Ryuichi Sakamoto - Cinemage (1999)

Van deze muziek krijg ik echt kippenvel. Ryuichi Sakamoto heeft voor verschillende films echt prachtige muziek geschreven. Deze verzameling toont dat weergaloos aan. Vooral 'The Last Emperor' en 'Forbidden Colours' (met David Sylvian) zijn briljant.

Opnieuw gearrangeerd materiaal van Sakamoto is zelden niet magistraal en is anders als een eenvoudig verzamel album. Zo is Cinemage ook. Live opgenomen tijdens de tour van de componist in 1997. Bijzonder is het El Mar Mediterrani, wat hij componeerde voor de Olympische spelen van 1992 en pas voor het eerst met Cinemage op cd verscheen. Weergaloos zijn de piano stukken waar hij steeds meer en meer, en niet geheel zonder toeval wel vaker recentelijk, het instrument schijnt te willen herontdekken op harmonisch gebied; de klanken aan het einde van Forbidden Colours, hoe hij met zijn piano in nog meer klassieke sferen het (chamber) orkest begeleid bij het thema van The Last Emperor... Meer dan bij welke herinterpetatie dan ook zijn vele tracks nog meer richting het minimalisme van bepaalde klassieke componisten en klassieke muziek op zich getrokken.De soprano en het Ambrosian koor is verdwenen uit de aftitelingsmuziek van Little Buddha op Cinemage, maar kent weer vele nieuwe aspecten in de manier van uitvoering en hantering van het orkest en piano. Intens materiaal. 4.5 sterren

Ik moet hem te pakken zien te krijgen, ik krijg nog altijd kippevel bij de muziek van Furyo, de Jappenkampfilm met David Bowie.

Dàt is ook hetzelfde nummer met David Sylvian, ook één mijner helden, dus dat kan nooit fout gaan, die plaat!

En atonaal gebied. Fantastisch hoe dat stuk van de Olympische Spelen zo triomfantelijk minutenlang doordreunt in het midden, om dan weer harmonisch krachtig te eindigen.

'Forbidden colours' is ook te vinden op 'Secrets of the beehive' van David Sylvian. Een heel mooi nummer op een meer dan imposant album.

In plaats van te verwijzen naar het werk van David Sylvian, dat zeker niet slecht is, is het m.i. nog meer de moeite waarde om het werk van Ryuichi Sakamoto te beluisteren. Zijn imposante werk bevat zo veel meer dan alleen Forbidden Colours. Neo heeft hier boven al prachtig uiteengezet wat er op Cinemage staat.