Paul Banks - Banks (2012)

Hij groeit wel. Waar ik eerst alleen de opener kon waarderen, zijn nu de eerste 3 nummers goed. Ik draai 'm nog een keer

Het album heeft een fijne opbouw, Banks stem klinkt zeer aangenaam en de muzikale ondersteuning vind ik dik in orde. Another Chance vind ik persoonlijk wel echt een misser. De andere nummers voegen allemaal iets toe aan het album, maar het wordt -eerlijk is eerlijk- nergens echt uitzonderlijk.

ja t'is een groeier , heb hem mee van de bib en heb hem nu al 10 x na elkaar opgelegd , na de 4 de luisterbeurt vielen de stukken op hun plaats , best wel een aardige cd !!! vooral over my shoulder is knap !

Nog melancholischer dan de laatste Interpol en een bijzonder sfeervol herfstplaatje.

Ik haal ze altijd door elkaar... Julian Plenti en Paul Banks.
Hoe dan ook, ook de tweede soloplaat van de Interpolzanger klinkt weer als een klok, al zijn de composities ietsjes minder dan op de eerste. Die van Plenti dus.

Banks heeft een hele mooie stem, die hier beter uit de verf komt dan op de Interpol albums. Ook vind ik de muziek gevarieerder en minder dichtgemetseld, al hoeft van mij dat gedoe met die geluidjes tussen de muziek door niet zo (Another Chance). Dat soort effecten waren destijds bij Pink Floyd ook nog maar net te pruimen! Ook beleef ik zeer weinig bij het instrumentaaltje 'Lisbon' ergens in het midden. Inderdaad, dit album is pure melancholie. Voor mij zijn dat de beste platen, mits ze blijven "rocken" natuurlijk.
'The Base' en met name 'Summertime Is Coming' zijn songs die diep kunnen raken!