My Dying Bride - A Map of All Our Failures (2012)

Zeer benieuwd, hopelijk in het verlengde van "The Barghest...". Opvallend dat de naam gewoon geschreven wordt en niet in oude logo-vorm.

Ik hoop ook dat hij in het verlengde van The Barghest ligt, dat was een van de beste releases van 2011.

Leuk is dit! Die EP van vorig jaar beviel me wel, en ouder werk van de band ook. 'She Is the Dark' staat momenteel zelfs op, voor de heavy metalladder!

Ach dat oude logo werd in 1993 ook al tijdelijk verbannen. Daar til ik niet zo zwaar aan. Bovendien vind ik dit iets smaakvoller.
My Dying Bride kan bij mij altijd wel een potje breken. Slechte albums heeft de band nooit afgeleverd. De ene keer is het net even met wat meer bezieling dan de andere keer. Dus ik ben zo niet bang voor een slechte release.

Via Mydyingbride.net heb je nu de mogelijk om de edit van het eerste nummer te beluisteren.
Het klinkt wat anders dan het oude materiaal maar toch weer duidelijk My Dying Bride, vooral het laatste gedeelte klinkt gelijk erg goed.

Zo, die klinkt alvast weer lekker!!

Maar goed dat ik in oktober jarig ben, aangezien in die maand al vaker nieuwe releases van favoriete bands van mij verschenen zijn (de nieuwe Cradle of Filth komt die maand ook al uit).

Anyway, wat ik er tot nu toe van gehoord heb, kan het betreffende dit album nu al niet stuk!! Laat maar komen!

Bericht van cdwow dat de cd al onderweg is, ben vreselijk benieuwd!!!

Ik vind Kneel Till Doomsday nogal oud en vertrouwd klinken. Ik moest weer even omschakelen toen ik m voor t eerst hoorde, maar na een drietal keer achter elkaar gehoord te hebben, belooft dit veel goeds voor het hele album.

Gaat nog lastig worden het beste album van het jaar te gaan kiezen, aangezien er in 2012 heel veel verschillende en goede albums (naar mijn artiesten voorkeur) uit zijn gekomen (i.t.t. vorig jaar dat wel heel mager was voor mij.

Wat een treurnis weer. Hier word ik nou echt blij van

Ook hier is hij binnen, en maakt z'n eerste rondjes. Ik wacht nog even met stemmen, maar het klinkt echt weer heel goed. En dat met de herfst die tegen m'n raam dendert. Ik ben een gelukkig mens........

Dit album is ook in een prachtige CD/DVD-editie van uitgebracht mét bonustrack en op de DVD een documentaire over de band. Deze ploft binnenkort op de deurmat.
Kan niet wachten... !!!

Oh sweet autumn!

Ook hier draait de nieuwe MDB zijn eerste rondjes terwijl de herfst regens mijn ramen geselen. Op dit nieuwe album hebben onze Britse doommetal titanen het gas weer even terug genomen t.o.v. het laatste For Lies I Sire. En dat pakt zeker niet verkeerd uit mag ik wel zeggen: dit album grijpt op het eerste gehoor wat meer terug op Turn Loose the Swans en The Angel and the Dark River, toch niet de minste albums in het oeuvre van deze machtige band!

Uitschieters zijn er voor mij tot nu toe niet, alle songs hebben heerlijke wendingen en zijn toch net allemaal weer een tikkeltje anders dan we gewend zijn. Ik waag me nog niet aan een cijfer, daar moet ik het album de komende week wat vaker voor beluisteren en dat gaat zeker gebeuren!

En weer een verzameling vrolijke zomerse deuntjes van deze engelse band. Nou ja... niet echt. De blaadjes vallen weer in de permanente herfst die deze doom-pioniers neerzetten. Helaas is alles dit keer erg saai en eentonig, met veel te weinig variatie en tempowisselingen. Er is feitelijk geen enkele track die er in positieve zin uitspringt. Productioneel heb ik de band ook wel eens beter horen klinken. Het geluid van de plaat mist kracht en bombast.

Ik mis inderdaad variatie op deze plaat, de nummers lijken heel veel op elkaar.

Dit is een band waar ik altijd een zwak voor heb. Maar resultaten uit het verleden ..... Ik heb ze idd wel eens beter gehoord. Het is niet slecht, eigenlijk is het best ok, maar spannend wordt het niet echt. Maar het zwak zal blijven, en ook dit schijfje zal z'n weg wel eens vinden in de player, maar het zal niet een echte topper zijn.

Ondanks de wat mindere reacties op dit album, ben ik er juist helemaal mee in mijn nopjes! Dit komt omdat ik de band gewoon graag zo hoor zoals ze op dit nieuwe album spelen, weinig versnellingen en weinig grunts, maar van die heerlijke logge treurige riffs waar deze band patent op lijkt te hebben. Dat de nummers te veel op elkaar lijken, hoor ik echt helemaal niet. Ik ga op dit moment toch gewoon voor een dikke 4,0

Ik vind de cd erg vertrouwd overkomen, erg goed ook.

Maar ook nergens verrassend of uit de band springend met grunts, versnellingen, muzikale verrassingen. Het klinkt alsof alle nummers op eerdere albums/ep's hadden kunnen staan. Soms denk ik stukken Symphonaire Infernus te horen, of My Hope The Destroyer, om maar iets te noemen.

Het klinkt te eentonig na een eerste beluistering. Maar daar heb ik mij wel eens eerder is vergist...
Maar toch een van de betere releases van dit jaar, omdat ik er graag naar luister en verre van slecht is.

17 stemmen op een nieuw MDB album, deze band heeft blijkbaar betere tijden gekend en dit album verdient beslist meer!

ben geenszins teleurgesteld in dit album,.. the old ones,.. kunnen het nog

hun zoekende albums kon ik destijds ook waarderen, maar dit teruggrijpen op het meer logge ruige doom werk ook,

of het hun beste is,..nee, dat denk ik niet - maar het is wel errug oud, vertrouwd en ook weer anders, okee

Beluister dit album voor de eerste keer nu, maar vind helaas lastig om hier doorheen te komen. Weinig variatie en blijft maar doordreutelen in hetzelfde tempo.

Het duurt weer enige draaibeurten, voordat het album blijft hangen. Maar dan blijkt het weer een goed inelkaar geschroefd album te zijn.

Kunnen ze wel jarenlang hetzelfde doen, ze komen toch maar mooi jarenlang ook gewoon met kwaliteit op de proppen. Verrassend is A Map Of All Our Failures dus niet. Of het moet Aaron Stainthorpe zijn die opnieuw beter en afwisselender beter zingt dan eerst. Ook de occasionele polka's zorgen voor wat reuring. Een wonderschoon album in al zijn vertrouwdheid.