Menomena - Moms (2012)

Wow, wat een eer om als eerste iets bij dit meesterwerk te mogen schrijven!

Deze band was voorheen een trio, waarin elk van de bandleden een min of meer gelijk aandeel van de composities schreef en leadzang deed, en de verschillende instrumenten onderling rouleerden. Nu is 1 van de 3 weg (om zich verder te richten op dit project), dus de vraag is natuurlijk in hoeverre dat terug te horen valt op deze vierde volwaardige langspeler (Under an Hour tel ik nooit mee).

Maar het overgebleven duo heeft er zowaar iets van gemaakt dat toch echt alleen maar als een 'typisch Menomena-album' te omschrijven valt, en dat net als hun vorige werkjes tóch weer geheel op zichzelf staat. De band klinkt op deze plaat nog net even een pak epischer dan voorheen, met hypnotiserende grooves - soms dancey, vaak psychedelisch, altijd swingend - afgewisseld door symfonisch bombast. Maar door de speelsheid van hun sound, en het aparte gevoel voor sfeer, vervalt de muziek nooit in de clichés die zo kenmerkend kunnen zijn voor 'grootste klanken'.

Het is muziek die meteen vertrouwd voelt, maar je constant weet te verrassen en soms zelfs prettig in de war kan brengen. Zeker op koptelefoon - gestrekte benen, gesloten ogen, grijns op je smoel - is het een surrealistische trip die je op momenten door duistere krochten sleurt en je dan weer door ijle luchten laat zweven. Maar ook al is dit album het zeker waard om in opperste concentratie te ondergaan, is het toch minstens zo veelzeggend voor de kwaliteit ervan dat je er ook met enorm veel plezier de afwas bij kan doen!

Even een korte reactie, recensie volgt nog. Meesterwerkje in de dop inderdaad, waarvoor ik het gebrek aan aandacht op Musicmeter echt niet begrijp. Het blijven ware geluidskunstenaars deze heren. Spannende popsongs met ballen en bijvoorbeeld vele malen boeiender dan de zogenaamd vernieuwende 'hypeband' Alt-J.

Euh.......? Het album moet nog uitkomen. Komt goed. Ik ga hier zeker naar luisteren. Als ik tijd heb.

True that! Beetje overdreven inderdaad:) Het zal komen doordat ik dit album nu al een aantal dagen intensief draai. Maar zeker luisteren dus! Als je tijd hebt..

Dit is echt zo'n bandje dat ik best wel eens geluisterd heb, maar om onduidelijke redenen nooit écht heb leren kennen. Op twee liedjes van voorganger 'Mines' na is gewoonweg niks in een afspeellijstje terechtgekomen en is voor de rest ook nooit op andere wijze op de voorgrond getreden. De voortekenen voor deze nieuwe zijn echter gunstig zodat ik er vanavond eens voor ga zitten! Want het talent van deze Amerikanen is overduidelijk.

Ik ben echt helemaal in Ramona Falls, maar ga met open oren naar deze plaat luisteren. Soms krijg je twee keer zo veel moois als een band splitst

Na veel luisterbeurten is de plaat gegroeid naar 4,5*, minder uitschieters dan ramona falls, maar sterker geheel. Top 10 plaatje voor dit jaar

Niet echt een opbeurende luisterervaring als je op de teksten let: onverwerkte jeugdtrauma's troef:
'heavy are the branches
hanging from my fucked up family tree'
klinkt het in het centrale 'heavy is as heavy does'.

Muzikaal is het minder zwaar maar afwisselend met onverwachte uitbarstingen en wendingen en rijke instrumentatie. Soms een beetje gekunsteld arty-farty, of misschien moet ik gewoon wat wennen aan de sound.

Ik moet zeggen.... Ik hoor het meesterwerk niet en ik denk ook niet dat het ooit gaat komen

Live in Utrecht tijdens Le guess Who? May Day - Le Mini Who?

Plumage

Don't Mess with Latexas