Eddie Floyd - Knock on Wood (1967)

Ik had al gemeld dat ik niet wist of ik dit album al eens gehoord had, en nu na deze beluistering weet ik dat nog niet. En dat komt toch wel omdat ik het een vrij vlak/kleurloos album vind.

Natuurlijk is het titelnummer een soulklassieker 1e orde, maar net als anderen hiervoor vind ik dat niet representatief voor het niveau. Midtemponummers zijn wat suffig (2, 7) of ´wel aardig´ (3, 6, 11). Ballads (4, 8 ) hebben wel enkele mooie melodiewendingen maar er wordt te weinig mee gedaan, Eddie is er de zanger niet voor of heeft er te weinig tijd voor genomen, wie zal het zeggen. Dat geldt ook voor de lichtpuntjes: I've Just Been Feeling Bad met daarin een heel mooi orgetje en het telefoon-nummer (track 9) met daarin toch een lekkere drive.
Pluspunt vind ik de herontdekking van If You Gotta Make a Fool of Somebody . Ik weet niet eens van wie ik het ken, maar dit is zeker ook een classic. Na wat speurwerk vond ik deze alleraardigste:

YouTube - If You Gotta Make A Fool Of Somebody-James Ray-1961 wel qua arrangement echt begin 60s maar met behoorlijk veel soul toch..

Als je op zoek bent naar een plaat die de karakteristieke sound van Stax en de Southern soul weet te pakken dan raad ik je aan om eens naar deze plaat te luisteren. Eddie Floyd brengt hier de rauwere-met-een-randje-soul zoals het hoort. Met natuurlijk de wereldberoemde titeltrack, maar ook een aantal covers.
1. Knock on Wood – een wereldhit en dat mag ook wel met dergelijke aanstekelijkheid. De groove is constant on fire.
2. Something You Got – een stukje rustiger, al zit de groove er nog goed in
3. But It’s Alright – de groove blijft, maar er komt ook wat meer subtiliteit bij
4. I Stand Accused – helemaal een rustig nummer, dat beheerst Eddie ook
5. If You Gotta Make a Fool of Somebody – niet veel sneller, maar wel beter. Zit meer essentie in de zang.
6. I Don’t Want to Cry – de groove en dan vooral de blazers komen weer terug.
7. Raise Your Hand – Fijn recht-toe-recht-aan groovy
8. Got to Make a Comeback – het tempo gaat weer omlaag en het klinkt allemaal lekker uitgesmeerd
9. 634-5789 – de bekende Stax nummers. Door velen van die stal bezongen
10. I’ve Just Been Feeling Bad – De pijn en zeer wordt er uit gezongen hier.
11. High-Heel Sneakers – even lekker energiek lol hebben
12. Warm and Tender Love – even zwoel afsluiten met deze love-song

(bron: Opus de Soul)

Eerste kennismaking met Eddie Floyd, los van wat toevallige Youtube-suggesties. Floyd staat er volgens mij om bekend dat hij geen losgeslagen zanger was zoals Otis Redding, en heeft ook minder status dan een Wilson Pickett. Maar in een periode dat albums, zeker nog in de 'zwarte' circuit, ondergeschikt waren aan singles, is Knock On Wood juist zo sterk vanwege zijn solide en consistente karakter. In die zin ben ik het dus behoorlijk oneens met veel van de bovenstaande reacties, die de opener als eenzame uitschieter zien.

Ja, uptempo swingers als het titelnummer en Raise Your Hand zijn fantastisch, maar misschien ligt Floyds overtuigingskracht nog wel in zijn ballads: If You Gotta Make a Fool of Somebody, I've Just Been Feeling Bad en vooral I Stand Accused zijn om stil van te worden zo mooi. Floyd is een prima zanger, maar het is zijn interactie met de Stax-huisband die alles naar een hoger niveau tillen; Croppers heldere licks, het gevoelige pianospel van Isaac Hayes en Booker T. Jones, en de subtiele variaties van drummer Al Jackson Jr..

Misschien zijn we vandaag de dag gewend geraakt aan de meer lompe en overstuurde r&b-varianten van bijvoorbeeld The Rolling Stones, de vroege Fleetwood Mac of Bob Dylans elektrische blues-periode, maar wie Stax neemt voor wat het was - namelijk soulmuziek, waarbij elke seconde telt - kan niet om een plaat als deze heen. Wat mij betreft dan hè.