Yann Tiersen - Les Retrouvailles (2005)

verdomd komisch, een yann tiersen die met postrock flirt (in 'a ceux qui sont malades par mer calme'; als ik het goed heb vertaald met mijn supergosse-frans betekent dit zoiets als 'aan zij die ziek zijn van de kalme zee', wat in mijn ogen ook nog eens een verdomd mooie titel is, want wie kent dat gevoel nu niet). verder is dit ook een alleraardigst stukkie muziek; meer van hetzelfde wellicht, maar als hetzelfde leuk is en blijft heb ik daar geen problemen mee. en yann tiersen heeft een paar accordeons verkocht en er gitaren van gekocht, zo lijkt het.

in 'a secret place', hoor ik daar nu een nick cave zingen?

Maar staan er nog altijd prachtige piano stukjes op?

Er staan zeker nog heerlijke pianostukken op deze cd! Veel nummers hebben een opgewekt karakter (ik noem Loin des Villes) en worden uitgevoerd door een heel orkest, maar er staan ook weer heerlijke pianosolo's op (lees: Le matin en La Plage) Prachtig stukje muziek dat hier afgeleverd wordt, heerlijk om je mee te laten voeren in de wereld van de heer Tiersen. Goddelijk!

Nee, dat is Stuart A. Staples van Tindersticks. Ik heb de gastartiesten er dan ook maar bij gezet want die zijn toch wel de moeite waard dacht ik zo.
Elizabeth Frazer met twee schitterende stukken (wanneer komt dat album nu, zeker gezien haar nieuwe schitterende 12" genaamd Moses) en dus ook Stuart, Miossec (hier Christophe Miossec) en Jane Birkin.
Verder inderdaad wel het vertrouwde geluid maar het sprookjesachtige van b.v. een Amélie is hier ingeruild voor een wat aardser geluid dankzij o.a. de gitaren. Het lijkt allemaal wat simpeler maar er valt genoeg te genieten eigenlijk.

Opgewekte muziek, zij het met een behoorlijk melancholische inslag. Mede door Tiersen ben ik de walsjes gaan waarderen. Heeft de driekwartsmaat, klassiek uitgekauwd door de familie Straus, iets oubolligs gekregen, deze Fransman trekt dat weer helemaal recht. De lichtvoetigheid die van het virtuoze accordeonspel af spat, brengt je gegarandeerd in feeststemming. Jammer dat ik in het verleden mijn afkeer van dansles nooit heb overwonnen, want je krijgt hoe dan ook zin door je huis of waar je de muziek ook mag beluisteren, rond te zwieren.