Killing Joke - Outside the Gate (1988)

Dit is het meest melodieuze en ook meest toegankelijke album van Killing Joke - en ik vind het hun beste. Je kunt hier ook duidelijk horen wat een prachtige stem Jaz Coleman heeft, vooral op een nummer als My Love Of This Land.
Outside The Gate is in feite ook meer een solo album van Jaz Coleman. Hij ging hierna naar Egypte om met Anne Dudley (van The Art Of Noise) een album op te nemen met instrumentale Egyptische muziek "Songs From The Victorious City" (ook fantastisch ! ).

Een verdienstelijke prestatie van Coleman hier inderdaad... maar dit is voor mij zeker niet hun beste album,.. het zou wel het beste Jaz Coleman album kunnen zijn

Van hun melodieuze galmgothic albums vind ik dan toch "Brighter THen A Thousand Suns" het beste, daar werd toch ook nog een beetje geswingd ook

Al heeft OUTSIDE THE GATE zeker goede momenten, slecht is het allerminst! Coleman zingt idd. beter dan ooit, maar dat deed hij volgens mij ook al op "brighter then a thousand suns"...

Natuurlijk - Brighter Than A Thousand Suns vind ik ook geweldig en komt voor mij op de tweede plaats !

bij mij:

Van hun Melodieuze platen:

1. Brighter Than A Thousand Suns
2. Outside The Gate
3. Night Time

Killing Joke... superrr album met schitterende nummers, voorgenoemde nummer, maar ook zeker titlnummer Outside the gate zijn toppers, maar bij killing joke hoor ik liever wat meer gitaar....
Al blijft het een schitterend album...

Duidelijk geen echte Killing Joke fans hierboven.
Dit heeft niets, maar dan ook niets met Killing Joke van doen.
Dit is het resultaat van een totale verstandsverbijstering van de gehele band en totaal niet representatief voor waar Killing Joke voor staat.
Dit is best een fatsoenlijk album, maar duidelijk het zwarte schaap uit hun gehele oeuvre.

Dus, omdat we het album an sich goed vinden zijn we plots geen Killing Joke fans? Hallo ??!!

Trouwens dat dit een vreemde eend in de bijt is, dat het niet representatief is enz. WETEN we (ik toch) zelf ook wel hoor..


Trouwens heb je eigenlijk gelezen wat ik hierboven schreef?
Pro memori:
"Een verdienstelijke prestatie van Coleman hier inderdaad... maar dit is voor mij zeker niet hun beste album,.. het zou wel het beste Jaz Coleman album kunnen zijn

Van hun melodieuze galmgothic albums vind ik dan toch "Brighter THen A Thousand Suns" het beste, daar werd toch ook nog een beetje geswingd ook

Al heeft OUTSIDE THE GATE zeker goede momenten, slecht is het allerminst! Coleman zingt idd. beter dan ooit, maar dat deed hij volgens mij ook al op "brighter then a thousand suns"..."

Maw. als je duidelijk LEEST zie je dat ik eigenlijk hetzelfde poneer als jou, met dat verschil dat ik niet met zoveel woorden zeg dat het minder met KJ te maken heeft dan menig andere KJ album en toch: maakte ik immers niet gewaag van de woorden "Jaz Coleman" en "Solo album"? ....

Maar ik durf te stellen, ja, ik beken: schuldig: ik vind het album AN SICH dus zijn momenten hebben. (oei! schande!)

Maar goed, volgens jouw deskundig, en "zeer genuanceerd" oordeel - en wie ben ik om daar aan te twijfelen - ben ik "geen echte fan", wat dat dan ook moge zijn een "echte fan"
Waarvan akte.

Maar, beste Starsailor, het zou je kunnen opgevallen zijn, dat ik de - welliswaar géén echte fan, dus géén recht van spreken - de band een warm hart toedraag, en dat zowel in hun beginperiode als bij hun huidige wapenfeiten: en je had zelfs kunnen begrijpen dat ik "Outside the Gate" NIET hun hoogtepunt vind, misschien wel dat van Jaz's harmonieuze galmvocalen....

Enfin...

Zo, jij hebt lange tenen.....

Ik verbaasde (een lange tijd geleden alweer zie ik) over de louter positieve reacties hierboven op dit album. Had best wel in de gaten dat jij begreep hoe het zat. Dus snap jouw beledigde reactie niet goed.
Ik geloof ook best dat jij en de anderen Killing Joke goed vinden, maar of je een ECHTE fan bent betwijfel ik.
Een echte fan (Gatherer) is iemand die Killing Joke intensief volgt, bijeenkomsten (voornamelijk in Engeland) bezoekt met mede gatherers/bandleden en vooral veel Killing Joke muziek live ziet of op de plaat luistert. Killing Joke zit in mijn bloed en is voor mij bijna een way of life. Dus ja, weet zeker dat jij daar niet toe behoort.

Ik snap niet wat je bedoelt met dat het Jaz' beste album kan zijn. Jaz IS Killing Joke.

Deze plaat is gemaakt in een periode waarin de band met zichzelf in de knoop zat en kort daarna ook uit elkaar ging. Tuurlijk is hij bij tijd en wijle best te pruimen. Er zijn weleens slechtere albums gemaakt, maar zowel de fans als de bandleden willen hier eigenlijk weinig meer mee te maken hebben.

Overigens..Paul Raven...R.I.P.

Lange tenen?
Het heeft veel meer te maken met een "ergernis" aan de arrogantie die van jouw post afdroop: dat is nl. nergens voor nodig... .
Misschien zie ik dat verkeerd (wellicht!) maar zo kwam dat wel over...



Dacht ik ook getuige andere posts over KJ.



Zie antwoord hierboven...



Jouw goed recht om dat te vinden.
Fan zijn van de muziek, is niet noodzakelijk hetzelfde als fantatiek zijn (tot in het overdrevene toe). En het is niet omdat je meer of minder concerten bezoekt dat je dan meer of minder fan van deze schitterende muziek en teksten bent ...



Hm..één ding: het ruikt een weinig naar: "Follow the leaders"... Als het om blind fanatisme gaat, hoéf ik er niet persé bij te zijn ...

Maar serieus: ik zie dergelijk meetups (gatherings dus) UITERAARD zitten, heb dat ook al voor andere bands, vaak mindere goden, gedaan, dus waarom niet voor KJ. Live-concerten heb ik alvast bezocht van hen, en naar hun muzek luisteren doe ik haast wekelijks. Flink he !

Maar met het 'blind adoreren' van een band ben ik al lang geleden toen ik nog wat jonger was, al gestopt (toen ik nog voorzitter van de Simple Minds fanclub was - en dat werd me door fans soms verweten - was ik ook geen "follower" die zomaar alles wat de band uitbracht goed vond: kan je trouwens zien aan enkele van mijn albumbesprekingen van de band in kwesite. Een mens mag, moet altijd een weinig kritisch blijven vind ik... ) ... het neemt niet weg dat ik van bepaalde bands of hun muziek wel zeer stevig "fan" kan zijn, en van hen vaak meerdere concerten per tour poog bij te wonen...

Nogmaals, jouw houding komt mij - misschien onterecht! - toch wel een weinig arrogant over. Maar goed. so be it. Over Killing Joke gaan we alleszins akkoord dat het steengoede muziek is, dat OTG een dip is (en ja, ik wist "als niet-gatherer nochthans)" dat de BAND dit niet echt als hun fijnste ding beschouwen).....

Anyway: fan of niet: ik vind van mezelf wel dat ik een KJ fan ben, of KJ-muziek-fan dan. Een Gatherer, dan misschien wel niet, al voldoe ik toch al aan een aantal criiteria de je opsomt
Alleszins als het op blind adoreren neerkomt, dan is het antwoord nee, ik ben geen "echte fan"... enfin...
Natuurlijk zijn we nog altijd in de eerste plaats muziekfans




Ja én neen, want er zijn periodes zat geweest waarbij toch dezelfde mensen geruime tijd in de line-up zaten ( Youth, Raven - RIP!, Geordie, Ferguson); alle eer aan Coleman alleen - ook al IS hij wel de MAIN MAN - toedichten is niet zo fair naar andere talentvolle bandleden toe vind ik... al geef ik natuurlijk grif toe dat de enige echte constante Coleman was/ is.

Maar, ik was nochthans duidelijk dacht ik, om je een en ander te verklaren: ik bedoelde dat het album beter zou uitgebracht zijn onder de vlag "Jaz Coleman", want zoals je zelf aangeeft heeft dit verder weinig met KJ te doen, al blijf ik erbij - en dat wou ik dus zeggen (!) - dat op dit album enkele goede nummers staan, en er zeer goed vocaal werk van Coleman op staat...



Vreemd - tgo zowat alle andere KJ-albums - is het album alleszins. Het dweept zelfs met symfo en prog en de synthesizertapijten klinken soms een ietsje TE...
En het is alleszins niet representatief voor de "Kiling Joke sound" !


Enfin: net nog eens enkele tracks beluisterd van dit album (ik luister 'em nooit helemaal en skip dus wel wat) en besloten mijn stem erop te verlagen, al blijf ik de geluisterde tracks (My Love of This Land, Tihuanico, Outside The Gate) an sich verdienstelijk vinden.... ondertussen naar LiVE opnamen (BBC in Concert) aan het luisteren, en daar is het toch wel eécht genieten geblazen !!! Met Coleman, Geordie, Raven en Ferguson....





Amen !
Moge de man - die toch tussen '82 en 88, '89 en 91 en opnieuw sinds 2002 dienst uitmaakte bij KJ (dus KJ = toch niet alleen Coleman hoor) - ruste in vrede ....

Ondertussen mijn stem, zoals "beloofd" verlaagd naar 3, een 4 was toch eigelijk wel sterk overdreven.....

Goed bericht, waarvoor dank.
Ga er verder niet teveel woorden aan vuil maken.
Dat je een liefhebber van KJ bent, moge duidelijk zijn.
Arrogantie mag jij het noemen, daar dwepen Belgen al gauw mee als het om Nederlanders gaat. Ik noem het zelfbewustzijn.
Jammer dat je veronderstelt dat ik een blinde fanaat ben, want dan zou ik ook OTG goed moeten vinden. Mocht je er behoefte aan hebben kan ik ook per uitgebracht album mijn kritische noten erop loslaten om te laten zien dat ik niet 'blind' ben...of doof.
Het feit dat er slechts 1 album van KJ in mijn top 10 zegt misschien genoeg.

Ja, ik "voelde" dat ik best een en ander verduidelijkte..



inderdaad



Ok... wou alleen maar zeggen: het kwam mij zo over...
Over jouw stelling ga ik me niet uitlaten, ik voel me trouwens niet aangesproken, want ben veeleer Vlaming en Europeaan dan Belg, en heb hoegenaamd geen enkel probleem met Nederlanders



O maar, ik wil niet beweren dat JIJ een blinde fanaat BENT hoor.. dat wéét ik trouwens niet he.. stelde me alleen maar de vraag 'in het algemeen' omtrent die gatherers, maar bij deze is die al deels (toch alzeker wat jezelf betreft) beantwoord he



Ik hou je niet tegen he....
Al hoef je dat niet perse voor mij te doen he.. maar gefundeerde en "langere dan éénzinnetjes-commentaren" bij een album juich ik altijd wel toe moet ik zeggen

En sorry, als ik je ten onrechte blijk te hebben gecatalogeerd als "blind" of "doof".

Dan vat ik het toch maar weer in 1 bericht samen omdat ik niet de drang heb om hier aan mensen in een vlammend betoog per album de goede en slechte punten te benoemen.
Daarvoor zijn er op deze site te weinig mensen die interesse tonen in KJ (aldus de statistieken).

Ik vind Killing Joke in hun dik 25 jarige bestaan een unieke band in de muziekgeschiedenis. Bijna ieder album heeft een eigen stijl en verschilt behoorlijk op hun voorganger.
De verzameling van al mijn favoriete nummers brengt een zekere adoratie teweeg. Echter hebben zij ook (te) veel nummers gemaakt die ik niet altijd goed vind waardoor ik op bijna ieder album een dusdanige tegenvaller tref waardoor zo'n album mijn persoonlijke top 10 nooit zal halen. Terwijl de band an sich toch wel mijn top 2 staat.

"Outside The Gate" heb ik altijd al een misbaksel gevonden. Killing Joke hebben nooit een noot van dit hele album op het podium gespeeld en ik denk dat dat niet zonder reden was. Maar ja, net zoals iedere oudere band hebben ook Killing Joke (dit is een Jaz Coleman solo plaat onder die naam omdat de platenmaatschappij dat van hem verlangde) kwalitatief mindere releases gemaakt waarvan dit voor velen de minst geliefde is. Het kenmerkt zich door buitennissige 80s keyboard noedelarijen die mij destijds nog het meest deden denken aan The Art of Noise. Er bestaat nog een "spoken word album" uit die tijd, getiteld "The Courtauld Talks", met een vrij slaapverwekkende toelichting over de gedachtengang achter het ontstaan van de songs op "Outside the Gate". Dat is dan waarschijnlijk echt het allerergste wat ooit onder de naam Killing Joke is uitgebracht. Geen goede plek voor nieuwkomers.

In The Courtauld Talks wordt inderdaad dit album besproken en een 'nieuw' Killing Joke aangekondigd. Een nieuw Killing Joke dat totaal flopte met dit album. Ook wordt er nog veel meer onbegrijpelijke kost verteld door Jaz, een geniale gek.
Voor de liefhebber of mensen die nieuwsgierig zijn geworden, hier kun je deze lezing vinden:

http://www.anirrationaldomain.net/courtauld.html

Ik kan hem in ieder geval nauwelijks volgen, maar kan wel smullen van de waanzin die hier vanaf druipt.

Net nog eens gelezen, maar ik mis echter nog 1 stukje van deze lezing:

In the demonstration part of the Geometria System at The Courtauld Institute, I explain how during a ritual working, I identified a hostile current (or extraneous force) emanating from the Middle East (Iran.) I attempted to portray this force in the developement section of the title track of the last LP 'Outside The Gate' by employing an unusual rythmn and musical sequence that I heard within this ritualised 'altered' state of mind. With the metronome I spontaneously pin-pointed the natural tempo at 103 beats per minute. In the Gemoetria (an ancient system of numerology) this number is the number of the Prophets.
"As I write this observation down on paper the 9 o'clock news on BBC 1 drones on in the background of how an Iranian Revolutionary group is being blamed for the destruction of flight P.A. 103 in Lockerbie, Scotland and I begin to wonder........."


hahaha, geweldig!!!

De onlangs uitgebrachte digitaal geremasterde CD is echt indrukwekkend, met 7 bonustracks, en het klinkt beter dan ooit. Inclusief een adembenemend mooie andere versie van "My love of this land", en het instrumentale oosterse "Jihad", dat een voorproefje was van "Songs from the victorious city". Ook geweldig kwa sfeer (& zang !) is "May day". Want Jaz heeft nooit mooier gezongen dan op dit album.

Het enige feit wat je na het beluisteren van dit album kan constateren is dat Jaz inderdaad KAN zingen. ( hoe ironisch de platen "Killing Joke 2003" en "Hosannas..." nu opeens worden na het luisteren van dit album.)

Ik hou het kort, aangezien ik niet veel goeds te zeggen heb over deze plaat. Niet helemaal mijn smaak, en de naam "Killing Joke" op de hoes is bijna een belediging.

Inside info over de productie van deze plaat vertelde me dat dit de beslissing was van de platenmaatschappij die het veiliger vond om er "Killing Joke" op te zetten in plaats van "Jaz Coleman".

Raven, en Big Paul hoor je al niet meer, en Geordie's gitaar verdwijnt onder Jaz synths. Je KUNT dit niet eens "Killing Joke" plaat noemen.

De 1,5 punt die ik geef is alleen voor het nummer "My Love of This Land". Mooi nummer, op een onder-de-maat album.

Ik was behoorlijk ondersteboven van deze cd toen ik hem kocht....letterlijk, nu toch wel wat jaartjes geleden. Ik was er zó ondersteboven van dat ik besloot deze nooit meer op te zetten.
Jammer, want vandaag haalde ik 'm maar eens uit de kast en bevond tijdens het luisteren dit werk toch van een klassenivo.
Verder is alles hier al gezegd wat er maar over te zeggen valt met als meest opvallende toch wel het feit dat Jaz een verdraaid mooie stem kan opzetten.
Een ander punt dat me opvalt is dat de sound/productie, hoe commerciëler deze ook zijn mag, nog altijd bepaalde ietwat donkerlagende mystiek heeft.
Favo hier is toch wel 'The love of this land', prachtnummer. 3,5*

Ja, eerlijk is eerlijk Jaz had een prachtige stem. Zonde dat de die zelden of nooit meer terug te horen is.

Ik vind hun huidige werk nog altijd wel lache......het dak gaat er vooral af tegenwoordig. Maar nu ik deze heb gehoord ben ik geneigd Jaz een mailtje te sturen en te vragen of hij weer 'mooie' muziek kan maken (Nighttime, Love Like blood, Love of this Land, om wat voorbeelden te noemen). Zijn stem klinkt gewoon zo soepel en vloeiend kalm dat je bijna vergeet dat ze tegenwoordig 'herrie' produceren, wat ik naar gevoel zou willen plaatsen in Goth/Doom.
Maar enfin, laat ik niet klagen. Mag blij zijn dat ik deze tijdig op waarde heb leren inschatten.

Ach, ik kan hun huidige werk ook prima waarderen wat overigens geplaatst dient te worden in Industrial. Dit album waardeer ik echter niet of nauwelijks dus erg zonde dat hij juist hier qua zang op zijn best is.

Mijn voorkeur ging doorgaans ook uit naar hun meer alternatieve werk. En ik weet niet of hun huidige werk in de groep goth/doom gezet kan worden, maar heb wel mijn twijfels rond de noemer industrial. Onder Industrial plaats ik meer dingen als het vroegere Nine Inch Nails of Ministry. Maar enfin.
Ik zeg overigens niet dat ik werk als O.T.G. beter vind. Ik heb het over de enkele nummers die op deze en Nighttime er voor mij uitspringen. Bovendien........stél dát ik Jaz een mail zou sturen, dan weet ik één ding zeker: het zal zonder er ook maar een glimp aan te geven direct door de w.c. gespoeld worden. Zover we Jaz kennen is het iemand met een bovennatuurlijke hoeveelheid scheit aan wat anderen over hem denken.....lol.

Ja, ik denk dat we het er allemaal wel over eens zijn dat dit op geen enkele manier als Killing Joke klinkt. Behalve de zang dan he. Ik lees een boel berichten terug dat dit eigenlijk bedoeld was als soloplaat van Jaz Coleman, en dan is het natuurlijk logisch dat het niet als KJ klinkt. Maar enkel en alleen deze plaat een lage waardering toekennen omdat het geen Killing Joke is vind ik geen goede reden; er is immers nog zoveel leuke muziek naast deze band.

Er wordt een geheel andere sound tentoongesteld. Flink dominante synthesizers en funky bass riffs laten hier een energieke en frisse plaat zien met Coleman in topvorm! Hij zingt hier, zoals hierboven al genoemd, erg mooi. Maar dit is ook de eerste plaat onder de Killing Joke-vlag waar ik het gebrul van de beste man hoor. En dat terwijl de stijl op deze plaat het misschien het minst nodig heeft? Het titelnummer Outside the Gate is een heus progressief nummer van 8 tot 9 minuten. Een lust voor het oor. Waarom zo weinig mensen dit nummer noemen kan ik niet bij. De rest is gewoon erg lekkere, relaxte, funky pop vol mooie thema's, zanglijnen en vol energie.

Beste nummers: America, Stay One Jump Ahead, Tiahuanico en Outside the Gate. En ja, My Love Of This Land eigenlijk ook. En die andere drie nog...

Absoluut geen reden om deze plaat niet te mogen.

Ik wil de discussie van drie jaar geleden weer even openen.
"Echte fans"? Fan of geen fan! (Grappig overigens dat je de gebruikers boven jouw post verwijt geen echte KJ fans te zijn, terwijl JIJ degene bent die een album van KJ niet goed vind.)

En vervolgens suggereer jij, omdat het album niets met Killing Joke van doen heeft, dat de fans van dit album daarom geen echte fans zijn van KJ. Als dit album niets met KJ van doen heeft moet een mening over dit album ook niets van doen hebben met iemand's fan zijn van KJ. Mee eens?



Arghh... nee... je bent gebroken door de drogredeneringen in die discussie van 3 jaar terug...

Vooropgesteld dat ik hier nogal gechargeerd heb gereageerd op de meningen hier (ik sta er zelf ook niet meer helemaal achter), is jouw opmerking hierboven natuurlijk de grootste drogreden. Een fan moet dus alles wat de band uitpoept maar goed vinden????

Ik was destijds hevig teleurgesteld in Jaz' zijn handelen en in de muziek op dit album. Ruzie met Big Paul Ferguson en het hele spel eromheen.
Misschien moet je dit maar eens lezen:
Flaming Pablum: Interview with Big Paul Ferguson, September 4, 2004 - vassifer.blogs.com

Ik heb het ook jaren links laten liggen. Tegenwoordig kan ik er redelijk wat van pruimen maar echt goed is het natuurlijk allemaal niet als je het afzet tegen de rest van het KJ repertoire.

Leuk in ieder geval dat je zo lekker met KJ bezig bent tegenwoordig maar probeer mij niet te kakken te zetten als gemankeerde KJ fan. Ik adem KJ!

Oh nee begrijp mij niet verkeerd. Het stond tussen haakjes omdat het niet belangrijk was. Ik bedoelde dat het op zich een grappige situatie was omdat je zei dat ze geen echte fans zijn, terwijl ze een album juist goed vinden, maar goed. Een gemankeerde KJ fan ben jij allerminst, dat heb ik wel begrepen uit jouw berichtjes bij alle KJ platen. En een fan hoeft zeker niet alles goed te vinden natuurlijk.

Zeer interessant interview overigens, bedankt! Als je in die tijd erg met de band hebt meegeleefd kan ik me voorstellen dat deze plaat het nooit helemaal voor jou zal worden.

Met schaamrood op de kaken er vandaag een half * erbij geplakt

Nou breekt mijn klomp ))

Vandaag onze discussie nog eens herlezen... best amusant: zoveel jaar na datum

We deden ons best