Enslaved - RIITIIR (2012)

Dit kan zomaar eens één van de beste platen van het jaar worden. De opvolger van het weergaloze 'Axioma Ethica Odini' lokt bij mij althans hoge verwachtingen uit. Dit stond op de site van Nuclear Blast:

Klik.

Bijzonder interessant en goed nieuws!

En opener 'Thoughts Like Hammers' is reeds te beluisteren op deze site. En dat ene nummer is al een hele belevenis op zich. Gewoon luisteren, en genieten!

Thoughts Like Hammers rockt lekker weg, ja. Wel een stuk rustiger en trager dan ik van ze gewoon ben (ik ken enkel Axioma Ethica Odini, hoor, maar dat is wel een van de beste albums die ik ken).
Of het Axioma Ethica Odini zal kunnen overtreffen betwijfel ik, maar het belooft toch een knap album te worden.

Er zitten nog een hoop leuke metalreleases aan te komen dit jaar.

Thoughts Like Hammers is in ieder geval al prachtig, vooral de cleane zang is om van te smullen. Qua metal is 2012 tot nu toe muzikaal van hoge kwaliteit en daar gaat Enslaved echt wel aan bij dragen. Enslaved heeft echt een Pink Floyd-achtige manier van black metal.

Daar kan ik het wel mee eens zijn. En wat betreft het prachtige jaar wat betreft metal, ben ik ook akkoord. We zitten op één lijn.

De cleane vocalen staan volgens mij weer wat harder in de mix, dat is een erg goed teken. Ze zijn ook helderder dan op Axioma Ethica Odini en Vertebrae.

Wat is een RIITTIIR eigenlijk?

bron

Ik hoop deze vraag binnen een goeie 2 maanden te kunnen beantwoorden met: "Een verdomd straffe plaat".

Wat een boeiend album weer. Niet wezenlijk anders dan de voorganger maar wel een stuk dromeriger. Er is veel ruimte voor stemmige cleane zang. Qua sfeer vind ik het erg veel op Monumension teruggrijpen. Zij het wat gestructureerder. Nu alles even laten bezinken en.... nog eens luisteren.

Ze hebben er wel een lang album van gemaakt. Ik zie namelijk net de tracktijden en 5 nummers klokken boven de 8 minuten. De afsluiter duurt zelfs 11 minuten. Thoughts Like Hammers gaat voorbij alsof het er 3 zijn.

Dat nummer is trouwens nu gratis en legaal te downloaden op de website van Nuclear Blast.

Het is allemaal voorbij voor je er erg in hebt. Veel toffe proggy stukken vol met muzikale details.

Veilburner is ook gruwelijk goed. Thoughts Like Hammers is inmiddels uitgegroeid tot een van mijn favoriete nummers van 2012. Alles is zo sfeervol en wat hou ik van de cleane zang van Herbrand Larsen! Zijn stem doet me echt denken aan Richard Wright van Pink Floyd. Dit moet wel een geweldige plaat zijn! Nog 5 dagen te gaan...

Mijn eerste impressie van RIITIIR is positief. Het is vooral een gevarieerde plaat geworden en dat is wel erg lekker met een speelduur van 66 minuten. Het mengsel van black metal en progressieve rock wordt weer zeer goed uitgevoerd. De cleane zang heeft nog meer de ruimte gekregen en daar ben ik heel blij mee. Roots Of The Mountain sprong er gelijk boven uit met nekbrekende twists en geweldige baslijnen. Ook zit er een prachtige gitaarsolo in Materal. Storm Of Memories kwam nog niet echt binnen met dat vrij lange intro.

Dit klinkt toch wel heel erg goed. Wat een afwisseling. Vooral de cleane zang vindt ik erg goed uit de verf komen, waar dit meestal juist het grootste minpunt is. De black metal roots is eigenlijk continu aanwezig, maar dan op de achtergrond. Zonder deze roots zou dit album echter nooit zo sterk kunnen zijn. De gitaren zorgen voor een heerlijke sfeer, melodieus en dromerig, maar tegelijkertijd wel op een lichte manier het hypnotiserende uit de traditionele black. Hier en daar gaat het even wat harder of sneller, om daarna weer te vervallen in de werkelijke kracht: melodieën in alle lagen van de muziek.

Alle nummers zijn echt heel goed, maar "Roots of the Mountain" gaat werkelijk alle kanten uit, wat een nummer!!!



Dit zou wel eens mijn ceedee van het jaar kunnen zijn.

Hmm, toch wat een teleurstelling na het sterke Vertebrae en het ijzersterke Axioma Ethica Odini.
Thoughts Like Hammers en Roots of the Mountain zijn geweldig, maar de rest laat me wat op mijn honger zitten. Er zit redelijk weinig beleving in, de cleane zang is met momenten nogal zeurderig en ook de grunts kunnen me een pak minder overtuigen dan op hun vorige 2 platen.

't Is een goed album, hoor, maar 't is toch een serieus niveautje lager dan hun vorig werk..

Ik vind het zeker geen teleurstelling. Deze ligt iets dichter bij Vertebrae dan bij Axioma Ethica Odini en daar ben ik heel blij mee. Ik vond laatstgenoemde een erg goede plaat maar Vertebrae vond ik echt geweldig. Hoe je nu al een stem kan geven snap ik niet, dit is een hele gelaagde plaat. Zoals Dr.Pat hier al verwoord: De black metal zit er hier nog wel in en dan vooral in het gitaarwerk. De schreeuwen zijn wat mij betreft sterker en krachtiger geworden en ook de cleane zang is zwaar vooruit gegaan. Ook is de productie geweldig. Morgen eens kijken bij de Mediamarkt of hij er is, een hele kleine kans denk ik.

Het eind van Roots Of The Mountain deed me aan Alcest denken. Een van de beste Black Metal-platen van dit jaar samen met Seven Bells van Secrets Of The Moon. Maar het debuutalbum van Dordeduh is ook uit en daar zijn de verwachtingen hoog!

De cleane zang is er inderdaad op vooruit gegaan, maar dat vind ik niet bepaald iets positiefs. De 'kwetsbaarheid' van de cleane zang vond ik een van de sterke punten van Axioma Ethica Odini.

Ik beluister het album sowieso nog wel een paar keer, maar mijn stem gaat nooit boven de 4* geraken, dat kan ik na 3 luisterbeurten toch al met zekerheid zeggen.

Dan denk ik er toch anders over, Jasper. Ik heb de plaat dit weekend pas voor de eerste keer beluisterd (en enkel de opener had ik al op voorhand beluisterd), maar ik werd helemaal weggeblazen. De Noren hebben hier een geweldige black metalplaat neergezet, progressief ook, en die combinatie klinkt als... euhm, muziek in de oren.

Of het ook op de lange termijn weet vol te houden (1 luisterbeurt is natuurlijk veel te weinig om definitief te zijn), en zich naast 'Axioma Ethica Odini' weet te zetten, is nog maar de vraag.

Na een paar luisterbeurten heb ik hetzelfde gevoel als bij Ghost Reveries van Opeth: technisch zit het heel goed in elkaar, maar het raakt me totaal nergens. Ergens heb ik het gevoel dat ik niet naar een verzameling nummers zit te luisteren, maar naar achter elkaar geplakte stukken. Wellicht dat dat gevoel nog weggaat als ik vaker luister.
De cleane zang is verbeterd, maar spreekt me hier minder aan dan op Axioma Ethica Odini. De nummers zijn afwisselend, maar missen catchy/aansprekende stukken die me meesleuren en waar ik bij Axioma meteen het eerste nummer werd ingesleurd, gebeurt dat hier nergens.

Tot dusverre dus een beetje teleurstellend. Cijfer volgt later, wil het nog wel een paar keer aanhoren.

O ja, de cover is echt heel erg Ten van Pearl Jam.

Op de Ten cover houden ze elkaar vast. Hier laten ze elkaar los. Een heel wezenlijk verschil lijkt me.

Ik vind het een uiterst boeiende plaat die vanaf minuut één al meeneemt door haar magische sfeer en waarop in latere stadia de vele muzikale details weer op hun plek gaan vallen. Het verschilt in die zin nauwelijk van de voorgaande releases. Toch is het accent weer anders. RIITIIR is minder puntig en minder catchy dan bijvoorbeeld RUUN. RIITIIR lijkt een minder rommelige variant te zijn van Monumension. Veel meer gericht op sfeer en totale albumsamenhang dan op losse nummers.

Ik denk dat er meer dan genoeg catchy momenten op staan, alleen blijven ze de eerste paar keer erg goed verborgen. "Death in the Eyes of Dawn"is daar een goed voorbeeld van. Eigenlijk is dit een verschrikkelijk catchy nummer, de gehele 8 minuten lang, misschien dat het daardoor minder catchy lijkt. Of je moet met catchy bedoelen dat je lekker mee kan brullen?

Ik krijg deze cd voorlopig nog niet uit m'n player!

Ja, deze heeft zeker meer luisterbeurten nodig. Ik heb hem gekocht en hij draait nu zijn eerste rondje in de CD-speler. Wat een overdonderende plaat is dit! Enslaved heeft er juist voor gezorgd dat de nummers echt een geheel zijn en dat het (zoals jij het zegt) stukken zijn die aan elkaar zijn geplakt.

Maar ons gevoel is waarschijnlijk heel anders. Ik bedoel, Ghost Reveries is mijn favoriete plaat van Opeth.

Ik vind hem tot nu toe wat saai, benieuwd of ie nog gaat groeien de komende dagen...

Tsja, dit is toch wel een moeilijke plaat...
Geniale momenten worden afgewisseld met evenzoveel saaie.
De eerste 4 nummers zijn in de basis ronduit geniaal maar worden te lang uitgerekt met quasi progressieve elementen en de te vaak herhaalde cleane 'refreinen' komen op den duur een beetje zeurderig over. De tweede helft van de plaat ( vanaf nummer 5 ) is compositorisch een stuk minder en het album zwakt hierdoor toch wel behoorlijk af. Al met al een goeie plaat die fantastisch had kunnen zijn als de nummers wat korter waren geweest en het geheel wat pittiger had geklonken ( lees: minder vaak herhaalde cleane zang ). Oh ja, het laatste nummer ( forsaken ) slaat de plank volledig mis, wat een draak van een nummer. Het gaat maar door en door en...

Ik verhoog 'm met een half puntje. Ik heb er intussen weer wat vaker naar geluisterd en hij begint langzaam iets te groeien. Alleen met het laatste nummer kan ik nog helemaal niets!

Hoewel ik hun vorige 2 albums nog altijd beter vind, moet ik wel toegeven dat dit album gemakkelijk weg luistert. Ik luister er echt opvallend vaak naar.

geweldige cd jaarlijstmateriaal

Denk dat deze ook hoog in mijn lijstje gaat eindigen. Erg vaak gedraaid de afgelopen tijd en het album word alleen maar beter. Forsaken en Thoughts Like Hammers zijn de favorieten.

Verhoogd naar 4,5!

Nog maar eens beluisterd en weer teleurgesteld. De meeste hardere stukken zijn nog steeds een kwestie van ene oor in, andere oor uit. Hier en daar is er nog wel een stukje cleane zang dat ik mooi vind en dat blijft hangen, maar daarvoor ga ik niet een album van 67 minuten luisteren.
Op Axioma Ethica Odini was elk nummer raak, hier zijn er hoogstens wat goede fragmenten. Daarbij komen de nummers nog steeds niet over als mooie, afgeronde gehelen.

Kortom, weinig memorabel materiaal, en te lang. Het is wel aardig allemaal, maar weet mijn (misschien te hoge) verwachtingen niet in te lossen.

3.5*