De herfst bladert door de bomen.
Het laatste hoofdstuk van een boeiend jaar.
BLUE BELL KNOLL
is één van mijn favoriete Twins albums.
Ik associeer het altijd met herfst en vallende bladeren.
De CD was niet uit mijn player weg te branden in de herfst van 1988.
Het titelnummer Blue Bell Knoll zet meteen de toon.
Heerlijk vocaal arrangement en een glasheldere productie.
De "guitarwall of sound" ruimt plaats voor een kristallen geluid.
Athol-Brose is een perfecte aansluiter bij de titelsong.
Na het bestijgen van de toonladder in de intro valt het nummer
open tot een pastelkleurige ode aan het laatste seizoen.
Carolyn's Fingers is wellicht het bekendst nummer.
In sommige landen terecht op single omwille van de hitpotentie.
De vingers van deze bosnimf zijn een streling voor het oor.
Als een zachte herfstbries kabbelt For Phoebe Still a Baby voorbij.
De liedjes op Blue Bell Knoll zijn als paddestoelen in het mos.
The Itchy Glowbo Blow ontvouwt zich als een akkoestisch Cure liedje.
Met heerlijke gitaarbogen en opnieuw verbluffende vocalen.
Kant 1 van het album is naar mijn smaak
één van de sterkste elpeehelften van de Cocteau Twins.
Op Blue Bell Knoll bereikt de vocale frasering
van zangeres Elizabeth Fraser haar ultieme hoogtepunt.
Ze zoekt naar of bedenkt zelf woorden die door middel van
hun klankkleur de poëtische inhoud van het lied gestalte geven.
Cico Buff opent niet zomaar kant 2.
Het is een mistige lullaby met hitpotentie.
Suckling the Mender baadt helemaal in een jazzy sfeer.
Wie door de openingsverzen heen luistert ontdekt een luisterrijke parel.
Spooning Good SInging Gum is donkerder van kleur.
Net zoals herfstbladeren uiteindelijk naar donkerrood verglijden.
Als Victorialand de winterplaat van de Twins is,
dan is het op Blue Bell Knoll inderdaad hoorbaar herfst.
Aan A Kissed Out Red Floatboat is een leuke anekdote verbonden.
De Twins zaten samen met hun labelgenoten van M/A/R/R/S in de studio
toen die de megahit Pump up the Volume bij elkaar sampleden.
Robin Guthrie was zo vrij om zelf één van hun geripte drumsamples te rippen.
Ella Megalast Burls Forever sluit aan bij de traditie
van deze Schotse groep om te eindigen met een bijzonder
geladen en uiterste fijnbesnaard gezonden nummer.
Omdat het album zo kort is, zit er op mijn zelfgemaakte versie
het conceptalbum The Moon and the Melodies met Harold Budd aan vast.