Bachman-Turner Overdrive - Four Wheel Drive (1975)

Eén van de eerste albums die ik aanschafte. Heerlijke onversneden rock. Geen hoogdravend niveau, maar intens spelplezier. Intrigerende gitaarsolo´s van Randy Bachman.

Lekker zoals het gitaartje in She's Keeping Time swingt, jammer van het refrein. Mooie aanvulling op MuMe, zag laatst een reportage over de heren, twee zeer blije vijftigers inmiddels

Shit, die reportage heb ik mooi gemist dan!!!

'Hey You' is een van mijn favoriete rock classics!

Deze LP ooit voor een prikkie gekocht. Lekkere Canadese (!!!) wat lompige rock, maar wel op een goede manier. Hey you en de titeltrack heb ik nog in mijn geheugen staan. Waanzinnige drum weet ik me ook nog te herinneren. Jammer dat er toen babi pangang over de hoes is gegaan.

Voor mij is de periode vanaf Not Fragile tot Freeways, het hoogtepunt van deze blue-collar-rockers...

Soms is deze band zo lekker snoeihard en soms gewoon lekker subtiel... Een perfecte combinatie... Met twee uitstekende zangers en twee uitstekende gitaristen...

Overigens is de bands zo Canadees alsmaar kan... (Winnipeg, voortgekomen uit The Guess Who)...

Goede rifs en hooks i.c.m. met vlotte muziek, luisterd dit album lekker weg. Kende BTO alleen van You ain't see nothing yet, maar dit album geeft blijk van meer aanstekelijke rock. Het doet mij ook wel wat denken aan Free en Kiss, omdat de slaggitaren her en der wel doet denken....waar heb ik die rif wel eens eerder gehoord. Ongecompliceerd vermakelijk, maar wel goed gedaan.

Lekker album. Relatief eenvoudige hardrock, maar het luistert goed weg. Hey You was een bescheiden hitje in Nederland. Op vinyl.

De platen (elpees) waren ook lekker kort, wat mij doet vermoeden dat de er een hoop slechte nummers gewoon direct de prullenbak in belanden.

Seventiesrock-elpees waren vaak gewoon van kop-tot-staart goed en coherent.
Zo ook deze. Een lekkere vette sound en echt gedegen rock.

Misschien wel de beste van BTO deze.
Hun melodieuze enigszins lompe hardrock wordt hier gevat in 8 sterke songs met een hoog feelgood-gehalte..
De lompe opener Four Wheel Drive zet meteen de toon, wat een lekker nummer.
Hey You heeft hier in voorjaar 1975 nog aan de tipparade mogen ruiken en had best meer verdiend.
She's A Devil, maar vooral ook Flat Broke Love zijn fantastische rocknummers.
Beste nummer van de plaat is echter Lowland Fling met een rustig begin en een rustig einde.
Don't Let The Blues Get You Down sluit de plaat stompend af.
Klinkt zeker nog niet gedateerd dit en erg leuk om weer eens te horen.
Is waar wat Ozric hierboven zegt over 70's-rock-elpees.
Op vinyl (met hoekje uit de hoes).

Misschien wat simpele, maar zeer degelijke rock!
De opener "Four Wheel Drive" knalt gelijk uit de startblokken en ook de rest van het album staat garant voor erg lekkere rock muziek. Het gitaarwerk mag er zijn en ook de zang van de mannen klinkt erg lekker. Als liefhebber van het genre kan ik alleen maar zeggen dat dit album een genot is om naar te luisteren, van begin tot eind.

Moet ik ook eens uit de kast halen. Nog ooit gekocht op vinyl voor een schappelijk prijsje. Destijds werd er een hoekje van de hoes afgeknipt of een gaatje ingestanst. Zonde eigenlijk. Mooi album.

Gewoon lekker rechttoe rechtaan (hard)rock muziek! Bachman Turner Overdrive is toch wel 1 van de betere bands uit zijn periode!

Beste nummers voor mij zijn: Four Wheel Drive(Ofcourse?) Hey You & Flat Broke Love! Maar ook Quick Change Artist klinkt lekker!! Enige minpunt is voor mij de afsluiter Don't Let the Blues Get You Down, het is geen slecht nummer maar in mijn ogen niet echt een geweldige afsluiter.

3,5* voor nu, maar dat kan zeker nog groeien!

Ik heb ooit wat BTO platen gekocht als jeugdsentiment en opgeborgen en eigenlijk nooit meer gedraaid. Dus tijd om de vinyl platen uit de hoes te halen en te beluisteren. Als jonge tiener vond ik BTO best wel interessant. De hits waren natuurlijk erg bekend en ik hield wel van het gitaargeweld. Leuk dat hier het woordje 'lomp' regelmatig wordt genoemd, het is recht toe recht aan (Status Quo kan daar ook wat van) en daar schamen deze Canadezen zich helemaal niet voor. IK heb deze platen echt spotgoedkoop gekocht, bijvoorbeeld deze heeft me 1 euro gekost en geen krasje te zien en ook de hoes is prima. Trouwens een mooie uitklaphoes en ook nog een stevige binnenhoes met foto's en informatie. Dat waren nog eens tijden..Diegene die verfijning zoekt, die is hier aan het foute adres. Bij het eerste nummer weet je al precies waar je aan toe bent en 'She's a devil' probeert wel wat gevoelig te beginnen, maar dat ontaardt al snel in een hoop kabaal. Hey You, de hit en die kende ik allemaal wel toen ik 14/15 was. Het was wel een redelijk beschaafde single toendertijd, maar wat luistert dan nog lekker.
Op zich gewoon heerlijk te beluisteren. In de jaren 80 vond ik dit allemaal niet meer te pruimen en heb het toen afgeserveerd. Maar met het klimmen der jaren heeft iedere tijd toch weer zijn eigen charme en zie ik mijzelf weer luchtgitaar spelen op deze heerlijke (lompe) rockmuziek. Heerlijk ongecompliceerd.

Lekkere classic rock van deze heren. Doen niet te moeilijk, maar rocken lekker weg. Perfecte plaat voor zijn tijd, maar klinkt nu wel wat gedateerd.

Productie is wel oké. Favoriet blijft voor mij de opener ‘Four Wheel Drive’ en afsluiter ‘Don't Let the Blues Get You Down’.

3*

Het zijn prima muzikanten, maar het zal mijn muziek nooit worden vrees ik. Te lomp voor mij vrees ik. Het is mij nog steeds een raadsel hoe zij ooit zo,'n mooi subtiel nummer zoals "i'm looking out for number one". hebben gemaakt. De meeste nummers klinken log, en niet echt heel melodieus. Helaas niet mijn "number one".