Ryuichi Sakamoto - Cinemage (1999)

Opnieuw gearrangeerd materiaal van Sakamoto is zelden niet magistraal en is anders als een eenvoudig verzamel album. Zo is Cinemage ook. Live opgenomen tijdens de tour van de componist in 1997. Bijzonder is het El Mar Mediterrani, wat hij componeerde voor de Olympische spelen van 1992 en pas voor het eerst met Cinemage op cd verscheen. Weergaloos zijn de piano stukken waar hij steeds meer en meer, en niet geheel zonder toeval wel vaker recentelijk, het instrument schijnt te willen herontdekken op harmonisch gebied; de klanken aan het einde van Forbidden Colours, hoe hij met zijn piano in nog meer klassieke sferen het (chamber) orkest begeleid bij het thema van The Last Emperor... Meer dan bij welke herinterpetatie dan ook zijn vele tracks nog meer richting het minimalisme van bepaalde klassieke componisten en klassieke muziek op zich getrokken.De soprano en het Ambrosian koor is verdwenen uit de aftitelingsmuziek van Little Buddha op Cinemage, maar kent weer vele nieuwe aspecten in de manier van uitvoering en hantering van het orkest en piano. Intens materiaal. 4.5 sterren