige titeltrack (of bijna, want 'ingekort' tot het eerste woord van de opsomming) "Extemities", waar de keyboards, ook nu bespeeld door Jaz himself, de schitterende ondersteuning zijn voor het vocaal- en gitaargeweld...
Maar dan is het nog lang niet gedaan, want dan moeten het ronduit fenomenale "Inside the Termite mound" - wat een drive, wat een sfeer, wat een zalige vocals van Jaz - en het al even gewelidge "Slipstream" nog volgen...
Maar vergeten we toch ook niet het wat "rustigere" (nu ja) "Sollitude" en het sterke "North of the Border"...
Een gewaardeerd muziekkenner op dit forum poneerde: "Een beukplaat die vandaag de dag de concurrentie met alle hedendaagse "harde gitaar cd's" niet alleen aan kan, maar veelal zelfs zal winnen.".
Welnu. Hij hééft méér dan gelijk, maar ik voeg er graag aan toe dat dit ook geldt voor Killing Joke albums zoals:
"Revelations"
"Pandemonium"
"Killing Joke (1980)"
"killing Joke (2003)"
Favorieten op "Extremeties"?
Goh....
Zonder enige twijfel: "Extremieties", "Age of Greed", "Inside the Termite Mound" en "Solitude", maar toch ook wel "Slipstream"...
* denotes required fields.
* denotes required fields.