Blind Guardian - Follow the Blind (1989)

Erg sterke Blind Guardian, na Imaginations wel de beste, en samen met IFTOS ook de enige twee platen die ik kan waarderen. Vooral nummers al Banished fro sanctuary en Valhalla vind ik erg mooi. Op deze plaat hoor je trouwens nog wel veel invloeden van het oude duitse trash verleden terug.

Logisch vervolg op het debuut. Alles klinkt net wat beter en strakker en ook de zang is stukken vooruit gegaan. De nummers Valhalla, Hall Of The King en Follow The Blind zijn persoonlijke favorieten.

Overigens is ook de Demon cover Don't Break The Circle meer dan uitstekend (en voor mij beter dan het origineel).

Tweede album wat ik beluister in de Blind Guardian marathon (chronologisch he ), en het blijft toch een érg goede plaat! Vooral Banish From Sanctuary, Fast To Madness en Valhalla zijn erg goed. Ik ben het niet met Eddie eens dat dit de beste is na Imaginations (IFTOS is wél de beste), maar hij beland zeker in de top 3!

Overigens is Barbara Ann eigenlijk ook best wel grappig

Waarom krijgt dit album zo'n laag cijfer? Toch wel een heel aardig powermetal plaatje, en een goede opvolger van de eerste cd.

Heb je hun debuut ook al gehoord? Zeker checken indien niet.

Follow The Blind is één van mijn vele favoriete BG-albums met als hoogtepunten Banish From Sanctuary, een ware nekkenbreker en Valhalla!

Tweede album van deze duitse powermetallers, met ongewijzigde line-up.
Zoals eerder aangegeven werd door Eddie, zijn hier nog behoorlijk wat tHrash invloeden aanwezig.
Hansi Kürsch klinkt ook behoorlijk wat rauwer als op de albums die hoor op zouden volgen.
Al met al geen onaardig aan plaatje dat zo te zien op MuMe niet zo wordt gewaardeerd als dat ik zelf doe.

Favorieten: Banish from Sanctuary, Valhalla en Beyond the Ice dat is een heerlijke instrumentale rampenstamper in het straatje liggend van
ene meneer Spamalot

Qua stijl ligt Follow The Blind in het verlengde van het debuut. De vroege Blind Guardian is dan nog een heuse speedmetalband. Qua composities en algehele coherentie vind ik hem net wat minder dan Battalions Of Fear. Bijvoorbeeld Kai Hansen mee laten zingen was echt niet nodig geweest. Anno 1989 was Hansen nog niet zo'n toonvaste zanger als nu. Afsluiten met twee covers vind ik ook wat armoedig staan. Al vind ik de Demoncover wel vrij aardig gedaan. Barbara Ann daarentegen is ronduit stuitend. Banish From Sanctuary en het agressieve Fast To Madness gaan er echter in als koek en rechtvaardigen de aanschaf ruimschoots.

Batallions Of Fear, maar dan gestroomlijnd en beter uitgewerkt. Follow The Blind is een album dat de eerste sporen van waarachtige grootsheid laat horen. Banish From Sanctuary zal altijd een van mijn favoriete Blind Guardian tracks blijven, terwijl de thrashmetalwaanzin van Damned For All Time en Hall Of The King er ook heerlijk ingaan. Hansi's stem is agressiever en lager geworden, terwijl de teksten ook beduidend beter lopen dan voorheen het geval was. Tel hier ook nog eens een betere productie bij op en je hebt een alles bij elkaar beter album dan het debuut. Ik moet hier wel bij zeggen dat ik Valhalla in de tussentijd zat ben (maak het live een paar keer mee en je kent het trucje echt wel, hoe hard het publiek ook blijf doorlallen) en dat het ook allemaal net iets minder spontaan klinkt dan het debuut. Is dat echter een probleem? Ik denk het niet.

1. Follow The Blind
2. Batallions Of Fear

Grappig dat er sinds mijn vorige post geen recensies van dit album meer zijn bij gekomen. Nu Ruud en ik de marathon af gaan maken merk ik dat mijn mening over Follow The Blind toch nog wat aangepast is en dat een nieuwere recensie toch meer op zijn plaats is. Dit album is niet zomaar een stukje beter dan het debuut, het blijkt een wonderbaarlijk onderschat album (ook door mezelf) door mezelf te zijn. Het is duidelijk dat Blind Guardian hier op dit moment de perfecte middenweg tussen de voortrazende thrash van mede-Duitsers Kreator en de melodieuzere metal van Helloween was. De productie is beduidend veel beter geworden, vooral Stauch's drumwerk is vele malen spetterender te noemen. Het gitaarwerk is daarnaast werkelijk subliem. Hall Of The King en Fast To Madness laten een paar van de beste solo's horen die de band in de loopbaan heeft gepubliceerd. Dan zou ik Beyond The Ice nog bijna vergeten te noemen, een van de meest weergaloze instrumentaaltjes die ik in tijden heb gehoord. Hoe groot fan ik ook van de latere tijd ben, het is ergens toch jammer dat dit soort Duitse speedmetal niet meer gespeeld wordt.

Die Beach Boys-cover vergeet ik wel gewoon.

Tussenstand:
1. Follow The Blind
2. Batallions Of Fear

Verbazingwekkend hoe Blind Guardian zo gegroeid is sinds het debuut. Dat er meer budget was voor de opnames, mag duidelijk zijn, maar hun muzikale vakmanschap heeft ook een flinke sprong gemaakt. De groep staat nog steeds met een voet in de Duitse thrash metal, maar de sfeer is (wederom) onmiskenbaar Blind Guardian. Belangrijker is dat de songs gemiddeld beter in elkaar steken en er is eigenlijk geen slecht werk te vinden. Banish To Sanctuary en de titeltrack zijn ijzersterk. In The Hall Of The King zit een fenomenale twinsolo en heel mooi (en sinister) akoestische gitaarpartijen. Geheel boven alle verwachting vind ik de opbouw en de overgangen echt heel goed en praktisch op hetzelfde niveau van de latere albums. Grappig dat ik dit album vroeger nog wel eens opzette voor Valhalla, terwijl ik het nu een van de mindere goden vind. Die instrumentals mogen van mij gerust een uur duren. Wat een genot voor de oren. Dit album heb ik volkomen onterecht en veel te lang links laten liggen.


Tussenstand:
1. Follow The Blind
2. Battalions Of Fear