Bat for Lashes - The Haunted Man (2012)

Wat mij betreft een vrij aardig en origineel concept waarbij vooral alle credits gaan naar de producer(s) van het album. Op het ietwat theatrale maar mooie Laura en het sprookjesachtige Marilyn na, vind ik de rest van de nummers op zichzelf vrij doorsnee. Hier en daar zijn er best wat verbeterpunten te verzinnen voor wat betreft de vocalen en de songteksten, en helaas is er eveneens een gebrek aan mooie en / of meeslepende melodieën. Echter weet de mooie afwerking (= de productie) van ieder nummer wel iets acceptabels te maken en wordt er daardoor ruim voldoende afwisseling in gecreëerd en geboden, iets wat ook zeker wel nodig is omdat de vocalen van mevrouw Khan vrij snel eentonig over kunnen komen. Al met al alsnog een voldoende, maar 'n heel album te kunnen boeien is moeilijk voor mevrouw Khan.

Uitgekleed, maar met manmacht op haar schouders. Ze houdt haar blote ziel toch een dikke mantel voor. Sterker dan haarzelf, mankracht op de schouders. Met dat verschil dat ook de mantelman uitgekleed over haar heen hangt.

Zie dat kettinkje om haar hals, ze laat het niet volledig los. Wat de solopiano en subtiele strijkers in Laura ons ook probeerden wijs te maken. Naakt aangekleed recht vooruit turend om haar balans te vinden, een balans waar ze man en macht voor nodig heeft. Maar ze staat recht.

Met zichzelf in gevecht, mannen over haar schouders gooiend. Maar ze staat recht. De vrouw kan zelfs stappen zetten, linkervoet vooruit op de beat van de drum. Rechtervoet ernaast slepend over de gitaarsnaren. Met Adam en Atlas in haar nek. Linkervoet vooruit op de beat van de drumcomputer, rechtervoet ernaast slepend over de synthtoetsen. Een strijkerbos dat adem aanlevert.

Stilstaand. Niet de man over haar schouder, maar de mannen in haar hoofd houden haar tegen. Strijdend met teveel wapens wordt het teveel, hoe bevrijd ze ook ten oorlog trekt. Maar zelfs met de knieën dichter tot de grond gaat ze, linker vooruit, rechter ernaast. Recht vooruit, marcherend, bevend, man en wereld niet te negeren.

Naakt bloedstollend ingedekt. Puur zingt ze complexloze refreinen. Met de mantel der liefde, der verdriet, der kracht, bedekt. Rauwe tonen van machtige kleuren, de ware kleuren onontdekt. The Haunted Man is de essentie van Bat For Lashes, zonder de weg ernaartoe te hebben toegedekt.

Euh ja zo kan je het ook benoemen, ik zeg gewoon een prachtig album.

Inderdaad een prachtig album en een schitterende hoes!

Ik zeg: ga de eerste twee albums eens beluisteren!

vanavond in de ab gezien. overdonderend. meteen grote fan:)

Ik was el bekend met de eerdere albums van Bat for Lashes en het verbaasde me dan ook enigszins dat er weer nieuw werk is verschenen na lange tijd niks vernomen te mogen hebben van Bat for Lashes.

En ik moet zeggen dat dit album er wel mag zijn. Klinkt weer lekker rustig als vanouds, misschien zelfs iets verfijnder qua geluid en ook wel wat soberder.

Het begint dat ook erg sterk met de eerste nummers en een speciale vermelding voor All Your Gold en Laura. Alleen met Marilyn kan ik vrij weinig.

Dikke 3,5 sterren.

Een stuk minder ingetogen dan het vorige album. Wat electronischer ook. Blijf toch vooral een fan van de ingetogen liedjes zoals Laura. Op het meer uptempo All Your Gold was ik snel uitgekeken. Ik ben benieuwd hoe dit album zich ontwikkelt over een langere periode.

Mja, ik vind op het eerste gehoor de meeste liedjes toch stukken minder memorabel dan op de eerste twee albums. Klinkt allemaal niet zo bijzonder in mijn oren, en ook live waren de oudere nummers (en Laura) duidelijk de hoogtepunten. Misschien dat ie nog gaat groeien, maar voorlopig nogal een tegenvaller.

Laura is samen met Lotus Plaza's Strangers het mooiste nummer van 2012

Ik ben een groot fan van de muziek van Natascha Khan. Haar eerste twee albums vond ik fantastisch. Mysterieus, donker en sfeervol. Ik keek dan ook erg uit naar haar derde album.
Wat een teleurstelling helaas. De nummers pakken me bijna allemaal niet meer . Waar zijn de nummers zoals "I saw a light" of "Big sleep"? De elektronische klanken hebben de overhand op dit album. Ik mis de oude sound.

Weer zo'n artiest die overduidelijk door Kate Bush is beïnvloed.
Nu vind ik dat te gek. En waar ik lees, dat de electronische invloeden tegenvallen, vind ik het juist erg mooi klinken.
Nu ken ik (nog) geen ander werk van deze act/groep/band/artiest, maar deze plaat is een mooie eerste kennismaking.

Ik zou zeker Two Suns beluisteren - bevat het prachtige Daniel (lichte verwijzing naar A Forest) dat live wel eens werd uitgevoerd met viool die de synth-lijn speelde; dat vond ik een wat speelsere uitvoering.
Natasha heeft gewoon een fraaie stem en die komt beter uit bij de wat 'kalere' nummers.
Ook Fur and Gold is de moeite waard.

Fraai stem of niet, fraaie muziek moet ook mogen. En dat is wat ik hoor op The Haunted Man.
Maar ik zal zeker ook haar andere platen proberen. Daarvoor heb ik een spotify-abonnement.

Een wat minder persoonlijk album van Bat for Lashes naar mijn gevoel. Zeker na de wat ruwere eerste albums waarmee de zangeres van zich liet horen. Meer producers ook en Natasha Khan zat even met een writersblock. Uiteindelijk komt het talent wel boven en zitten er enkele mooie nummers bij zoals Horses of the Sun, Laura, Winter Fields en Rest Your Head. Maar anders nummers voelen nogal onpersoonlijk. Als debuut zou dit nog werken, maar we zitten ondertussen aan een 3e album. En het niveau van die eerste 2 albums kan de zangeres helaas niet halen.