The Moody Blues - December (2003)

Dit album heb ik nog nooit in de cd-bakken zien staan en ik kan er dus niet over oordelen.
Ik zie wel 3 bekende kerst-songs staan nl. 'Happy Xmas (War is over)'(John Lennon), 'A winter's tale'(David Essex) en 'White Christmas'(Bing Crosby). De rest (behalve Bach) zegt mij verder niets.

Nee ook nog nooit gezien.

Deze mogen ze van mij best draaien met kerst.

Eindelijk eens niet zo'n zwijmelende, slappe kerstplaat over hoe mooi het kindeke Jezus wel niet is, compleet met allerlei irritante rinkelende belletjes.

Het is in principe gewoon een 'normaal' Moody Blues album, dat hoewel het niet bepaald tot hun beste albums behoort, toch heel aardig klinkt.

Een sfeervolle plaat is het wel.

Als het om kerstliedjes gaat houd ik me altijd aan het voorschrift van Groucho Marx, die van zijn arts niet naar films met Doris Day mocht kijken: "I have a family history of diabetes."

Dat gezegd hebbende moet ik als fan van de Moody Blues (ja, zelfs van sommige platen uit hun latere periode) dit album natuurlijk toch gehoord hebben. En het moet gezegd worden, als je eenmaal voorbij de weerzinwekkende momenten bent (zoals covers van, geloof het of niet, Happy Xmas (war is over) en White Christmas, alsmede een drakerig nummer gebaseerd op een melodie van Bach) staan er warempel een paar simpelweg mooie nummers op. En dat mag heel voorspelbaar op het conto van Justin Hayward worden geschreven, want die weet altijd wel een paar prachtige composities uit de hoge hoed te toveren, december of geen december.

Zo is hij hier verantwoordelijk voor de redelijke up-tempo-opener Don't need a reindeer en het heerlijk melancholieke December snow, en houdt hij het eveneens fraaie Yes I believe draaglijk door na die titel niet verder te gaan met iets als "in God of het kindeke Jezus" maar "in a better world". En naast deze drie composities van eigen hand verzorgt hij bovendien de prachtig ingetogen zang op A winter's tale, een nummer van Mike Batt en Tim Rice en oorspronkelijk een grote hit voor David Essex in 1982, en wat mij betreft het hoogtepunt van dit album.

Ach, als je dan toch een kerstplaat moet hebben…

Mooi sfeervol album voor de maand december. Met liefde gemaakt, maar een paar liedjes hadden ze niet op hoeven te nemen, waaronder "Happy x-mas". Het origineel van Lennon is door niemand te overtreffen.

Deze plaat is stukken minder slecht dan ik dacht (vooroordelen). Het is eigenlijk gewoon een aangename feestdagenplaat. Alleen het nummer van John Lennon sla ik wel over. Dat vond ik sowieso al niet een bijster leuk nummer. The Spirit of Christmas vind ik ook helemaal niks. Wellicht het minste nummer van The Moodies, dat ik ken.

Leuk detail: de jongen op de hoes, staat ook op de hoes van Long Distance Voyager.

Ow inderdaad, nu je t zegt! Kijk dat zijn leuke weetjes!

Je hebt beter opgelet dan ik, Mssr Renard ! Dat is zelfs de auteur van On track... the Moody Blues, every album, every song niet opgevallen (hèm doet de hoes alleen maar denken aan "a scene from a bland Christmas card").

Hey maat, hoeveel heb je nu van die boekjes bij elkaar gespaard?

Ik heb Moody Blues, Gentle Giant, Barclay James Harvest, Camel, Allman Brothers Band en Caravan. Ik twjifel over Mike Oldfield, Asia en Soft Machine. Er zijn er ook van Yes en King Crimson. Leuke serie om compleet te hebben, maar de moderne rock hoeft van mij niet.

Ik zit nu op twee, déze en Caravan. Er zijn de laatste drie maanden zóveel muziekboeken in mijn kast bijgekomen (Focus, Dylan, Steven Wilson, Al Jolson, Hank Williams) dat er soms geen tijd voor andere bezigheden c.q. boeken meer overschiet, even op de rem getrapt dus. Maar al die titels van interessante bands (ook bij mij de Softs) blijven enorm verleidelijk, vooral als het gaat om bands waarover eigenlijk maar weinig te vinden is.