Jean Michel Jarre - Aero (2004)

Vind het grappig dat je dit zegt, ik kreeg namelijk net de tegenovergestelde indruk toen ik dit hoorde! Bij de nieuwe nummers op dit album kreeg ik net zo'n gevoel van "De man kan het nog steeds, waarom o waarom doet hij het dan niet meer op zijn nieuwere werk?" Ik geef je wel gelijk dat het allemaal niet te ver gezocht is enzo, maar dat moet ook niet vind ik, als het maar werkt, en naar mijn smaak doet het dat ook.

Wat de rest van dit album betreft... Best wel leutig, die surround versies. Al wordt er nogal heel erg veel ge-surround-fishpanned, het wordt een beetje een gimmick op den duur. Een beetje intelligentere klankspreiding over de verschillende kanalen had misschien toch geen kwaad gekund. Klankgewijs zit het allemaal wel snor: zuiver en vol. Maar ook ik kan het soms op m'n heupen krijgen van die idiote beats die Jarre er bij sommige nummers heeft bijgesmeten. Wat die daar komen te doen is mij nog steeds volstrekt onduidelijk (is meteen ook één van de redenen waarom ik Gdansk zo'n verschrikking vind: die beats!). Geen idee hoe het met de CD versies zit, die heb ik nog niet beluisterd. Dit album heeft dan ook enkel waarde als je het in surround beluisterd wat mij betreft, voor stereo kun je naar mijn mening maar beter naar de originele versies luisteren, want ik denk niet dat, buiten surround om dus, de nieuwe versies echt iets bijdragen.