Jim Coleman - Trees (2012)

Dit is toch wel even heel iets anders dan Phylr. Weg zijn de gotische en industrial invloeden, weg de triphop en d&b. Wat dit wel is, is hele fraaie en vrij veelzijdige ambient. Soms doet het aan Loscil denken ("Sideways"), maar ook aan 70s Eno ("Under current") en zelfs Peter Gabriels score Passion ("Live out"). De regelmatig terugkerende strijkers leggen bovendien een stevige link met de 'neoklassieke ambient meute' die de laatste jaren in opmars is. Het album vindt een mooie balans tussen duister en licht, tussen onheilspellend en rustgevend. Alle nummers lopen trouwens mooi naadloos in elkaar over, waardoor het klinkt als een lange suite in tien delen. Aangename verrassing en een absolute aanrader, niet zozeer dus voor de C$C-fans als wel voor de ambient fans hier.