Tori Amos - Gold Dust (2012)

Mocht Tori met de google translator op deze site koekeloeren dan heb ik toch wel een prangende vraag aan haar: waarom kiezen voor nummers die grotendeels al met orkest gespeeld werden op je reguliere albums?!

Verkoopt een soort Greatest Hits beter wanneer er een ander stickertje op geplakt kan worden onder het mom 'dit is toch anders'?
Wilde Deutsche Grammophone snel nieuw werk op hun label en was dit de makkelijke weg?

Veel van mijn muzikale helden hebben zich ooit aan dit soort praktijken gewaagd (en dit jaar meer dan ooit) maar meestal voegt het wel wat toe. Een Patrick Wolf die electronische nummers verandert in nummers voorzien van piano en cello is toch wat anders of je het mooi vindt ja of nee daargelaten.

Op Gold Dust staan dus nummers die in de originele versies al aardig bombastisch waren en hier is het niet anders maar daarbij zijn de verschillen vaak niet eens zo groot.
Als dan een zeer favoriet nummer van mij eigenlijk gewoon een stuk minder mooi is geworden (Jackie's Strength) dan vraag ik me toch echt af waarom.

Waarom Tori? Het Metropole orkest is een fijn orkest en ik weet dat je ze een warm hart toedraagt maar dat kan nooit de reden zijn dat je dit album uitbrengt. Wat wil je hier nu mee uitdrukken eigenlijk? Leuk dat je 'girls' een facelift hebben gekregen maar hadden ze die nu echt nodig? Had verrassender keuzes gemaakt. Had compleet andere dingen gedaan en ik had het waarschijnlijk schitterend gevonden maar nu luister ik naar een album vol nummers in een Best of vorm die opnieuw zijn ingezongen en hier en daar iets zwaarder zijn aangezet door orkest.
Eerlijk gezegd had ik dan liever een live-album gehoord van je optreden met het Metropole orkest in de Heineken Music Hall (2009). Dan heb je een document in handen waar je herinneringen aan kunt koesteren.
Nu is het één groot twijfelgeval.

Twijfelen is het ook hoe ik dit moet beoordelen. De nummers an sich blijven gewoon ijzersterk. Ik ben nog steeds een groot Tori liefhebber en deze uitvoeringen zijn niet per definitie slecht te noemen (alhoewel ik ze bijna allemaal minder vind dan de originelen.... dat krijg je als de uitvoeringen zo dicht naast elkaar blijven liggen..... dan ga je meer dan ooit met elkaar vergelijken).
Moet ik het album afstraffen omdat ik het niet helemaal snap? Moet ik het album afstraffen omdat ze Jacie's Strength vernaggelt?
Of moet ik objectief blijven; dit album beoordelen zoals het is?

Ja natuurlijk maar zo werkt dat nu eenmaal niet. Ik weet echt niet goed wat ik er nu van moet vinden. Ik weet wel dat ik enorm uitkijk naar haar optreden in Rotterdam volgende week want live is dit gewoon geweldig, dat vond ik de vorige keer namelijk ook zo.
De Torihoge fans zullen elk klein detailtje dat anders is op dit album wel weer de hemel inprijzen zoals ze volgende week in de Doelen ongetwijfeld ook weer slaafs naar voren zullen kruipen bij de laatste nummers zoals ze dat altijd doen bij haar concerten. Ik ben dan toch wat kritischer.

Weet je wat: ik kies voor de veilige middenweg (en die ligt qua beoordeling lager dan ik doorgaans aan Tori geef en daar zit dan een nog hoop loyale liefde bij zullen we maar zeggen).

Ik vind geen enkel, en dan ook echt geen enkel, nummer beter dan het origineel. Het voegt helemaal niks toe en zegt enkel iets over de staat waarin de creativiteit van ms. Amos zich sinds enkele jaren in bevindt.

Zonde dat de vrouw die verantwoordelijk is voor mijn favoriete album allertijden nu deze truckendoos moet open trekken. Voor mij had ze na na Scarlet's Walk haar piano aan de wilgen mogen hangen. 1,5*

Een mooie collectie songs. Een goede verzamelaar, met dan de nummers in een ander jasje. Knap gedaan allemaal. Mooie uitvoeringen ook. En het staat hier ten huize c-moon regelmatig op.

Maar. Vraag is: voegt het iets toe? Zijn die nieuwe uitvoeringen zo fenomenaal als je zou kunnen verwachten? Wel, ik vind eerlijk gezegd van niet. Toen ik het bijhorende optreden in Brussel zag, met orkest dus, was ik behoorlijk onder de indruk en was het genieten van het begin tot het einde. Maar dat is een concertje van Tori eigenlijk anders ook wel...

Het album zelf, vind ik wel goed, en dus stuk voor stuk sterke uitvoeringen. Maar van mijn sokken word ik nergens geblazen en dat had ik stiekem dus toch wel gehoopt van 'ons Tori'...
Nee, het is niet zo speciaal als je zou denken: wel gewoon een goede Tori-compilatie...
Vraagt blijft dus of dit een 'nodig' album was...

Toch 3,5 - aanvankelijk had ik 4 gegeven, maar ze Gold Dust verliest bij deze dus een halfje.. Sorry, Tori!