Madchild - Dope Sick (2012)

echt een heerlijk heerlijk album van madchild, snap niet dat hier nog geen comments op zijn. production is heerlijk en madchild slaughtered elke track, gastartiesten komen ook allemaal goed..

Wow... fucking hard!

Ik wist niet dat hij al uit is, maar ik ga hem zeker luisteren.

Oef, deze man flowt er op los, zeg! Maar ook Slaine slacht op Grenade Launcher.

Elk nummer is gewoon ziek hard..

Ik begin ook gewoon lekker met een 4.5. Dan hebben we een leuk gemiddelde.

Wanted

Alles

Dit kan ik me dus echt niet voorstellen.

waarom niet, deze cd is super super dope

Ja, ik heb het dus gecheckt en het is waardeloze muziek. Geen leugens. Dat deze man een nare stem heeft wist ik al, dus ik kon me niet voorstellen dat hij nu opeens wel aan het 'murderen' was. En dan sommige teksten: simpelweg tenenkrommend. Neem bijvoorbeeld een nummer als Dickhead: dit moet toch al de reden zijn voor minimaal een vol punt aftrek? En bij rappers die voor geen meter klinken hoop je nog dat de beats het wat verbloemen, maar niks is minder waar. Standaard moderne boombap beats, waarbij de eentonigheid echt op je zenuwen gaat werken.

Oh, en om jullie voor te zijn: inderdaad, Rick Ross.

Rijtje slowchat verwijderd.

Madchild komt heerlijk hard over deze producties. Zijn stem past juist perfect op deze wat standaard producties. Op Dickhead na inderdaad, verschrikkelijke tekst.

Dope Sick, doet zijn naam eer aan, met harde producties en een Madchild die met zijn stem de producties nog harder laat klinken.

Favorieten: Devil's Rejects, Wake Up, Judgement Day, Freak.

Gisteravond op de fiets richting huis geluisterd en dan is het album misschien nog wel beter.

Er staan gewoon amper mindere nummers op, en met de eerste twee nummers, Jitters, Judgement Day en Wanted staan er een paar heerlijke uitschieters op.

Samen met Killer Mike en Apollo Brown & OC het beste album van dit jaar. En dan komen er nog een paar albums uit die ook erg leuk kunnen worden. Toch wel een lekker jaar zo.

Het tweede deel van Little Monster Blend is ook erg sterk trouwens.

Phil The Agony is wel slecht trouwens.

Goed album van Madchild, al is het toch niet 100% geslaagd. Het album was ten eerste jaren in de maak en werd diverse malen uitgesteld en een aantal nummers werden al eerder uitgebracht via diverse EP's (Dickhead en Wake Up staan zelfs al op de EP uit 2009) waardoor het niet als een geheel nieuw album aanvoelt. Het wordt daarom al moeilijker om een album als een geheel te laten klinken, en dat wordt moeilijker wanneer je begint met drie C-Lance beats waarvan de eerste en de derde totaal niet bij Madchild passen en sowieso eentonig à la C-Lance zijn. Er wordt nog wel geprobeerd om het album ''één'' te maken met diverse (leuke) geluidsfragmenten, maar toch blijft het wat als los zand aanvoelen. Ondanks dat geef ik het een 3,5* omdat Madchild een hele goede MC blijft en er genoeg goede tracks opstaan (Dickhead blijft, ondanks dat hij dus al een aantal jaar oud is, een ultieme classic) en buiten drie van de vier C-Lance-beats geen zwakke, maar ik weet gewoon dat Madchild met het juiste tijdsbestek en de juiste producers een plaat kan maken die minimaal 4* waard gaat zijn voor mij, vandaar mijn verwachtingspatroon. Wellicht niet helemaal eerlijk gezien de man de laatste jaren diverse problemen heeft gehad dus wellicht kon er ook niet meer inzitten. Mocht er nog een tweede solo-plaat van hem uitkomen, dan verwacht ik een beter album en vooral een album dat niet als los zand aanvoelt. Eerst maar eens afwachten op de nieuwe Swollen Members-plaat die in de herfst uit moet komen en het album met Slaine dat gepland staat voor volgend jaar.

Op zich een dope album, maar ook Dope Sick heeft hetzelfde mankement wat veel hardcorerap albums hebben; ze beginnen explosief, maar naarmate het album vordert kakt het meer en meer in door de eentonigheid. Madchild vind ik echt een goede rapper. Zijn stem past goed bij de gestoorde raps en zijn flow is soms echt genieten. Helaas is er te weinig variatie om de aandacht vast te houden. Dickhead is een uitzondering, maar dat is meteen het slechtste nummer van het album. En die eentonigheid komt misschien nog wel meer voor uit de producties, die beginnen namelijk allemaal op elkaar te lijken. Een orgeldeuntje kan heel vet zijn (zie Seven), maar zoiets verliest gelijk aan kracht als er meer van zulke beats op staan. Daarbij komen deze beats (te) vaak voor in dit subgenre.

En dan mag Madchild een vette rapper zijn, Slaine is echt fantastisch op Grenade Launcher!

Ik heb het geprobeerd(verschillende tracks beluisterd),maar deze kerel slaat bij mij niet aan(irritante stem,onzin teksten,het psychopaatje spelen en ander abnormaal gedrag),qua uiterlijk gaat hij er ook op achteruit:overdreven veel tattoo's en volgens mij is hij nog gekrompen ook.

Neen,dit is niet iets voor mij. Misschien ooit(gebeurd wel eens dat een lyricst later aanslaat),er zijn gewoon betere lyricist.