Glenn Hughes - Play Me Out (1977)

2 lp' s op 1 cd gedrukt. En wat een plaat. Volgens mij was glenn nog zoekend naar zijn stijl. Na zijn purple periode. Inderdaad een soul achtig album met vreselijk goede nummer. Maar wat een heerlijke plaat. Ik heb hem een jaar of 7 geleden gekocht. En tot mijn verbazing week dit album toch behoorlijk af van zijn later werk. Maar daar is niks mis mee. Sterker nog ik vind het met stip zijn beste werk. Mooie sfeer en redelijke productie en ontzettend sterke songs. Helaas worden er (bijna) nooit nummers live gespeeld bij zijn optredens. En ik heb er behoorlijk wat gezien van deze onder gewaardeerde hard werkende muzikant. Kijk maar eens hoeveel cd's deze dude uitbrengt. En nog bijna jaarlijks in kleine zaaltjes optreed. Nee absoluut zijn meesterwerk. Hoewel ik kan begrijpen dat menig hughes fan het hier niet mee eens is


iggy/diver

Een vreemde eend in de bijt t.o.v. de rest van de discografie van Glenn Hughes. Op zijn laatste album met Deep Purple brengt hij ook al invloeden van soul en funk in maar dit is een pure soul/funk-plaat. En ook al ben ik groot liefhebber van de rocker Glenn Hughes, deze plaat is toch een van de hoogtepunten in zijn carrière.

De productie klinkt aangenaam, de muziek swingt als de spreekwoordelijke tiet en Glenn Hughes zingt fenomenaal. Vier sterren ****