Van Morrison - Born to Sing: No Plan B (2012)

De (nieuwe) single die van dit album is getrokken (Open The Door To Your Heart) hoorde ik vanmiddag op het Belgische Radio 1. Als ik hier een beetje op mag af gaan, denk ik dat het best eens een aardig album zou kunnen zijn, want het boeide me gelijk, en dat kan ik niet altijd zeggen als ik nieuwe muziek hoor. Maar ja, ik ben wel een beetje fan.

Klinkt inderdaad goed. Het album is hier te horen.

Bedankt voor de link, Kronos! Heb het album zojuist in zijn geheel beluisterd, en ik ben zeer positief. Van klinkt imo erg geïnspireerd, en hij wordt door geweldige musici begeleid. De plaat kent weinig echt zwakke plekken, en wat ik zo lekker vind: de lengte van de meeste stukken. Een echte luisterplaat, die me geheel verzoent met de wereld. Prachtig vond ik bijvoorbeeld Pagan Heart (met die mooie bluesgitaar à la John Lee Hooker). Ik wacht even met het geven met "raten" tot ik hem in mijn bezit heb op 2 oktober ...

De blazersektie zorgt voor een dusdanige dosis jazz, blues en soul dat het predikaat "rock" bij dit album bij lange na niet van toepassing is.

Op het eerste gehoor klinkt dit album trouwens fantastisch.

Ik ben zeer benieuwd wat onze ouwe lachebek er deze keer weer van gebakken heeft!

Ik had eerlijk gezegd Van Morrison na Irish heartbeat al afgeschreven, maar wordt met deze cd keihard geloochenstraft. Van Morrison wint op knock out na 2 keer beluisteren . Wat een klasseplaat!

Lekker album man.

Dit album was inderdaad een plezierige verrassing, en het maakt, samen met de nieuwe Dylan, op dit moment de meeste rondjes in de cd-speler. Ik was al bang dat hij geen nieuw werk meer zou uitbrengen; afgezien van Astral Weeks Live was zijn laatste album Keep It Simple, en dat dateert van 2008. Dat was een wat minder geïnspireerd album (maar nog steeds voor mij niet te versmaden), waarvoor hij zich nu volledig gerehabiliteerd heeft, en dat imo hetzelfde niveau heeft als bijvoorbeeld Poetic Champions Compose en Irish Heartbeat. Ik vind het moeilijk om hoogtepunten aan te wijzen (altijd een goed teken), of het zou het prachtige Pagan Heart moeten zijn.

Gisteren gedraaid, in combinatie met Van's heilige drie-eenheid, Astral Weeks, Moondance en Veedon Fleece. En verdomd, het was niet eens het minste album van de reeks! Ik kan dan ook maar een beoordeling geven.

Het album mist een beetje variatie qua instrumentatie. Een blazersektie is op alle nummers te horen. Hierdoor lijken de nummers naar mijn mening een beetje op elkaar. De gitaartjes op John Lee Hooker's kloon "Pagan Heart" is de enige uitzondering.
Het hele album is als sound in z'n geheel easy listening waardoor het een beetje spanning mist.

Toch is het een fijn album met sterke nummers en daarom ****

Bij easy listening denk ik aan kleffe muziek. En dat is dit absoluut niet. Het sterke aan de muziek op deze plaat is, dat het heel erg subtiel is. Hier zijn topmusici aan het werk. Chris White bijvoorbeeld speelde al met een fiks aantal groten der aarde.

Zeer genietbare Van Morrison die net zoals Bob Dylan met een sterk album voor de dag komt.
Beide zijn zowat dagelijks hier te horen,......tot ergenis van m'n huisgenoten.
Ook 'into the music' en 'veedon fleece' terug herontdekt.
Vooral 'into...' krijgt veel speeltijd merk ik nu,,een topplaat.

Je zou inderdaad kunnen zeggen dat het misschien hier en daar wat eentonig is. Of dat sommige melodieën wellicht wat weinig origineel zijn.

Maar nee, gewoon een erg lekkere plaat.

Daar heb je goed aan gedaan om Into the music opnieuw te beluisteren. Een ondergewaardeerde plaat als je het aantal stemmen bekijkt. Behoort tot zijn betere platen.

Jazeker hoe meer je into the music opzet hoe beter hij wordt,voor mij een echte groeiplaat die na een tijdje pas zijn schoonheid prijsgeeft. Welke platen/cd's van Van en/of andere artiesten vind jij eigenlijk goed en ondergewaardeerd,verbirgeb pareltjes dus?Astral weeks en Moondance heb ik niet in mijn bezit,meeste mensen dragen die samen met Veendon Fleece hoog in het vaandel,ze zijn waarschijnlijk ook wel de aanschaf waard.

Ik zal je een P.M. sturen, Rain dog.

Laat ik deze ook maar eens proberen, eens kijken of het mijn favouriet 'Avalon Sunset' benaderd.

Dat zou best weleens mogelijk kunnen zijn, Henk!

Net een eerste luisterronde erop zitten. Eerste indrukken zijn positief. Uitschieter Pagan Heart. Wat een prachtig bluesnummer. Die gaat zeker blijven. Score komt wat later. Heb mijn kast niet vol werk van Van THE Man staan maar dat wil niet zeggen dat ik hem als artiest niet waardeer. Hij heeft een stem uit duizenden en staat al jaren aan de top. Dan kun je wat nietwaar!

Mijn favoriet is tot nu toe Going down to Monte Carlo. Ik ben trouwens al een paar dagen aan het verzinnen waar ik het intro van Close enough for jazz van ken. Iemand een idee?

Dit is inderdaad een ouderwets goede Van Morrison plaat. Het klinkt direct bekend, maar vervolgens gaat deze plaat indruk maken. Zijn beste in heel veel jaren, misschien zelfs wel sinds Into The Music uit 1978 (!).

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Van Morrison - Born To Sing: No Plan B - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Erwin, bedankt dat je onze ouwe brombeer zo in het zonnetje hebt gezet. Deze plaat verdient het absoluut! Want ik had hem, eerlijk is eerlijk, allang afgeschreven. Mooie recensie.

Brombeer of niet, deze is ok.
Af en toe een beetje vlak, maar dat hoort erbij.

Vlak? Dan denk ik, dat je hem misschien nog te weinig beluisterd hebt. En met beluisteren bedoel ik, zonder door iemand lastig gevallen te worden. En niet tijdens het stofzuigen of de afwas.

Zijn beste sinds Into the Music lijkt me erg hoog gegrepen.

Van is een van de weinige mannen die de artistiek schijnbaar nogal uitdagende jaren tachtig wist te trotseren met een successie van een aantal bijzonder sterke albums.

Dan heb ik het met name over No Guru, No Method, No Teacher, Poetic Champions Compose en het al eerder genoemde Avalon Sunset.

Deze wist hij vervolgens zelfs nog eens te op te volgen met het eveneens erg sterke Enlightenment, al waren we toen inmiddels alweer in de jaren negentig beland.

Dit zijn naar mijn idee de albums waar zijn artistieke ontwikkeling haar absolute hoogtij beleefde.

De stelling dat dit zijn beste sinds '78 zou zijn kan ik me dus bepaald niet in vinden.

Neemt niet weg dat dit hoe dan ook gewoon een erg geslaagde plaat is die heel wat beter uit de verf komt dan het zoals de titel al aangeeft vrij karige Keep it Simple.

Het valt me wel op dat Van Morrison niet super populair is op MusicMeter. Zelfs een topalbum als Veedon Fleece heeft maar net 200 stemmen vergaard. Mager!

Nu twee keer gehoord, maar niet in de rust, die deze plaat nodig heeft. Maar het klinkt veelbelovend. Morgenavond nog eens een keer echt voor gaan zitten, met een mooi glas Iesr levenwater.

Ik heb het album nu enkele keren geluisterd. Ik hoor een sterke scheiding tussen nummers met een jazzy groove en wat echte bluesnummers. Dat maakt het album voor mij wat 'rommelig'. Je zou kunnen stellen dat het daardoor gevarieerd is maar zo komt het niet op mij over. De jazzy nummers trekken met niet zo, de blues nummers des te meer. Pagan Heart in een topper.

Pagan heart is inderdaad een topnummer,maar ook de andere nummers,volledige album staat er.
Is wel een plaat die wat tijd en inspanning van luisteraar vergt. Je moet ervoor gaan zitten!

Volgens mij had je al wat levenswater op toen je dit typte