Gruppo Sportivo - 10 Mistakes (1977)

Heerlijk plaatje. Mooie rijke jeugdherinneringen. Werd in de jaren 77-79 samen met Herman Brood's Sphritsz veel gedraaid in de Waalwijkse cafés. Is de LP ooit op CD verschenen? Heb de LP nog uit die dagen en heb enkel de CD Back to 19 mistakes kunnen vinden.
Klinkt 35 jaar na de opnames nog altijd opmerkelijk en lekker fris.

Nederpopklassieker.
Deze hoorde je inderdaad overal in de jaren 1977/1978 samen met Shpritsz, Nina Hagen Band, Sex Pistols, The Babys en Sweet d'Buster.
Lekkere puntige popsongs met een new-wave sfeertje, veel dameskoortjes en goeie melodieen.
Die Hans Vandenburg was inderdaad de leukste thuis en de concerten toen waren erg leuk.
Deze eerste was meteen hun beste, daarna werd het langzaamaan wat minder.
Beste nummers zijn het (ook muzikale!) orgasme Armee Monika (mein Korper ist fur alle Manner da), Superman (met dat lange intro) en Lasting Forever met mooie opbouw.
Opener Beep Beep Love kan iedereen 'uit die tijd' nog moeiteloos meezingen (she landed on my roof, mad love from Venus).
Ook Mission a Paris, Henri en Rubber Gun zijn erg sterke nummers.
En steeds weer die dameskoortjes (Meike Touw en Josee van Iersel) om het extra op te leuken.
Het enige iets mindere nummer vind ik Girls Never Know hetgeen de maximale score belet.
Verplichte kost voor iedereen met interesse in Nederpop.
Ook ik heb deze nog op LP en heb daarnaast ook nog ooit Back to 19 Mistakes gekocht op CD waar 7 van de 10 nummers van deze plaat ook op staan.

Bijna 40 jaar na aanschaf blijkt de LP nog prima te draaien. Een krasje hier en daar, maar dat is het wel. Het zit ontzettend lekker in elkaar, ook al is veel bij elkaar gejat en goed geplakt. Daar zet Gruppo Sportivo veel enthousiasme en kunde tegenover. De tijdgeest van punk en new wave, waarin heel veel naar de 60s is gekeken en vooral versneld gespeeld, is perfect gevangen in lekkere rocksongs en pastiches. Voeg daar de heerlijke en brutale samenzang van de dames Josée en Meike aan toe en het geluid is onweerstaanbaar.

Mijn verbazing toen ik 'Take Your Clothes Off When You Dance' voor het eerst hoorde, ruim 10 jaar na 10 Mistakes, was groot. Ik ken dit ergens van .... Inderdaad het intro van 'Superman' bleek door Zappa geschreven. De solo is een totale rip off van Del Shannons 'Runaway' orgelsolo (van Max Crook). Samen met Hans Vanderburgs verzinsels komt het tot een unieke song. Dat is eigenlijk het hele verhaal van 10 Mistakes. Hier en daar klinkt iets bekends tussen songs die van zichzelf goed genoeg zijn.

In 2017 staat 10 Mistakes nog volledig overeind. Terwijl ik serieus naar deze muziek kan luisteren, krijg ik continue een grote smile op mijn gezicht. Rockmuzikant en clown, dat typeert Hans Vanderburg waarschijnlijk het best. In de meeste gevallen valt dat negatief uit voor de muziek. Hier niet. Het is de kracht van Gruppo Sportivo op 10 Mistakes. Beter zou het nooit meer worden, helaas.

In een uitgebreide verkenning van 10 Mistakes, het veelgeprezen album uit 1977 van de band stuiten we op een schatkamer van muzikale vernuftigheid die zich manifesteert in de vroege New Wave beweging. Dit ensemble, beroemd om zijn vermogen om muzikaliteit met een speelse knipoog te vermengen, biedt een ervaring die tegelijkertijd intrigerend en amusant is. De inleidende track, Beep Beep Love, zet onmiddellijk de toon met zijn levendige ritme en geestige titel, die een voorsmaakje geeft van de eigenzinnige essentie van het album.

Voortbouwend op deze ludieke entree, behoudt Superman hetzelfde energieke tempo, verrijkt met een jolige melodie die de luisteraar meeneemt op een opgewekte reis. De climax van dit nummer is een apotheose van vreugde en levendigheid, een kenmerkend element dat doorheen het gehele oeuvre van de band resoneren. Lasting Forever introduceert vervolgens een meer bedachtzame toon, die een welkome diepgang aan het album toevoegt.

In een opmerkelijke wending keert Girls Never Know terug naar de lichtvoetigere thematiek, wat bewijst dat Gruppo Sportivo meesterlijk het evenwicht bewaart tussen humoristische en serieuze ondertonen. De track I Shot My Manager, met zijn titel die een muzikale knipoog geeft naar "I Shot the Sheriff", getuigt van de band's talent om muzikale invloeden speels te herinterpreteren.

Misison a Paris staat als een persoonlijke favoriet te boek, met zijn onweerstaanbare charme en verfijnde flair. Dreamin’ biedt een variatie met een ernstiger ondertoon, terwijl Henri en Rubber Gun het album verrijken met hun unieke sferen en melodieuze diversiteit. Armee Monika daarentegen, ontpopt zich als een minder begeesterde noot binnen het verzameld werk.

Het album sluit af met Rock ’n Roll, een nummer dat de kenmerkende knipoog van Gruppo Sportivo herintroduceert, en het publiek herinnert aan de ongeëvenaarde bekwaamheid van de band om rockmuziek met een dosis humor te injecteren. 10 Mistakes blijft een fascinerende auditieve ervaring, rijk aan zowel muzikale kwaliteit als cultureel commentaar, die bij vlagen nostalgie oproept naar de tijden doorgebracht in mijn studentenverblijf, waar het album ongetwijfeld vele harten heeft veroverd.

Eerder gepubliceerd op www.jorrros-muziekkeuze.nl

Ook al vind ik niet alle nummers even goed: dit is oprecht een mijlpaaltje, niet alleen in de Nederlandse popgeschiedenis maar met alle vrolijkheid ook in de historie van new wave. Iets soortgelijks was tot dan toe niet voorgekomen in dit genre / deze stroming. 47 jaar later is dat iets wat alleen maar indrukwekkender is.

Het verbaast me dan ook dat online over de groep en dit debuut in het bijzonder, weinig is te vinden. Zo was het een hele speurtocht om te ontdekken in welke maand 10 Mistakes verscheen. Oktober van 1977, denk ik inmiddels. Hopelijk kunnen andere MuMensen meer vertellen bij deze plaat!