Threshold - March of Progress (2012)

Dus dit wordt de nieuwe schijf.

Ben benieuwd, want de line-up is wel erg veranderd de laatste tijd.
Damian Wilson (voor de 3e keer) weer terug achter de mic....

Threshold heeft laten weten dat dit hun langste album tot nu toe is. Ze hebben er blijkbaar zin in. Ik ben erg benieuwd. Ik was erg te spreken over hun vorige album 'Dead Reckoning'. Ik vraag of Damian Wilson voor veel invloed heeft gezorgd met zijn terugkeer. Ach, over iets meer dan 2 maanden zullen we het weten.

Heb de promo en ik weet het nog niet. Verwachtingen waren wellicht iets te hoog gespannen. Nog maar een paar keer luisteren.

Meer van hetzelfde?

Je mag niet meer raden. Stilstand is achteruitgang. De vlag van dit album dekt de lading zeker niet.

Richting Extinct Instinct?

Enigszins. Met het geluid van Dead Reckoning, maar zonder de sterke songs. Behalve het eerste nummer blijft er nog weinig hangen. Maar wat niet is kan komen.

Jon Jeary was een sterke songwriter.

Die was op Dead Reckoning al vertrokken. Overigens vind ik de songs op Extinct Instinct ook maar zozo. Hypothetical met Dead Reckoning in het kielzog vind ik de beste van Threshold.

Voor mij staan qua songwriting de eerste twee platen erg hoog.

Maar mijn favorieten (sferistisch maar ook qua songwriting) zijn toch Clone, Hypothetical en Critical Mass.

Allemaal platen met Jon Jeary. Al schreef hij de teksten voornamelijk.

Een andere songwriter die niet meer meedoet is overigens Richard West.

Richard West doet toch wel mee? Of heb ik iets gigantisch gemist?

Edit...

De bezetting is als volgt:
http://www.thresh.net/marchofprogress.htm

ik vind de nieuwe single toch wel erg sterk stemt me hoopvol voor de rest

Zo de single klinkt veelbelovend zeer aanstekelijk nummer hopen dat de rest net zo goed is.

De rest is minder...

Hoe weet je dat?

Dat is maar een mening van een persoon hoor, dat wil niet zeggen dat iedereen de rest slecht of minder vind.

Oordeel zelf, de track-by-track vids staan op het YouTube channel van Nuclear Blast: deel 1 en deel 2.

[edit]Ze hebben een behoorlijk herkenbaar geluid, wat ook op dit nieuwe album weer terugkomt zo te oordelen naar deze fragmenten. Vernieuwend? Misschien niet. Teleurstellend? Misschien, maar zo te horen denk ik dat niet. Nog 5 nachtjes slapen .... [/edit]

Nu voor de eerste keer op. Valt mij toch niet tegen hoor. De single Ashes kon ik al en is erg sterk en pakkend. Maar ook nummers als Staring at the sun, The hours zijn gelijk erg goed. En het refrein van don't look down wat nu uit mijn speakers knalt heeft ook gelijk mijn aandacht.
Komt wel goed denk ik.

Ik heb hem nu helemaal gehoord en ik kom tot de conclusie dat ik dit samen met hypothetical de beste vind.

4 sterren voorlopig. Af en toe klinkt het wel erg vertrouwd, maar er staan toch wel weer hele fijne nummers op. Bovendien vind ik het gitaarwerk altijd geweldig bij Threshold. Die solo op het einde van het 4e nummer is weer puur kippenvel. Over Damian Wilson hoeven we het niet te hebben. Die zingt net als bij Headspace weer de sterren vd hemel.

wat een saaie, inspiratieloze en overgeproduceerde plaat zeg. Meer nog dan de rest iig en nu stoort t me zelfs zo glad klinkt alles. En ik hoor toch echt liever Mac (r.i.p.) dan Damien bij Threshold...

Zeker geen slechte CD, maar zoals bij de meeste Threshold CD's klinkt het allemaal meer van hetzelfde. De opener is een nummer wat live lekker de sfeer in erin gaat brengen, maar veel meer van dat niveau hoor ik daarna niet meer. Dan opteer ik toch liever voor Damian bij Headspace, die het meer over een Dream Theater boeg gooien, maar uiteindelijk toch creatiever te werk gaan.

Ik vind het een erg goed album, alleen meer van hetzelfde.
Ik start met 3.5

Ik vind Threshold een band met een eigen geluid en daardoor lijkt het misschien soms wat hetzelfde klinken. Feit blijft dat ik geen tijden een cd gehoord hebt die naast melodieuze stukken je oren ook trakteert op vette gitaarriffs ( luister maar eens naar Liberty Complacency Dependency, het machtige Rubicon of Ashes). Een lekker plaatje dit March of Progress!

Inderdaad, sluit me helemaal aan bij Dream Theater, een lekker plaatje.

Ik heb de naam Threshold al vaak gehoort maar nog nooit iets van geluisterd. Voordeel is dat ik deze plaat kan beoordelen zonder de voorgangers te kennen.
De zanger ken ik wel via de Ayreon projecten van Arjen Lucassen en heb hem zelfs ooit live gezien in Lucky in Rijssen met ik dacht Star One (ook van Lucassen).
Nav Dream Theater's berichtje heb ik deze maar eens aangeschaft. En het klinkt inderdaad lekker vet. Inderdaad melodieus maar met vet gitaarwerk erover heen. Het gitaarwerk en trouwens elementen van sommige songs doen mij denken aan (de band) Dream Theater. En dat is niet verkeerd natuurlijk!
Na één luisterbeurt zijn de favorieten: Ashes, Return..., The Hours en Rubicon.
Voorlopig geef ik deze cd 3,5 ster, maar dat kan wellicht wat meer worden als deze vaker is gedraaid.

Dit noemen ze ook wel "Gewoon een lekker plaatje". Threshold heeft voor mij altijd een hoge verslavingsfactor gehad en dat zal bij dit album niet anders zijn. Gisteren lag de cd op de mat en nu heb ik hem een paar keer gedraaid, 4 sterren. Eerder werk is misschien beter, maar dat zijn "overwinningen" op punten. Goede productie ook.

Afgelopen week een aantal malen gedraait. Klinkt nog steeds erg lekker. Ik ga nu voor 4 sterren.
Wat zijn echte aanraders van deze band?