Duane & Gregg Allman - Duane & Gregg Allman (1972)

Goh, nog maar 1 beoordeling voor deze plaat. Terwijl het toch een erg interessante plaat is met de gebroeders Allman voor ze The Allman Brothers Band begonnen.
Feitelijk bestaat het uit demo opnames die ze maakte nadat ze waren toegetreden in 1968 tot de band, The 31st of February. In 1972 werd deze demo als plaat uitgebracht onder de naam, Duane & Greg Allman.
Het bevat dus de allereerste opname van bv Melissa die ook opnieuw door de Allman Brothers Band werd opgenomen voor de album Eat A Peach uit 1972 als eerbetoon aan de toen al overleden Duane Allman die Melissa beschouwde als een van zijn broer's best geschreven songs.
Op de plaat staat ook het hele mooie God Rest His Soul wat een eerbetoon is aan Martin Luther King.
En Nobody's Knows You When You're Down and Out nam Duane Allman wat later natuurlijk ook op met Derek & The Domino's.
Dus ja, genoeg historie bij en over deze plaat waarbij de gitaar van Duane en de zang van Greg al volop schitteren. Overigens mag hun versie van Morning Dew er ook wezen. En ja, de productie is natuurlijk vrij kaal omdat het demo opnames betrof maar dat maakt het ook puur en eerlijk en heerlijk.

Na eerst samen in The Allman Joys te hebben gespeeld, vertrokken Gregg en Duane richting California om succes te gaan hebben met de door Liberty Records gedreven pop-band The Hour Glass. De heren tekenden voor drie platen.

Intussen was er in Florida een bandie eerst The Bitter Ind. heette en later hun naam veranderden in The 31st of February. In deze band zaten onder andere David Brown, Scott Boyer (later bij Cowboy) en toekomstig Allman Brothers-drummer Butch Trucks. Ze hadden al in 1968 een weinig succesvolle plaat uit bij Vanguard Records.

Toen het trio Gregg en Duane bij de band vroegen, en deze toestemden ging het vijftal direct de studio in om demo's op te nemen voor een tweede plaat.

Echter omdat Gregg en Duane nog vast zaten aan hun contract bij Liberty, stelde Gregg voor deze in zijn eentje uit te zitten (wat resulteerde in twee matige singles) en ging Duane intussen sessiewerk doen voor FAME studios.

Toen Duane uiteindelijk The Allman Brothers vormde en Gregg terughaalde uit California, begon weer een nieuw hoofdstuk. De twee broers hadden inmiddels getourd en opgenomen als: Allman Joys, The Hour Glass en 31st of February.

Door het succes van The Allman Brothers kwamen in de jaren '70 dit soort platen langzaam uit, maar dan onder hun eigen naam, wat het wel wat verwarrend maakt.

Voor de duidelijkheid: dit had de tweede plaat van 31st of February moeten zijn. Bezetting: Gregg Allman (zang, orgel), David Brown (bas), Scott Boyer (zang,gitaar), Duane Allman (gitaar), Butch Trucks (drums) met Steve Alaimo als producer en (co-)schrijver van een aantal songs.

De sound ligt meer in de richting van folk dan blues of rock, maar er zitten (naast Melissa) wel erg fraaie songs tussen zoals het dromerige In the Morning When I'm Real met erg goede samenzang tussen Scott en Gregg. Wat had ik graag dat deze song verder was uitgewerkt.

In een betere wereld had God Rest His Soul natuurlijk een veel grotere bekendheid mogen genieten. Voor mij de parel op deze schijf. Een dag na de moord op Martin Luther King geschreven door Gregg. Een song van een ongekende schoonheid, puur vanwege het feit dat de sobere muzikale omlijsting perfect is afgestemd op de soulvolle, maar o zo mooie vocalen van Gregg.