The Script - #3 (2012)
mijn stem
65 stemmen
Ierland
Pop
Label: Phonogenic
-
Good Ol' Days (4:23)
-
Six Degrees of Separation (3:52)
-
Hall of Fame (3:22)
met will.i.am
-
If You Could See Me Now (3:39)
-
Glowing (4:46)
-
Give the Love Around (4:24)
-
Broken Arrow (4:34)
-
Kaleidoscope (3:41)
-
No Words (4:05)
-
Millionaires (3:11)
-
Moon Boots * (4:11)
-
Hurricanes * (4:40)
-
Hall of Fame [Original Version] * (3:23)
-
Breakeven [Live at the Aviva Stadium, Dublin] * (5:38)
-
The Man Who Can't Be Moved [Live at the Aviva Stadium, Dublin] * (4:55)
-
Talk You Down [Live at the Aviva Stadium, Dublin] * (4:58)
-
For the First Time [Live at the Aviva Stadium, Dublin] * (5:04)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur:
39:57
(1:12:46)
0
geplaatst: 9 september 2012, 17:13 uur
The Script - #3
Ik was erg benieuwd naar dit album, de eerste twee albums vond ik al erg goed. Op #3 doet de band gewoon lekker waar ze goed in zijn: aanstekelijke popnummers maken. Het album is dan ook nergens echt anders dan de twee voorgaande albums. Het enige verschil is dat er meer rap te horen is.
Hall of Fame beloofde voor mij niet veel goeds. Ik ben totaal geen fan van will.i.am. Al heb ik hem wel eens erger gehoord dan op dit nummer. Gelukkig doet The Script op de overige nummers alles zelf. Dit brengt een paar erg fijne nummers mee, maar ook wat mindere. Zoals hierboven al stond zijn er veel aaah’s en oooh’s te horen, iets wat de nummers niet altijd beter maakt.
#3 is weer een typisch The Script album. De band speelt goed en Danny heeft een mooie stem. Jammer dat het soms een beetje teveel van hetzelfde is. Favorieten zijn: Six Degrees of Separation, If You Could See Me Now, het nummer dat Danny schreef na het overlijden van zijn vader, en Good Ol’ Days.
Ik begin met #3*
Ik was erg benieuwd naar dit album, de eerste twee albums vond ik al erg goed. Op #3 doet de band gewoon lekker waar ze goed in zijn: aanstekelijke popnummers maken. Het album is dan ook nergens echt anders dan de twee voorgaande albums. Het enige verschil is dat er meer rap te horen is.
Hall of Fame beloofde voor mij niet veel goeds. Ik ben totaal geen fan van will.i.am. Al heb ik hem wel eens erger gehoord dan op dit nummer. Gelukkig doet The Script op de overige nummers alles zelf. Dit brengt een paar erg fijne nummers mee, maar ook wat mindere. Zoals hierboven al stond zijn er veel aaah’s en oooh’s te horen, iets wat de nummers niet altijd beter maakt.
#3 is weer een typisch The Script album. De band speelt goed en Danny heeft een mooie stem. Jammer dat het soms een beetje teveel van hetzelfde is. Favorieten zijn: Six Degrees of Separation, If You Could See Me Now, het nummer dat Danny schreef na het overlijden van zijn vader, en Good Ol’ Days.
Ik begin met #3*
0
geplaatst: 12 juli 2013, 18:32 uur
Gewone nummers die de middelmaat niet ontstijgen worden op dit album afgewisseld met toppertjes. If You Could See Me Now, Six Degrees of Seperation en Hall Of Fame vind ik heerlijke nummers, al had Hall of Fame zonder will i.am. ook wel goed geweest.
Ook Glowing en Millionaires luisteren lekker weg. Waar ik bij Science & Faith echter heel het album erg goed vond vind ik van dit album de overige tracks niet bijzonder.
Iets te eentonig en Danny gooit er veel ooh's en aah's uit die ie live lang niet altijd zuiver haalt.
Ondanks de mispuntjes een goed album dat als geheel prima wegluistert. Moest wennen aan de rapgedeelten maar wanneer dat gebeurd is heb ik er geen last van, is een goede afwisseling ( m.n. in Broken Arrow, No Words )
Ook Glowing en Millionaires luisteren lekker weg. Waar ik bij Science & Faith echter heel het album erg goed vond vind ik van dit album de overige tracks niet bijzonder.
Iets te eentonig en Danny gooit er veel ooh's en aah's uit die ie live lang niet altijd zuiver haalt.
Ondanks de mispuntjes een goed album dat als geheel prima wegluistert. Moest wennen aan de rapgedeelten maar wanneer dat gebeurd is heb ik er geen last van, is een goede afwisseling ( m.n. in Broken Arrow, No Words )
* denotes required fields.
* denotes required fields.